"Final Destination" nije najveća horor franšiza u istoriji filma, ali bi mogla biti najdosljednije zabavna. Pogotovo kada u njoj imate pokojnu legendu horor žanra, Tonija Toda.
To je definitivno svojstvo koje odbacuje dosta konvencionalne mudrosti u vezi s horor filmovima: prvi nastavak, "Final Destination" Džejmsa Vonga, lako je njegov najslabiji, dok peto poglavlje mnogi smatraju najboljim od gomile.
Franšiza "Final Destination" zapravo može biti apoteoza žanra slešera utoliko što je primarna instinktivna privlačnost takvih filmova jeziva inventivnost njihovih ubistava.
To je krvavi niz smrtnih slučajeva koje je izvršila nevidljiva ruka Smrti.
Formula filma nalaže da svaki nastavak mora započeti izuzetno složenom lančanom nesrećom, čiji se preživjeli moraju otimati kako bi izbjegli nemilosrdne pokušaje Smrti da ih ubije.
Koji režiser se ne bi želio igrati u ovom krvlju natopljenom igralištu.