Književnost

Pjesnička eksplozija Miće Savanovića

Pjesnička eksplozija Miće Savanovića
Foto: N.N. | Pjesnička eksplozija Miće Savanovića
Milan Rakulj

BANJALUKA - Da bi mogao osjećati puls poezije maternjeg jezika na pjesniku je da osjeća vibracije bića naroda iz koga je nikao, čime je i građanin svih svjetova i svih kultura ovoga svijeta: kroz jezik svoj i duh svoj pjesnik mora da pulsira vibracije duha naroda svog.

Ovo je za "Nezavisne" kazao književnik Mićo Savanović, koji je u vikendu iza nas u Narodnom pozorištu Republike Srpske (NP RS) promovisao svježe objavljeno "Zmijanjsko troknjižje".

Naime, u izdanju "Prometeja" iz Novog Sada u povodu 140. godišnjice rođenja Petra Kočića, Mićo Savanović, pjesnik i prozni pisac porijeklom sa Zmijanja i nastanjen u Sankt Galenu, objavio je knjige "Kamen", "Plamen", "Pramen". Posljednje dvije su knjige poezije o rodnoj grudi, a prva knjiga priča, zapisa i crtica iz rane mladosti. Opisuju zmijanjski ambijent i bogomdani predio autorovog djetinjstva, kako zapisa jedan od recenzenata.

Iako je organizovana u neobično vrijeme - u 11 časova ujutru u subotu, Savanovićeva promocija troknjižja na sceni "Petar Kočić", koja se simbolično zove po piscu kojem su i posvećene ove knjige, popunila je salu skoro do posljednjeg mjesta. Njegovu poeziju čitali su glumci Ljubiša Savanović i Dragana Marić, program je vodio Nenad Novaković, direktor NP RS i dugogodišnji novinar, dok su o knjigama pričali književnici Boro Kapetanović i Mirko Vuković. Da atmosfera bude do kraja zmijanjska sa dvije pjesme postarala se i etno-grupa "Trag".

Kapetanović je "Zmijanjsko troknjižje" Miće Savanovića nazvao lavom koja je ključala u svim njegovim prethodnim knjigama, te razvojni put ovog književnika uporedio sa razvojnim putem Meše Selimovića.

"I kod Meše prije 'Derviša' u prethodnim knjigama osjećala se lava koja je ključala, ali nikako da provali, a kada je provalila rodio se 'Derviš'. Poslije te knjige uslijedila je 'Tvrđava', a onda smirenje. Vulkan se lagano gasio. Slično tome doživio sam i Savanovićev put do ovog troknjižja. Prije njega on je objavio petnaestak knjiga. Najbliža ovoj pjesničkoj eksploziji koja se dogodila u knjizi 'Pramen' bila je prethodna Mićina knjiga 'Svilen konac'", kazao je Kapetanović, istakavši da je knjiga "Pramen" iz Savanovićevog troknjižja ona zbog koje se "imalo rašta i roditi".

Sam autor svoju književnu eksploziju obrazložio je disciplinom koja ga tjera da se poput velikana književnosti iz prošlosti svaki dan susreće sa duhovnim i svjetovnim. Kako priznaje, svaku noć ustaje u tri časa da bi pisao, a već od pet časova spreman je da putuje na posao. Inače, Savanović je po struci mašinski inženjer, a pored pisanja na srpskom i njemačkom jeziku uspješno se okušao i u slikarstvu, priredivši dvije samostalne izložbe u Švajcarskoj.

"Kultura uopšte je proizvod duha jednog naroda, a u isti čas, kroz isti taj duh, putokazna svjetlost njegovog stvaranja i postojanja. Poezija je vječna energija sjećanja - i u pravcu prošlosti i u pravcu budućnosti - ona je vaseljenski san duha o živome životu, odjek prve istine o obistinjenju života", istakao je Mićo Savanović, zaključivši da je negiranje poezije i kulture, kojeg smo svjedoci posljednjih godina, isto što i amputacija ruke kojom skidamo paučinu s očiju.

Molimo vas da vaša iskustva i zapažanja prilikom korištenja aplikacije za komentarisanje podijelite sa nama.

Komentari: 1

zivko47

Мићо Савановић је ронилац који се сваку ноћ буди у три сата, одморан, чио да истог часа зарони у никад неизмерену дубину српског језичког бића у којој проналази покидане нити речи, које – потом – спаја у нова значења. Она, значења, опет нуде нову неизмерену дубину, па наш ронилац, стално изнова, бори се са дубинама и дубинама. У томе је и чар читања Мићиних књига што његове смешане синтагме речи нуде неслућено много значења, а ова, опет, нова и нова – и тако никад нисте сигурни у то да ли сте прочитали песму, загонетку, афоризам или, једноставно – мисао која вас једноставно опхрва сладошћу свога смисла, те без отпора падате у Мићину разапету духовну мрежу у коју може стати цео српски род. Паде ми на ум, у овом мом “мудровању” са мрежом, једна мисао о Србима познатог француског генерала Анрија Тернијеа, команданта на Солунском фронту: “Српска душа је тако велика да у њу може да стане цео свет”. Мићина духовна мрежа је исто што и српска душа.

Pošaljite komentar

Izneseni komentari su privatna mišljenja autora i ne odražavaju stavove redakcije Nezavisnih novina.

Najčitanije