Четници = усташе = Ханџар дивизија?

[Sunny day]

Nemacki propagandni materijal;

[Sunny day]

Da je general Mihailovic bio nemacki neprijatelj broj 1, u Srbiji, potvrdjuje i direktiva komande Jugoistoka od 10.jula
1942. godine generalu Baderu:
''U Srbiji odrzavati sadasnje smirenje putem izvodjenja pokretnih borbenih dejstava. Najopsaniji protivnik je Mihailovic. Njegova organizacija ne sme doci do izrazaja. Sopstvenim merama treba spreciti objedinjavanje bandi. Eventualne pokusaje ustanka treba spreciti putem napada jos u toku nastajanja.''

Zbornika NOR-a, XII -2, str. 255-256


Tokom leta 1942. godine planovi o eliminisanju Mihailovicevog pokreta razmatrani su u vrhu Rajha. Na resavanju slucaja Mihailovic radio je licno Rajhsfirer Hajnrih Himler, komandant nemacke policije i SS jedinica. On je 17.jula naredio Hajnrihu Mileru, generalu policije, sledece:
''Osnovica svakog uspeha u Srbiji i celoj jugoistocnoj Evropi lezi u unistavanju Mihailovica. Upotrebite sve snage da Mihailovica i njegov stab pronadjete, tako da bi on mogao biti unisten. Svako sredstvo koje tome doprinese je zgodno. Ocekujem najtesnju saradnju svih ustanova, od Policije sigurnosti i Sluzbe sigurnosti do SS i policije. Sef SS i policije u Srbiji, Majsner, vec je od mene dobio naredjenje. Molim javite mi kakva obavestenja imamo o Mihailovicevom mestu boravka.
izvor:I. Avakumovic, Mihailovic, str.55

tokom leta i jeseni 1942. mogu se pratiti intezivne sabotazne akcije na nemackim objektima od strane JVuO, sto je u direktnoj vezi sa saveznickim operacijama u Severnoj Africi. Kako su komunikacije za snabdevanje Romelove vojske isle preko Italije i Jugoslavije, gerilske akcije u dolinama Morave, Ibra i Vardara dobile su veliku vaznost za front u Africi.

Vec 4. avgusta 42. general Mihailovic obavestava britansku komandu na Srednjem istoku da ce na zeleznici otpoceti sabotaze sirokih razmera (knjiga o Drazi, I, str.274). Beogradski stab JVuO 9.avgusta dobija naredjenje da regrutuje poznate zeleznicare za sabotaze lokomitiva i vagona. 26. avgusta Mihailovic salje instrukcije R. Djuricu, komandantu juzne Srbije, da organizuje sabotaze na prugama od Beograda do Vranja. Ova naredjenja uhvatila je nemacka prislusna radio - sluzba u Beogradu. Njen izvestaj imao je sledecu primedbu: ''Sa ovim naredbama general Mihailovic zauzeo je definitivan stav protiv okupacionih sila''. Mihailovic je od svojih potcinjenih trazio i da prikupljaju podatke o nemackom saobracaju kroz Srbiju. Zahtevao je dnevno slanje takvih izvestaja, kao i skupljanje podataka o vojnim jedinicama i njihovim aktivnostima.

Ove aktivnosti nisu naravno mogle da ostanu bez nemackog odgovora...Krajem avgusta pripremana je opsezna akcija protiv baza JVuO u Srbiji. U Beograd 28. avgusta dolazi i general Aleksandar fon Ler, novi zapovednik Jugoistoka. Na dvodnevnom sastanku u komandi Srbije, razradjeni su detalji predstojece operacije. Prvo je trebalo pohapsiti one ljude koji su radili u legalnim srpskim institucijama, a u stvari bili Mihailovicevi agenti. Na udaru su pre svega bili Milan Kalabic i Manojlo Korac koji ce ubrzo biti uhapseni, zatim je trebalo napasti snage JVuO na Kopaoniku...........

Generalu leru je receo u Beogradu da sva srpska srca kucaju za Mihailovica. General Majsner bio je nepoverljiv prema Nedicevoj vladi pa je drugog dana sastanka, 29.avgusta, trazio od Lera da se ukinu tkzv. vladini cetnici. Cak je i samog Nedica optuzio za tajno pomaganje pokreta otpora zakljucujuci da se Mihailovic infiltrirao u sve legalne institucije i da vrsi priprema za opsti ustanak u cemu ga aktivno pomaze srpska vlada. (I. Avakumovic, ''Mihailovic'', str 58-59)

General Bader i federmarsal V. Kajtel odlucuju da se Mihailovic mora zarobiti pa je u Srbiju dovedena specijalna vojna ceta posto se nije znalo da je Draza u CG....

9.septembra Bader izdaje posebnu naredbu o izvidjanjima i borbi protiv cetnika, a sredinom meseca SS divizija Princ Eugen vec je na polaznim polozajima. Ona ce u sledeca tri meseca, sve do kraja godine izvesti mnoge borbene akte protiv JVuO, kao i teroristicke akte protiv civila.

U septembru 1942. pocinju sabotaze na zeleznicama po Srbiji. One su bile u skladu sa mogucnostima. Najvaznije je bilo: utvrditi kretanje i sadrzaj vozova koji su prenosili ratni materijal. Te informacije dostavljene su preko kapetana Hadsona, britanskim servisima. Najprimanjivaniji vid sabotaze bio je sipanje peska u ulje za lokomotive, kvarenje skretnica na stanicama, rasrafljivanje sina i delimicno rusenje mostova. Obavestajna sluzba funkcionisala je preko teritorijalnih komandi, a obavestenja o kretanju trupa i materijala bila su veoma dragocena. Kada se moglo kralo se oruzje i ostali ratni materijal, kao i roba namenjena za nemacke vojnike (AVII, Cetnicka arhiva, 272-2-31)

Vozovi sa municijom dizani su u vazduh daleko od naseljenih mesta na otvorenoj pruzi, razorene su i desetine kilometara pruge...

.....Pojacavaju se nemacke mere, krece se sa primenjivanjem odmazdi prema stanovnistvu iz naselje gde je pristigla britanska pomoc za cetnike, a 10. oktobra je naredjena primena odmazdi i u slucaju nestanka nemackih vojnika. (Zbornik NOR-a, 1-4, Beograd 1954, str. 272-275)

Osim napada na Keseroviceve snage na Kopaoniku, divizija Princ Eugen trebalo je da preuzme kontrolu u oblasti Rudnika i Ravne Gore, posebno obracajuci paznju na manastire Blagovestenje, Voljavcu, i Vujan u neposrednoj okolini Gornjeg Milanovca: ''Ovim oblastima pridaje se poseban znacaj zbog toga sto su to organizacijski i nastavni centri ustanickih grupa u jugozapadnoj Srbiji'' (Zbornik NOR-a, XII-2, str. 735-736, Naredjenje generala Badera od 24.septembra 1942.)


ukratko.....pocinje poduhvat Kopaonik.....napadnuti su i delovi prvog Ravnogosrkog korpusa kod Guce, hapse se i ljudi Radoslava Djurica na jugu Srbije....Dragutin keserovic uspeva da se izvce iz obruca, strada narod...u Beogradu u noci izmedju 9 i 10. oktobra pocinju hapsenja....General Bader putem plakata saopstava da se radi o licima: ''Koja su bliska podstrekacima i organizatorima jednog pripremanog pobunjenickog pokreta''....a da bi ostvarenje te namere donelo srpskom narodu ''nove potrese i novu nesrecu'' (AVII, Nediceva arhiva, 24A-1-2, Izvestaj ministarstva unutrsanjih poslova od 28.septembra 1942.)

Na osnovu opste direktive A. Hitlera o poostravanju mera protiv svih vrsta diverzija, sabotaza i terorizma na svim frontovima donesene 18. oktobra 1942 komanda Jugoistok je 28.oktobra izdala naredbu kojom se ''borci ove vrste, bez obzira kome politickom pravcu pripadaju ne mogu smatrati pripadnicima neke oruzane snage''....Naredba se odnosila u istoj meri i ''na svakoga onoga kome se moze dokazati da je ovu borbu aktivno pomogao i za onoga ko je pristalica Mihailovica ili je u njegovoj sluzbi. Dobrovoljna predaja ne menja u tome nista. Tek kada svaki pobunjenik zna da ni u kom slucaju ne moze spasiti zivot, moze se ocekivati smirenje ustanickog pokreta. Poluresenje ne postoji. Dragocena nemacka krv je u pitanju.'' (AVII, NMA, 1-1-6)

Neposredno iza ove naredbe, Mihailovic 7. novembra 1942 poziva narod u Srbiji na opstu gradjansku neposlusnost prema nemackim vlastima: ''Vlast po selima da uzmu u ruke vojnici JVuO; seoske vlasti da podnesu ostavke; niko ne sme vise da se primi ma kakve sluzbe za Nedica i Nemce; okupatoru se ne smeju dati ni trunke namirnica ili stoka; prezrite neprijatelja i sve izdajnike; za neizvrsavanje prednjeg kazna je smrt'' (AVII, CA, 79-5-15)

12. novembra:
''Cinovnici sviju struka neka sabotiraju rad i sve da rade sto je na stetu neprijateljskog i Nedicevskog upravnog sistema. Cinovnici da znaju da ce vestim sabotiranjem i naopakim radom mnogo doprineti pobedi. Radnicim preporuciti sabotazu u svakom pogledu. Gradjanskom zivlju preporuciti prezir prema okupatoru i svima onima koji za njega rade.'' (AVII, CA, 291-1-14)

[Sunny day]

Mihailoviceve pristalice obuhvatale su 80% naroda.

Mihailoviceve snage procenjene su na 150 000 ljudi.

Odmazde postaju sve zesce....General Bader naglasava: ''Odgovorna lica treba prvestveno smatrati ona koja pripadaju ili Drazi Mihailovicu ili komunistima''

''Streljane ne treba nazivati licima vec komunstima, Mihailovicevim pristalicama i pomagacima bandita.

(Arhiva Jugoslavije, Drzavna komisija, 110-618-668/6920)

[Sunny day]

Pocetkom jula 1943. god Sluzba bezbednosti i obavestajno odeljenje nemacke komande u Srbiji utvrdili su da se mihailovicev stab nalazi u selu Druzetici (severozapadno od Cacka). General Bader donosi odluku o pokretanju operacije Morgenluft....Poduhvat je poceo 12. jula, a posle nedelju dana potere ubijeno je 11, a zarobljeno 453 cetnika....operacije je zavrsena neuspesno. Bader je 19. jula izvestavao:
''Postavlja se pitanje da li ce se jos u daljem toku operacije postici znacajniji rezultati, posto se neprijateljske snage zahvaljujuci svojoj spijunskoj mrezi pravovremeno obaveste o pretrazivanju sirokog prostora'' (Zbornik NOR-a, XII-3, str.455)








Hitler odbacuje sve predloge Nojbahera o prosirenju Nedicevih ovlascenja:
''Ne smemo nikad dopustiti da na Balkanu postane premocan neki narod koji je svestan da mu je sudbina poverila neku misiju. Srbi jesu takav narod. Oni su dokazali svoju veliku drzavotvornu snagu i imaju siroke ciljeve koji sezu do Egejskog mora. Imam ozbiljne razloge zbog cega se ustezem da ovakav narod jos i narocito ohrabrim u njegovim teznjama'' (Neubacher Herman, Sonder Auftrag Sudost 1940-45, Gotingen-Berlin-Frankfurt, 1956, str 169-170)

Nojbaher uspeva da ublazi politiku represalije i ukida surovo 100 za 1. Umanjene se mere odmazde...''Odmazde ce se primenjivati ako pocinioci atentata, sabotaza ili diverzija ne budu uhvaceni u roku od 48 sati''

[Sunny day]

Na staljinističkom procesu, general Draža Mihailović je optužen i za ubistvo američkog pilota Dejvida O`Konela. Ali, posle nekoliko dana, Konel se pojavio na ulicama Njujorka, noseći transparent: "Titov sud tvrdi: Mihailović me je ubio! Uistinu, on me je spasao!" Konel je bio sekretar Komiteta avijatičara za spašavanje generala Mihailovića. (Fotografija iz "Čikago dejli tribjuna" od 13. jula 1946. godine)

[Sunny day]

pukovnik Robert Mekdauel, sef poslednje americke misije.


Draza sa clanovima americke misije u jesen 1944. Prvi s leva, Robert Mekdauel


Draza s narodom, i poslednjom americkom misijom. Robert Mekdauel do njega (desno).


Draža u Bosni, proleća 1945. Iza njega (jedini sa šajkačom i kokardom) je Mustafa Mulalić, predstavnik muslimana u Centralnom nacionalnom komitetu. U donjem desnom uglu vidi se dr Stevan Moljević, jedan od glavnih četničkih ideologa Mustafa Mulalic, predstavnik muslimana u centralnom nacionalnom komitetu, urednik lista ''Ravna Gora i Ravnogorska misao'', clan politickog dela Vrhovne komande JVuO, urednik lista ''Istok'', angazovan na stvaranju muslimanskih cetnickih jedinica...Nakon rata osudjen na 5 godina zbog cetnicke ideologije.


Postrojeni muslimani cetnici dok ih obilazi Draza, oktobra 1944. u Bijeljini...


Urednik "Bratstva" Alija Konjhodžić i princ Andrija Karađorđević, u manastiru Sveti Sava kod Libertvila


List "Bratstvo", glasilo Srba islamske veroispovesti

[Sunny day]

PROTIV USTAŠA I BALISTA

Narodni pravci iz Sandžaka, Muhamedove vjere, odmah su upozorili komandante ustaških i kosovarskih odreda u Sandžaku, da bi muslimanski narod uzeo u zaštitu pravoslavni narod, ako bi isti bio izložen ma kojoj vrsti progona

PIŠE: Alija S. KONjHODžIĆ

ANTRFILE

REZOLUCIJA MUSLIMANA GRADA SARAJEVA IZ 1942.

"Potpisani muslimani razmotrivši teško stanje u kome se danas nalaze muslimani Bosne i Hercegovine i uočivši da se stanje iz dana u dan pogoršava, osjetili su se i kao pripadnici svoje uzvišene vjere Islama i kao ljudi dužnim da konstatuju slijedeće činjenice i da zatraže lijeka nevoljama, u kojima se danas nalaze.
1) Stanje muslimana u Bosni i Hercegovini je danas vrlo teško. Neće biti pretjerano ako reknemo da u svojoj povijesti muslimani ovih krajeva nijesu doživjeli težih časova. U ovim nastalim neredima strada mirno građanstvo i nedužnih ljudi; strada na desetke hiljada golih života i propada sav imetak; sela se pale, stanovnici prisiljeni da bježe i sele, svakim danom se zbjegavaju u veće gradove bez igdje ičega. Na hiljade siročadi, ostalih bez svojih roditelja, vapi za pomoć i potucaju se tražeći zaštitu. Konstatujući ovo ističemo da ovo nijesu žrtve, koje su rodoljubi dužni podnijeti za svoju grudu, nego je ovo opći nered koji se sve više širi i vodi propasti muslimana Bosne i Hercegovine. Pored svakodnevnih vapaja sa raznih strana da se ovome stane na kraj i pored raznih uvjerljivih izjava od strane raznih faktora, stanje se ne samo ne popravlja, nego se svakim danom pogoršava i ugrožava i one krajeve, koji nijesu do sada direktno pogođeni istaknutim nevoljama. Što je još najgore, poduzimaju se i poduzimani su od pojedinih vlasti takvi potzi koji samo više izazivaju oštre reakcije pobunjenika, pa je na taj način bijedno i nezaštićeno stanovništvo još više nedužno izloženo stradanjima. Sve ovo podrmava svako uvjerenje u sigurnost i daje povoda da se na temelju samog toka činjenica, stvara u širokim slojevima uvjerenje da je ovo sistem koji se smišljeno provoditi.
"Mnogi katolici, svjesno, za svoja nedjela koja su provođena u poslednje vrijeme, bacaju odgovornost na muslimane i pretstavljaju ove događaje međusobnim razračunavanjem muslimana i pravoslavnih. Takvo isto mišljenje imaju i neki pravoslavni u pogledu odgovornosti muslimana. Kad se stvari, međutim, pravilnije i izbliže upoznaju, vidi se da muslimani nijesu krivi, i zato oni to nabacivanje najenergičnije od sebe odbijaju. Činjenica što među počiniteljima raznih zlodjela ima ljudi i sa muslimanskim imenima, ne može krivicu i odgovornost baciti na muslimane. Muslimani su se i ranije ograđivali od raznih zlodjela koja su provođena, te je i u rezoluciji na glavnoj godišnjoj skupštini organizacije sveukupne Ilmije, održanoj 14. avgusta 1941 unesena i ova tačka: "Sa bolom u duši u dubokom sućuti sjećamo se svih onih nevinih muslimanskih žrtava, koje nedužno padoše u svim nemirima, koji se ovih dana mjestimično događaju. Osuđujemo sve one pojedince muslimane, koji su sa svoje strane napravili kakav bilo ispad i učinili kakvo nasilje. Konstatujemo i to, da su takvo šta mogli učiniti samo neodgovorni elementi i neodgojeni pojedinci, čiju ljagu odbijamo."
- I mi sada konstatujemo da je zlodjela mogao činiti samo ološ i kriminalni tipovi, kojih ima u svakoj zajednici. Konstatiramo i to da ni oni nisu to od sebe činili dok im nije dato oružje, uniforma, ovlašćenje, a često puta i naredba. Stoga ni u kojem slučaju za ta zlodjela ne snose muslimani odgovornost, niti su im oni inicijatori. Konstatiramo i to, da su u svrhu, da se odgovornost za nedjela obori na muslimane, izrabljivani fes i muslimanska imena. Naime, stavljali su nemuslimanima fes, koji je zaveden kao uniforma sve vojske, vršeći razna zlodjela, kojom su se prilikom nazivali međusobno i muslimanskim imenima. Muslimani nisu nikom spremali ni mislili nikakva zla. Muslimani su i u svojoj prošlosti tolerisali bez razlike sve vjere i nikom nijesu zuluma činili. Stoga se ne mogu ni danas muslimani pretstavljati inicijatorima zločina, kao što to neki namjerno čine.
"U ovim teškim prilikama pojavljuju se i netrpeljivosti prema Islamu od nekih katolika. To se odražava u pisanju, u privatnim, i javnim govorima i nejednakom postupku. To se sve pojavljuje pored raznih izjava sa raznih mjesta u kojima se govori o jednakosti i ravnopravnosti dviju vjera. Ove naše konstatacije spremni smo uvijek potvrditi konkretnim primjerima."
"Nakon svih konstatacija tražimo od svih odgovornih faktora i svih muslimanskih političkih predstavnika, da se zauzmu:
1) Da se zavede stvarna sigurnost života, časti, imovine i vjere za sve građane u zemlji bez ma kakvih razlika.
2) Da se nevini svijet stvarno zaštiti jačom vojnom obranom!
3) Da se u buduće ne dozvoli da se poduzimaju ma kakve akcije koje će po svojoj naravi izazvati pobune i krvoproliće u narodu.
4) Da se pozovu na sudsku odgovornost svi stvarni krivci koji su počinili ma kakvo nasilje ili zlodjelo, bez razlike kojoj vjeri pripadali, te da se najstrožije kazne, kao oni koji su ova zlodjela naređivali ili za njih dali mogućnost.
5) Da se onemogući svaka vjerska netrpeljivost i da se najstrože kazne oni koji u ovom pogledu naprave kakav bilo dokazan izgred i
6) Da se što prije pruži dovoljna materijalna pomoć onima koji su nedužno postradali u ovim neredima.
U Sarajevu, 12. oktobra 1941. godine."
Pored ostalih mnogobrojnih građana Sarajeva muslimanske veroispovesti prednju rezoluciju svojeručno su potpisali i ovi istaknuti predstavnici muslimana u Sarajevu... (slede potpisi oko 50 istaknutih muslimana iz Sarajeva).
Iz ovih potpisa vidi se da veliki broj potpisnika pripada najvišim verskim ustanovama, na čelu sa vrhovnim telom Ulema medžlis, čiji je ugled oduvek u širokim muslimanskim masama bio veoma jak, i koji su imali veliki uticaj na držanje njihovo za vreme trajanja rata.

OSNOVNI TEKST:

Poznato je, da su Hitler i Musolini darovali Paveliću i Ustašama pored Hrvatske, Slavonije i Srema, još i Bosnu i Hercegovinu u granicama bivše Austro-Ugarske monarhije.
Poznato je, da je Musolini predvideo i obnovu Crne Gore u granicama od 1915. godine. Poznato je, da je Hitler predviđao i nešto Srbije, sa neodređenim granicama prema Istoku i Jugu, a prema Starom Rasu-Sandžaku sa graničnom linijom, koja je postojala između Srbije i Otomanske Imperije.
Tako su posle sloma Jugoslavije varoši: Priboj, Prijepolje, Nova Varoš, Sjenica, Novi Pazar, Tutin i Kosovska Mitrovica ostale bez stalnog okupatora pa i Pljevlje neko vrijeme. Ovakvo stanje iskoristili su Ustaše i Kosovari. Ustaše su okupirali: Priboj, Prijepolje, Novu Varoš i Sjenicu. Pokušali su da okupiraju i Pljevlje, ali su bili odbijeni. Kosovari su okupirali: Kosovsku Mitrovicu, Tutin i Novi Pazar. Granica između Ustaša i Kosovara bila je Duga Poljana.

MUSLIMANI ŠTITE PRAVOSLAVNE

Ovakvo stanje unelo je prilično straha među pravoslavnim stanovništvom ovih srezova, koji je radije voleo da mu okupatori budu Italijani, pa čak i Nemci, nego li Ustaše i Kosovari. No, brzo su se pravoslavni snašli; obratili su se svojoj braći po krvi, Muhamedove vjere, radi zaštite od Ustaša i Kosovara.
Sandžaklije, Muhamedove vjere, primili su se te zaštite. Preporučili su pravoslavnima da budu mirni i da ne preduzimaju nikakav otpor, ni u kom slučaju, dok njih ne upoznadu i obaveste.
Narodni pravci iz Sandžaka, Muhamedove vjere, odmah su se sastali u Pljevljima i doneli dve odluke. Prva je bila: da se upozore komandanti ustaških i kosovarskih odreda u Sanyaku, da bi muslimanski narod u Sandžaku uzeo u zaštitu pravoslavni narod, ako bi isti bio izložen ma kojoj vrsti progona; i da bi se muslimanski narodni prvaci direktno žalili Hitleru i Musoliniju na komandanta.
Druga pak odluka bila je:
Da se upute dve istovetne prestavke, jedna Hitleru a druga Musoliniju, u kojima će muslimani iz Sandžaka moliti, da se što pe povuku iz Sandžaka i Ustaše i Kosovari, koji nemaju ničega zajedničkog sa narodom u ovom kraju i da Sandžak okupiraju što pre bili italijanske bilo nemačke trupe.
Obe su odluke odmah izvršene.
Prva je odluka iznenadila i ustašku i kosovarsku komandu. Oba su komandanta izjavila, da muslimanski prvaci iz ovih srezova treba da ubede i uvjere pravoslavne, da nikakvih progona ni nasilja neće biti ni prema kome.
Druga je odluka iznenadila i Pavelićevu vladu i Albansku vladu, jer dokazi i razlozi u prestavci bili su neoborivi, pa ma sa koga se gledišta i stanovišta pošlo. I Pavelićeva i Albanska vlada, dobile su prepise prestavke od Italijanske vlade.
Pavelić je odmah odleteo u Rim, da moli grofa Ćana, da se ništa ne preduzima po toj prestavci. I Albanska vlada bila je poslala jednog svog ministra, da moli grofa Ćana, da se toj prestavci ne pridaje nikakva važnost, i da trupe ustaške i kosovarske ostanu u Sandžaku, gde su.
Ipak, i Hitler i Musolini su drukčije ostupili. Imenovali su naročitu komisiju od priznatih stručnjaka sa zadatkom: da odmah otide u Novopazarski sandžak - Pljevlje - i na licu mesta proveri potpise na prestavci; prodiskutuje sa potpisnicima navode u prestavci; dopusti diskusiju članovima Pavelićeve i Albanske vlade sa potpisnicima prestavke i o svemu tome podnese izveštaj. Pavelićevoj i Albanskoj vladi stavljeno je do znanja, da odrede po dva stručna lica, koja će pred komisijom pobijati navode u prestavci i pravdati svoj stav - okupaciju tih krajeva. U vrlo kratkom roku svi su se sastali u Pljevljima.
Po pročitanju prestavke, Sandžaklije, potpisnici iste, ostali su u svemu pri iznetom u prestavci. Nijedan stranac, koji je ma kada umočio pero i nešto napisao o Bosni i Hercegovini nije ostao ne naveden u najkraćem izvodu, pa bio on: Nemac, Austrijanac, Madžar, Italijan, Englez, Francuz, Turčin i t. d. Detaljnije su izložena mišljenja o narodu u Bosni i Hercegovini pisaca Madžara, Austrijanaca, Nemaca i Italijana. Osnov, temelj prestavci bio je: tvrđenje da Hrvata od Kalinovika do Drine i od Drine do Kosovske Mitrovice niti je kada bilo, niti ih ima u tom vremenu 1941 godine, pa prema tome ni Ustaše nemaju nikakvog osnova da taj kraj okupiraju.

MANIPULACIJE HRVATA

Stručnjaci Pavelićeve vlade nisu sporili navode pojedinih stranih pisaca iznetih u prestavci, da Hrvata nema od Kalinovika do Kosovske Mitrovice. Okupaciju su pravdali: a) istovetnim govorom, kojim se služe narodi u Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini i Sandžaku; i
b) pravom nasleđa. Naveli su da su oni prestavnici Nezavisne Države Hrvatske, koja je prirodni naslednik bivše Austro-Ugarske monarhije, kojoj je Berlinski kongres 1878 g. dao pored Bosne i Hercegovine još i Novopazarski Sandžak. Pošto je Hrvatska postala samostalna 1941 godine i dobila Bosnu i Hercegovinu prirodno je, da treba da poseduje i Novopazarski Sandžak, da bi se odluka Berlinskog kongresa u svemu izvršila.
Pretstavnici muslimanskog naroda iz Novopazarskog Sandžaka odgovorili su:
a) da su Hrvati sve do 1836 godine govorili svojim naročitim jezikom, pa su na istom i pisali. Naveli su, da su se sve do 1836 godine nazivali Horvati; pa i novine su im se zvale Novine Horvatske. Od te godine, počeli su primati jezik, kojim narod u Bosni i Hercegovini i Novopazarskom Sandžaku govori; srpski jezik; pa su i svoje ime promenili, i počeli se zvati Hrvatima, pošto ih tako naziva i narod B. i H. i St. Rasu-Sandžaku. Prema tome, jezik, kojim danas govore Hrvati u Hrvatskoj jeste jezik naroda u B. i H. i Sandžaka; a ne njihov horvatski.
b) Po pitanju prava nasleđa prestavnici muslimanskog naroda iz Sandžaka odgovorili su, da oni to pravo današnjoj Hrvatskoj ne mogu priznati; jer, ako bi to pravo danas i postojalo, onda bi naslednici mogli biti Austrija i Madžarska, a nikako novostvorena Hrvatska.

RAZLIKE U VERI SA ALBANCIMA

Prešlo se je na deo Novopazarskog Sandžaka, koji su bili okupirali Kosovari. Obe su sranke priznale, da ne govore jednim jezikom. Kosovari su pokušali da ubede Komisiju, da u ispovijedanju vjere čine jedinstvo. Rahmetli Muftija Derviš Šećerkadić ubedio je Komisiju, da ni u verskom ispovedanju ne čine jedinstvo. Tvrdio je Komisiji, da Albanci Muhamedove vjere imaju poseban verski obred, da pripadaju posebnoj sekti, kako u ispovijedanju Muhamedove vjere tako i tumačenju nekih mesta iz Kur’ana. Kad su čuli albanski delegati ovo objašnjenje, izvinili su se, žaleći što za ovu razliku nisu znali. Na osnovi podnetih izveštaja svojih članova Komisije, Hitler i Musolini naredili su Pavelićevoj i Albanskoj vladi, da odmah iz Starog Rasa-Novopazarskog Sandžaka povuku svoje trupe. Naređenje su izvršili odmah u redu i miru.
U srezove, koje su bili okupirali Pavelićevi Ustaši, ušle su italijanske trupe.
U ona tri sreza, koji su bili okupirani od strane Kosovara uvedena je neka vrsta posebne administracije, po sporazumu naroda u tom kraju, i Nedićeve i Albanske vlade. Kako u ogledu administrativnom, tako i u pogledu snabdevanja i izdržavanja sačinjavali su neku vrstu autonomne oblasti na prostoru Nedićeve Srbije.
Ovim pitanjem rukovodili su: arhmetli Munib (ne sećam se više prezimena), bivši pretsednik opštine u Čajniču, rodom, mislim, iz okoline Prače, dakle iz B. i H. i rahmetli Derviš Šećerkadić muftija, član Šerijatskog Apelacionog-Kasacionog suda u Skoplju, rodom iz Pljevlja - Novopazarski Sandžak.
Eto, Dr. Krnjeviću i Šatriću, kako se je narod u B. i H. od Kalinovika do Metaljke i u Starom Rasu-Novopazarskom Sandžaku, od Metaljke do Kosovske Mitrovice izjasnio, u dobu najveće sile i vlasti Pavelićeve Hrvatske i to pred vašim najvećim prijateljima - Nemcima i Italijanima. Kao što vidite, ni današnja prošlost, ni jučerašnja prošlost ne privlači narod iz B. i H. i Sandžaka da bude u jednoj zajednici sa vama Hrvatima iz Zagreba i Zagorja, već naprotiv odbija ga. Dakle, i bez masovnog-kolektivnog pokolja Srba od strane organa celokupne državne sile Pavelićeve Hrvatske, pokolja, kome u istoriji čovečanstva nema ravnog, narod ovih krajeva nije hteo nikakvu posebnu zajednicu sa vama Hrvatima iz Zagreba i Zagorja. Jasno je za svakoga, da posle onog strašnog pokolja Srba, u kome ste vi Hrvati iz Zagreba i Zagorja sa kriminalcima iz drugih krajeva, pokazali svoju primenu - tumačenje "slobode", "pravde", "čovječnosti", "vjerske trpeljivosti", "narodne pripadnosti" i t.d. kako to vi Šatriću sada u mesecu maju 1956 godine gudite kroz Am. Hrvatski Glasnik, da ni reči ne može biti ni o kakvom posebnom jedinstvu ovih krajeva sa vama Hrvatima iz Zagreba i Zagorja.
No, sem ovog izloženog kod nas postoji i jedno ukorenjeno ubeđenje, koje glasi: granice svake nezavisne i samostalne države međe se ljudskim glavama, a ne običnom ogradom po nečijim zahtevima i željama, ili pak nametanjima i nasrtajima, kao što to danas čine hrvatski pravci u emigraciji, predvođeni Dr. Krnjevićem, Šatrićem i njima sličnim. Javaš aga hendek var!


("Братство" - новембар 1956)

[Sunny day]

Neke od cetnickih akcija;


Генерал Армстронг са четницима поред једног од срушених мостова код Мокре Горе


Четници руше пругу код Мокре Горе


Минирање моста на Дрини, код Вишеграда, 7. октобра 1943. године

[Sunny day]

Vlada FNRJ odbila je svedocenje americkih avijaticara, sto i jeste razlog formiranja “Komiteta za pravedno sudjenje generalu Mihailovicu”, a sa njim i 10. maja 1946. godine Istrazne komisije, u SAD, u Njujorku.

_____________-

Dana 2. aprila 1946. godine, americka ambasada u Beogradu, predala je notu Stejt Departmenta Jugoslovenskoj vladi, u kojoj se kaze:
“Vlada Sjedinjenih Drzava primila je k znanju objavu emisije radio Beograda u vezi sa saopstenjem ministra Unutrasnjih djela Aleksandra Rankovica jugoslovenskoj skupstini o hvatanju generala Draze Mihailovica na dan 13. marta. Treba se sjetiti da je 1941. kada su Nemci pregazili Jugoslaviju, general (tada pukovnik) Mihailovic organizovao i poveo znacajan pokret otpora protiv okupatora. Posto je 1941. unaprijedjen u generala, Draza Mihailovic je postavljen za ministra vojnog Kraljevske jugoslovenske vlade u izgnanstvu ali je on ostao u otadzbini i sa nedovoljno opreme, boreci se pod najtezim okolnostima na celu svojih snaga, znatno doprinio saveznickoj stvari u kojoj je Jugoslavija odigrala tako herojsku ulogu. General Mihailovic je sve do maja 1944. bio komandant jugoslovenske vojske i ministar vojni. Poslije toga, on je na politickom planu postao sporna licnost. Kako je jugoslovenskim vlastima svakako poznato, izvjestan broj oficira Sjedinjenih Drzava bio je pridodat Glavnom stabu generala Mihailovica u svojstvu oficira za vezu za skoro sve vrijeme trajanja njegove vojne aktivnosti. Isto tako treba da im je poznato da su mnogi americki avijaticari izbavljeni i vraceni u saveznicke baze zahvaljujuci neustrasivim naporima Mihailovicevih snaga. Izvjestan broj tih ljudi kao i licnosti u Sjedinjenim Drzavama koji su bili u tijesnoj saradnji sa generalom Mihailovicem, raspolazu podacima iz prve ruke koje je neophodno uzeti u obzir u vezi sa optuzbom da je saradjivao sa neprijateljem sto ce, po nagovjestaju jugoslovenske vlade, biti glavna optuzba protiv generala Mihailovica. Pod tim okolnostima, vlada Sjedinjenih Drzava vjeruje da ce jugoslovenska vlada u interesu pravde i sama zeleti da izvrsi sve potrebne pripreme kako bi se dokazni materijal osoba koje su spremne da svjedoce dostavio sudu koji ce, kako cujemo, suditi Drazi Mihailovicu. Jugoslovenska vlada ce nas obavezati ako nam sto hitnije saopstiti svoje misljenje po toj stvari i u isto vrijeme nas izvesti gdje ce se i kada odrzati sudjenje kao i koje je korake voljna da preduzme da bi olaksala podnosenje dokaznog materijala gore pomenute vrste”...46.


Nekoliko americkih senatora, u Senatu je tih dana odrzalo govore podrske Mihailovicu. Medju njima bio je vodeci strucnjak Republikanske stranke po pitanjima spoljne politike Artur H. Vandenberg, koji je u svom govoru od 3. aprila 1946. godine rekao:
“Gospodine predsjednice, zelim da pohvalim notu koju je Stejt demartment uputio jugoslovenskoj vladi u vezi sa predstojecim sudjenjem generalu Drazi Mihailovicu kao i obrazlozenje iznijeto u njoj. Zbog velikog broja americkih avijaticara kojima je za vrijeme tek minulog rata general Mihailovic spasao zivote, to je pitanje koje duboko zadire u nase interese. Ne manje nas se tice sudbina generala Mihailovica zbog njegovog ogromnog doprinosa saveznickoj stvari pocetkom rata sto je postigao svojom sjajnom neustrasivoscu i rodoljubljem i zasta je dobio priznanje sirom cijelog svijeta. Ja necu da zaboravim taj dug. Izrazavam nadu da cemo uporno raditi da se zauzmemo za pravedno sudjenje generalu Mihailovicu ma kakve bile optuzbe naknadno iznijete protiv njega. Uvidjam da je pred kraj rata njegov stav postao vrlo sporan ali ja ne mogu da zatvorim oci pred izvanrednim junastvom kojim je doprinio saveznickoj stvari u pocetku rata. Smatram da najmanje sto po zasluzi dugujemo Mihailovicu jeste da vlada Sjedinjenih Drzava ulozi sve napore da mu se osigura pravedno sudj|enje”…47

____________________

Ministarstvo spoljnih poslova FNRJ, je sastavilo 4. aprila 1946. godine, odgovor na notu Stejt Departmenta, i predalo ga 5. aprila americkom otpravniku poslova u Beogradu Haroldu Sancu, koji ga je dalje proslijedio Stejt Departmentu. U odgovoru se kaze: “Ministarstvo spoljnih poslova Federativne Narodne Republike Jugoslavije pozdravlja ambasadu Sjedinjenih Americkih Drzava i u vezi sa njenom notom od 28. marta, ima cast da izjavi sljedece: “Vlada FNRJ zali sto se ne moze odazvati zelji vlade SAD da oficiri Americke vojske koji su bili u stabu Draze Mihailovica budu svjedoci i da kao takvi ucestvuju u sudskom procesu djelatnosti izdajnika Draze Mihailovica. Ovim slucajem ce se baviti vojni sud i on je jedini nadlezan da odredi koji ce se svjedoci pozvati a vlada FNRJ nema nikakva prava da se mijesa u nadleznost tog suda. Povrh toga, vlada FNRJ se ne moze sloziti sa sadrzinom note u kojoj se ne priznaje izdajnicki stav Draze Mihailovica za vrijeme rata. Vrlo smo iznenadjeni da poslije svega sto je objavljeno i utvrdjeno o saradnji Mihailovica i Nemaca u velikom broju zlocina nad nasim narodom, nota prelazi preko tih cinjenica i izrazava misljenje koje nije ispravno jer se na mnogim sudjenjima izdajnickim oficirima Draze Mihailovica utvrdilo, na osnovu potpuno dobrovoljnih iskaza koje vlada FNRJ ima u rukama, da dokumenti o izdaji odgovaraju istini. Izdaju su potvrdile desetine hiljada svjedoka ciji su rok i dobra stradali zbog djela Draze Mihailovica i njegovih ljudi. Naposljetku izdaju priznaje i sam Draza Mihailovic. Uz to, bila bi velika istorijska greska i dalje tvrditi da je Draza Mihailovic prvi poveo narodni otpor protiv Nemaca u Jugoslaviji 1941. kao sto se u noti kaze. Tacno je da je on 1941. organizovao svoje bande, ali je – sa malim izuzetkom – sve do novembra 1941. posmatrao skrstenih ruku borbu partizana protiv Nemaca dok nije, 2. novembra 1941. otvoreno napao snage narodnog otpora – partizane, a saradjivao je od tada pa
do samog kraja bez prekida, posredno ili neposredno sa Nemcima, Italijanima i ustasama protiv partizana, sto ce reci protiv narodnooslobodilacke vojske. Danas je nepobitno utvrdjeno, za to ima zivih svjedoka, da se Draza Mihailovic preko posrednika sastao sa nemackom komandom prvi put avgusta 1941. u oklopljenom vozu u blizini varosice Ljiga pretresao o saradnji protiv narodno-oslobodilackog pokreta. To sto je emigrantska vlada u Londonu unaprijedila Mihailovica u cin generala i postavila ga na polozaj Ministra rata, ni ukoliko ne mijenja cinjenice; poznato je da mu je Vlada dala taj polozaj kako bi sto uspjesnije mogao da se bori protiv narodno-oslobodilackog pokreta odnosno kako bi ga osposobila da mobilise snage za borbu protiv narodnooslobodilacke armije. Vladi FNRJ je vrlo dobro poznato da je sve od 1941. jedna britanska misija bila kod Draze Mihailovica i da je ta misija napustila Drazu Mihailovica 1944. Vidjeli smo dakle, da je cijelom svijetu bilo jasno da Draza Mihailovic saradjuje sa Nemcima. Poslije odlaska britanske misije, koliko je vladi FNRJ poznato, jedna vojna americka misija stigla je avgusta 1944. u Mihailovicev Glavni stab, sto je u redovima narodnooslobodilackog pokreta izazvalo veliko negodovanje. Na protest Vrhovne komande narodno-oslobodilacke vojske, saveznicka komanda odgovorila je da je ta misija tamo iskljucivo u cilju prihvatanja oborenih americkih avijaticara. Vlada FNRJ priznaje i vjeruje da se Draza Mihailovic pretvarao kao da je njegov stav prema Americi lojalan i da jeste izbavio izvjestan broj americkih avijaticara koji su bili primorani da se spuste na njegovo podrucje. Kako bi i mogao drukcije postupiti-utoliko prije sto je za tu uslugu ocekivao pomoc u oruzju i hrani? Na ovom mjestu vlada FNRJ zeli da podsjeti da su snage narodno-oslobodilacke vojske izbavile, nestedeci svoje zivote, oko 2.000 saveznickih avijaticara koji su najvecim dijelom bili Amerikanci. One su to smatrale za duznost prema njihovim komandantima saveznicima u oruzju. Zlocini izdajnika Draze Mihailovica prema jugoslovenskom narodu suvise su veliki i uzasni da bi se uopste moglo raspravljati jeli kriv ili nije kriv. Vlada FNRJ zeli da uvjeri vladu SAD da ce se prilikom vodjenja istrage i osudjenja postovati sva prava koja pred zakonom uziva svaki optuzeni. Ministarstvo spoljnih poslova i ovom prilikom izrazava svoje postovanje ambasadi.

[Sunny day]

In Milovan Djilas’s war-time memoirs, published as Wartime (1977), he confirmed and admitted for the first time that the allegations of Partisan collaboration with the Nazis made by Walter R. Roberts were correct and accurate.

Djilas's book confirms for the first time that Roberts was correct and that negotiations between the Germans and Tito's partisans actually took place. After Koca Popovic returned to Tito's headquarters in Bosnia, Djilas and Velebit were transported by a German plane from Sarajevo to Zagreb for negotiations that could have led to the end of hostilities.















Ljubav između Nemaca i komunista...  

[dzoni drama]

Sunny Day je vec postavio vise nego dovoljno da se dokaze ko je ko pa posle ovoga postovi jednog od mnogih virtuelnih komunistickih falsifikatora sa druge planete deluju prilicno smesni...

Pokazimo jos na par primera kakvim se neistina drug Vanzemaljac ovde sluzi...to sto on prosipa je davno prevazidjeno...

Jedina istina u jednom od njegovih prvih postova je da su cetnici oslobodili Loznicu 41. Da, Loznica je prvi oslobodjeni grad u okupiranoj Evropi, a Nemci koje su cetnici zarobili prilikom tog oslobodjenja su prvi nemacki zarobljenici u okupiranoj Evropi...to i ne cudi kada se zna da je Draza Mihailovic prvi gerilac okupirane Evrope, prvi vodja jednog pokreta otpora za kojim su Nemci raspisali poternicu.

Cetnici su te 41. oslobodili i Bogatic, Krupanj, Banju Koviljacu, Gornji Milanovac, Cacak, Stragare, Ljuboviju...Napadali Nemce u Krusevcu, Sapcu, Valjevu, Kraljevu, vodili borbe na Rudniku, drumu Krgujevac-Gornji Milanovac, na Ceru...udeo partizana bio je mizeran, tj. uglavnom se svodio na napustanje polozaja i ostavljanje cetnika na cedilu....To se lako moze zakljuciti i po gubicima cetnika i partizana, u ustanku 41. u Srbiji....S toga prvo pitanje za Vanzemaljca, koliko iznose cetnicki, a koliko partizanski gubici 41?

Početkom novembra 1941.nemačka Komanda daje ovakve karakteristike ustanika:

„Mihailovićev pokret: Stanovništvo podržava Mihailovićeve četnike u svakom pogledu. Uopšte narod u ustanicima (komitama) vidi narodne junake. Četnici Draže Mihailovića nalaze svuda podršku, dok komunističke bande stoje u suprotnosti sa stanovništvom.

Komunistički pokret: Bande se sastoje velikim delom od seoskog ološa i robijaša.“

(Zbornik dokumenata i podataka o narodnooslobodilačkom ratu naroda Jugoslavije, tom 12, knjiga 1, strana 566).

Kao posledica svega navedenog usledlial je operacija ''Mihailovic'' na Ravnu Goru, prva nemacka operacija protiv jednog pokreta otpora u okupiranoj Evropi posle cijeg neuspeha se raspisuje vec pomenuta poternica za Drazom (prva) iz 41.

Kada je sturo opisao 41. Vanzemaljac pise da su nakon toga cetnici utonuli u mracne vode kolaboracije...lol...ovu neistinu vec je dokazao mali milion puta ovde Sunny Day...Evo ja cu recimo postaviti samo sledece kao dokaz, nadasve smesnih neistina koje iznosi vanzemaljac...

Hronoloski pregled akcija i sabotaza cetnika Draze Mihailovica, iz britanskih i americkih izvora

Dejvid Martin, Mreza dezinformacija

http://forum.krstarica.com/showpost.php?p=12932970&postcount=53

kliknite na ''prikazi sadrzaj''...

___________________

Nemam puno vremena da se posvetim svemu, uglavnom vanzemaljac ili zlonameran ili jednostavno neinformisan sluzio se dokazanim falsifikatima. U drugom tomu knjige Rat i mir djenerala, autora Vesovic, Kosta Nikolic, Bojan Dimitrijevic, u poglavlju Falsifikati predstavljena su 3, koja su mislim ovde navedena.

Prvi dokument čini instrukcija generala Draže Mihailovića crnogorskim komandantima, majoru Đorđu Lašiću i kapetanu Pavlu Đurišiću, koja nosi datum 20. decembar 1941. godine. U fusnotama, autori navode niz nelogičnosti, koje Draži ne bi promakle, od kojih se najveća odnosi na potpis. Naime, Draža se ovde navodno potpisao kao \"đeneralštabni đeneral\". U stvarnosti, on je još uvek bio pukovnik. U fusnotama takođe piše da se jedan od autora ovog falsifikata javio i javno priznao svoje delo, na tribini Instituta za savremenu istoriju, 8. aprila 1997. godine.
Drugi falsifikovani dokument je pismo zagrebačkom nadbiskupu Alojziju Stepincu, koje je Draža, navodno, napisao 15. aprila 1945. godine. Autori ukazuju na sledeći propust falsifikatora: na staljinističkom procesu đeneralu Mihailoviću, jedan član ekspertske grupe koja je spremala optužnicu postavio je pitanje o poreklu pisma. Pismo, naime, nije nađeno u zarobljenoj Dražinoj arhivi... Ali, falsifikatori su načinili još jedan propust. Napravili su dve različite verzije, i obe su objavili! Jedna verzija falsifikovanog pisma objavljena je u knjizi \"Izdajnik i ratni zločinac Draža Mihailović pred sudom\", a druga u četvrtom tomu \"Zbornika\" četničkih dokumenata.
Treći falsifikat je pismo advokatu Ranku Brašiću za hrvatskog poglavnika Anta Pavelića, koje je Draža, navodno, napisao 15. aprila 1945, istog dana kada i pismo Stepincu. Ni ovo pismo nije nađeno u zarobljenoj Dražinoj arhivi.

itd....mogli bi do sutra...i bice prilike

uglavnom ponavljam vanzemaljac je mozda samo neinformisan...ali onome ko je samo malo u ovome sve ovo sto je izneo deluje prilicno smesno...

[Tufahija]

Global Moderator Comment

Najrealnije je poći od toga da nismo svi jednako informirani. To je najbolji način da poruka stigne do onog kome je namjenjena bez deformacija. Emocionalni privitci porukama i insinuacije dovode jedino do toga da se medjusobno vrijedja.Molim vas da o tome vodite računa.Komentiranje moderacije nije dopušteno.

[Matovilo]

dzoni drama

Nemam puno vremena da se posvetim svemu, uglavnom vanzemaljac ili zlonameran ili jednostavno neinformisan sluzio se dokazanim falsifikatima.


Da ti prekratim tvoju dvojbu:
Vanzemaljac je moj stari poznanik (dugogodisnji) s jednog drugih foruma  i radi se o nesumnjivom zlonamjerniku i to onom veoma podmuklom.
Uostalom svakome normalnom covjeku kada vidi i procita samo delove ovih materijala o Cetnicima/JKVuO i Drazi a koji su ovde podastreti dovoljno je da zakljuci da Cetnici/JKVuO nemogu ni u ludilu svrstati i PROnaciste,fasiste i slicne zlotvore.


Kako je npr.moguce da Drza M dobije najvece i najuglednije francusko odlikovanje od slavnog Francuskog predsednika i vojde francuskog pokreta otpora Sarla De Gola.To bi "vanzemaljac" trebao da se zapita i malo istarzuje s obzirom da je vanzemaljac bas u Francusku se skrasio da zivi.

Ili recimo kako je npr.moguce da i drzava kao Amerika nesumnjivo koja je dala veliki doprinos slamanja kicme Hitlerovcima i njegovim pomagacima takodje oslikuje Drazu isto najvaznijim Amerckim odlikovanjem .

Samo ove 2 cinjenice dovoljne su da onaj ko je normalan i nezlonamjeran moze da zakljuci da se ni u ludili Drazu/Cetnike/JKVuO da svratava u nekakve Hitlerove poamgace,nacsite,fasiste.

Na ovoj temi imam puno JOS mnogo sta reci pa i iz licnog iskustva tacnije iz moje familije i mog mjesta rodjenja.


A Muje i Uje bas su smesni s svojim glupo-zlonamjernim pokusajima da svoju sramnu istoriju malo zasjene s lazima o Cetnicima/JKVuO/Srbima .

[Zalutalo_prase]

Global Moderator Comment

Dzoni drama & MatoviloVanzemi treba dati šansu da nauči nešto. Ja polazim od toga da on o četnicima/JVuO zaista do sada nije pročitao ovako kvalitetan i lepo sažvakan materijal.Ovom prilikom apelujem da mu vas dvojica ukoliko postavi bilo koje pitanje najljubaznije odgovorite.Unapred hvala!

[Šefket Ramadani]

This message has been deleted by Zalutalo_prase as spam!
egi's post count has been reduced by 1.

Global Moderator Comment

Dragi Egi,uprkos svim simpatijama koje gajim prema tebi ne mogu dozvoliti tako bedne manipulacije. Naime, na slici iz tvog posta (koja je obrisana) nisu pripadnici JVuO već vojnici Koste Pećanca. Nekoliko forumaša je već postavljalo tu istu sliku i sve je detaljno objašnjeno ali je očigledno da nisi bio dovoljno pažljiv, a iskreno se nadam da nije u pitanju zla namera.Unapred hvala na razumevanju!p.s.Komentarisanje moderacije nije dozvoljeno!