Rimejk istoimene BBC-jeve mini-serije "Na ivici tame" režisera Martina Kembela, koji je režirao i original "uskrsnuo" je Mela Gibsona na veliko platno u osvetničkom pohodu.
Srž same priče je ista kao u seriji, ubijena kćerka i usamljena očeva potraga za ubicom, koja vodi do vladinih službenika. Međutim, atmosfera je izmijenjena. Ona iz vremena tačerizma i Hladnog rata, zamijenjena je bezličnom atmosferom, a sve je podređeno glavnom akteru i njegovoj misiji. Istraga koja vodi u svijet spletki velikih firmi i vlade koji ne biraju sredstva za ostvarivanje cilja je kod režisera, koji se proslavio režiranjem filmova o Džejmsu Bondu i Zorou, ispunjena bezemotivnim nadahnućem koji ni u jednom trenutku gledaoca ne uvlači u film, kao što je bio slučaj sa serijom. Takođe je previše patetičnih momenata u filmu koji služe samo za popunjavanje rupa, kao u scenama kada Krejven zuri u prazno ili se prisjeća svoje preminule kćerke. Vjerovatno je ovim režiser indirektno htio da izazove saosjećanje kod gledalaca, ali nije uspio. Srž čitavog filma je upravo stavljena na emotivnu notu, a ne onu akcionu, koje ni nema puno.
Mel Gibson koji se nakon više od pet godina vratio pred kamere ponovo je u osvetničkoj misiji, nakon pobješnjelog Maksa ili Portera u "Osveti", ali ovaj put je više nego neubjedljiv, a zbog podređenosti njemu izvrsni Rej Vinston, kao misteriozni Džedburg, ostao je totalno zapostavljen, a trebalo mu je dati mnogo više prostora, jer je bio zanimljiviji od Gibsona. Za ostale glumce, među kojima i Bojanu Novaković, se može reći da su imali cameo uloge. S druge strane, ciničnim dijalozima scenarista je pokušao da unese dozu zanimljivosti, ali mu je to uspjelo samo na momente.
Ono što je dobro u ovom filmu je to što nam otkriva surovu istinu, a to je da su policajci lako potkupljivi, da su navodni borci protiv sistema licemjeri, dok su političari odavno kupljeni, a jedini efikasni borci su pojedinci iz mase koji su se pomirili sa svojom sudbinom običnih smrtnika.