Legendarni soul pjevač, kompozitor i plesač Džejms Braun, koji je bitno uticao na savremenu popularnu muziku, a u noći između nedjelj i ponedjeljka preminuo u Atlanti, imao je buran život, prepun uspona i padova.
Braun je transformisao gospel muziku u ritam i bluz, a soul u sopstvenu kreaciju - fank zvuk. Osim što je bio autor oko 800 pjesama i direktno uticao na rep i hip hop muziku, specifičnim scenskim nastupom bio je uzor i rok veteranima kao što su Mik Džeger i Igi Pop. I pored mnogobrojnih padova tokom dugogodišnje karijere, Braun je ostao jedan od najvažnijih modela za čitave generacije Afroamerikanaca.Trijumf nad siromaštvom i rasizmom možda je najbolje izrazio u jednom od svojih najvećih hitova `Say it Loud, I'm Black and I'm Proud`. Uprkos godinama, Braun je i dalje održavao po stotinak koncerata godišnje. Za 2007. godinu već je imao isplanirane koncerte do kraja avgusta, u SAD, Kanadi i Evropi.
Rođen je kao Džejms Džo Braun Junior 1933. godine u siromašnoj porodici u Južnoj Karolini. Kao sedmogodišnjak se našao u jednom bordelu u Džordžiji, a bavio se čišćenjem cipela i stepovanjem na ulici.
Devet godina kasnije strogo je kažnjen zbog pokušaja krađe jednog automobila - osuđen je na kaznu između osam i 16 godina, ali je odslužio tri. Po izlasku iz zatvora pridružio se gospel grupi svog prijatelja Bobija Birda, s kojim je kasnije osnovao i sastav `Flames`, nakon poznanstva s Henkom Balardom i Fetsom Dominom.
Bavio se poluprofesionalno i boksom, ali je sve više pažnje privlačio kao lider grupe `James Brown Revue`.
Prvi hit `Please, Please, Please` napisao je 1956. godine, a prodat je u milion primjeraka i prokrčio mu put do zvijezda. Ostali hitovi bili su prirodna posljedica njegovog vrijednog rada, budući da je bio neumoran i po 350 dana u godini, čime je i zaslužio reputaciju najvećeg radnika u šou-biznisu. Iako je finansijski efekat prvog hita bio gotovo uvredljiv, Braun je odbijao da pravi kompromise na račun kvaliteta. Sam se odnosio prema bendu kao prema vojsci, uvodeći kazne za kašnjenje ili lošu svirku. Sve više popularan, Braun je početkom šezdesetih već mogao da napuni čuveni Apolo teatar u Harlemu, a smatrajući da suština njegove muzike može biti na pravi način sačuvana jedino snimkom uživo, lično je finansirao snimanje live albuma iz Apola 1962.
Album `Show Live at the Apollo` postao je senzacija i ostao jedan od najboljih ikada snimljenih nastupa uživo, prema mišljenju mnogih kritičara. Braun je učvrstio status samoproklamovanog kuma soula svjetskim hitovima kao što su `Papa's Got a Brand New Bag`, `I Got You (I Feel Good)`, `Get Up (I Feel Like Being a Sex Machine)`, a umjetnički se ustoličio kao pionir potpuno nove muzičke forme - fank muzike.
Uspjeh mu je donio i bogatstvo, pa je postao vlasnik radio-stanica, privatnog aviona i restorana brze hrane. Pozivao je svoju crnu braću da probaju da ostvare američki san, ali je i davao siromašnima. Pojedini su ga, pak, kritikovali zbog patriotizma, a dobijao je i prijetnje smrću poslije nastupa pred američkim vojnicima u Vijetnamu. O njegovom velikom uticaju govori i činjenica da je, poslije ubistva Martina Lutera Kinga 1968. godine, naređeno da se Braunov koncert iz Bostona emituje širom SAD.
Snimak tog koncerta doprinio je smirivanju strasti, a Braun je dobio i ličnu zahvalnost predsjednika Lindona Džonsona.