Čuveni poljski režiser Roman Polanski u posljednje vrijeme je više privlačio pažnju zbog hapšenja u Švajcarskoj zbog prastarog skandala oko silovanja u Americi i njegovog izručenja u istu zemlju, nego oko novog filma "Pisac iz sjene", koji je imao premijeru u Berlinu, a bio prikazan i na SFF-u.
Pričalo se da ga je čak završio u zatvoru, gdje mu je boravak, izgleda, oduzeo prepoznatljivu imaginaciju, pa je film odrađen zanatski. Politički triler o piscu koji je angažovan da napiše biografiju bivšeg britanskog premijera, ima predvidiv zaplet već viđen u sličnim filmovima, gdje je u prvom planu teorija zavjere i politička korektnost Vlade Velike Britanije, koja se ograđuje od rata u Iraku i uz umiješanost neizbježne CIA.
Negativno aludiranje Polanskog na politiku Zapada je više nego očita (svi glavni akteri imaju dosta sličnosti sa nekim stvarnim ličnostima), međutim, takva priča je izgubila na aktuelnosti. Nakon prve polovine filma, koji je na tragu nekih starijih filmova Polanskog, poput "Frantica" ili "Kineske četvrti", u drugoj polovini gubi nit i rastrzan je između nekoliko tokova, koji nemaju zaokruženu cjelinu.
Čak ni napetost kroz vizuelni identitet filma (ostrvo, kiša i sumorna atmosfera) nije naglašena, iako na momente podsjeća na starog majstora suspensa Hičkoka, posebno u sceni kada pisac po kiši na biciklu odlazi da istražuje ostrvo. Statični kadrovi, bez učestalih montažnih rezova dali su glumcima prostora da se najviše izraze, pa su oni i najpozitivnija karika filma. Ijan Mekgregor, kao pisac, Pirs Bronsan kao Lang, Kim Katral kao savjetnica i najbolja od njih Olivia Vilijams, kao Rut drže ovaj film zanimljivim, više nego sama priča.
Od Polanskog, koji je uveliko ušao u osmu deceniju života, se očekivalo više, posebno imajući u vidu da je radio žanr u kojem se snalazi kao riba u vodi. Nažalost, ostali smo uskraćeni za njegov prepoznatljiv štih u pravljenju atmosfere. Ostaje da se vjeruje da je ovo nakon "Olivera Tvista" posljednji lošiji film ovog režisera.