Najveći gradovi na svijetu kriju fascinantne priče o svom postanku. I u davna vremena su bili epicentri ljudske civilizacije. Oni su čovječanstvo doveli do novih kulturnih i trgovinskih visina. Među njima su bili oni čije vrijeme na vrhu svijeta nije trajalo vječno i koji su bili nadmašeni nekim drugim gradovima, a neki su od njih čak i uništeni.
Istoričari Tertius Čandler, Džerald Foks i Džordž Modelski identifikovali su najveće gradove kroz istoriju.
Jerihon (7000. godina p.n.e.): U to vrijeme Jerihon je bio najveći, a vjerovatno i prvi grad na svijetu sa 2.000 građana. Nastao je unutar naselja koja datiraju iz 9000. godine p.n.e. Grad je bio smješten između Mrtvog mora i Mt. Nebo. Imao je prirodno navodnjavanje iz rijeke Jordan i bio je najpoznatija oaza u regiji. U Starom zavjetu je bio opisan kao grad palmi.
Uruk (3500. godina p.n.e.): Grad Uruk je imao oko 4.000 stanovnika. Grad koji je preuzeo vođstvo nakon Jerihona bio je poznat kao glavni grad u Epu o Gilgamešu. Takođe se smatra da je Uruk biblijski grad Erek, kojeg je izgradio kralj Nimrod. Grad je bio smješten u blizini rijeke Eufrat, a razvijao je trgovinu i specijalizovane trgovine. Ostvarili su i napredak u pisanju. Uruk je počeo propadati oko 2000. godine p.n.e. zbog regionalnih borbi te je konačno napušten u vrijeme islamskog osvajanja.
Mari (2400. godina p.n.e.): Glavni trgovački grad Mezopotamije Mari imao je oko 50.000 građana. Iz njega se se prevozili kamenje, drveće, poljoprivredni proizvodi i keramika po čitavoj regiji. U njemu su stolovali prvo sumerski kraljevi, zatim amorejski, od kojih je jedan izgradio ogromnu palatu sa 300 soba. Mari je prvo mjesto na poziciji najvećih gradova počeo gubiti 1759. p.n.e. od strane Vavilona, a da bi nakon toga i propao.
Ur (2100. godina p.n.e.): Grad Ur je imao oko 100.000 stanovnika i bio je najvažnija luka u Persijskom zalivu. Ur je bio bogat grad sa velikim količinama predmeta od plemenitih metala i poludragog kamenja koji je uvezen iz čitavog, tada poznatog, svijeta. Nakon 500. godine p.n.e. Ur više nije bio naseljen, najvjerovatnije zbog suše ili promjene u putanji rijeke. Ostao je, međutim, sveto mjesto i mjesto za ukop za ljude širom regije.
Jinsu (1300. godina p.n.e.): Grad Jinsu na rijeci Huan imao je 120.000 stanovnika i bio je glavni grad dinastije Šang. Grad je napušten s početkom vladavine dinastije Zou. Jinsu je glavno arheološko nalazište za oracle bones, najstarije kinesko pismo, koje je sačuvano na natpisima na kostima, kornjačinom oklopu i tako dalje. Kasnije kada se tradicija promijenila, pisalo se tintom i četkom, a gradska je istorija ispisana na fragmentima koji su pohranjeni u središnjim jamama.
Vavilon bio epicentar bogatstva i moći od 2000. do 538. godine p.n.e
Vavilon (700. godina p.n.e.): Vavilon, čiji naziv priziva slike dekadencije i oholosti, imao je oko 100.000 stanovnika. Prema Bibliji, njegovi su stanovnici toliko vjerovali sami u sebe da su pokušali izgraditi građevinu koja bi sezala do neba. No, Bog nije bio impresioniran vavilonskom kulom, te je, priča kaže, podijelio njegove stanovnike na način da je svako govorio drugim jezikom, te se međusobno nisu razumjeli. Bez obzira na zapise iz Biblije, Vavilon je bio centar bogatstva, moći i prestiža, i to od 2000. do 538. godine p.n.e. Te je godine kralj Kir, prema legendi, preusmjerio tok rijeke Eufrat, a svoje vojnike poslao u koritu na grad Vavilon. Nakon toga se vavilonska vojska predala gotovo bez otpora.
Kartaga (300. godina p.n.e.): Kartaga je brojala oko 100.000 stanovnika i kratko je vrijeme držala poziciju najvećeg grada na svijetu. Uništili su je Rimljani 146. godine p.n.e. Doslovno je pretvorena u pepeo. Pošto su Rimljani u svom pohodu na Kartagu uništili i sve zapise stanovnika tog grada, tako se malo što zna o njegovoj istoriji.
Rim (200. godina): Rim je imao više od 1.200.000 stanovnika. Rim je 1.100 godina prije toga bio tek malo italijansko selo da bi u drugom vijeku nakon Hrista uživao vrhunac uticaja i postignuća. No, 200. godine grad je bio pod vojnom diktaturom Septimija Severa. Rim je narastao do ove veličine jer je mogao uzimati hranu i ubirati porez iz većeg dijela Evrope i Mediterana, no to se pokazalo kao neodrživa pozicija. Do 237. godine grad je imao manje od 500.000 stanovnika, a mračno se doba naziralo na horizontu.
Carigrad (600. godina): Ovaj grad je 600. godine vodio bitku za svoj opstanak - sa zapada su nadirali nomadski Avari i Bugari, dok su Perzijanci preplavili gradsku obranu na istoku. No, metropola se uspjela spasiti uz pomoć svojih neprobojnih zidova i svoje ratne mornarice. Carigrad je danas poznat kao Istanbul. Međutim, već do 618. godine, zbog Perzijskog rata desetkovano je snadbijevanje grada žitom iz Egipta i broj stanovnika je pao na desetinu onoga koliko je stanovnika brojao prije (oko 600.000).
Bagdad (900. godina): Godine 900. Bagdad je bio centar Zlatnog doba islama, no bajka je završila 1250. godine mongolskom invazijom. U Bagdadu se nalazila Kuća mudrosti, gdje je sve znanje svijeta prepisivano na arapski. Bagdad je tako spasio nebrojene drevne tekstove iz zapadnog svijeta. Ta slobodna razmjena ideja vjerovatno je ono što je dovelo do eksplozije stanovništva. Trgovci iz cijelog svijeta dolazili su u grad i razmjenjivali poljoprivredne tehnike. Rezultat toga bila je arapska poljoprivredna revolucija i naučni pristup poljoprivredi koji se još koristi.
Kaifeng (1200. godina): Grad Kaifeng je imao oko milion stanovnika. Vijekovima je, zbog svog specifičnog položaja, bio glavni grad za veliko područje Kine. Do 1200. godine grad je bio okružen zidinama kojima je pokušavao nadoknaditi svoju ranjivost. Propao je pod udarom Mongola kao njihova rana žrtva, a njegovi stanovnici pobjegli su 1234. godine.
Peking (1500. godina): Peking je takođe imao oko milion stanovnika. Kako bi nahranio svoju rastuću populaciju i veliki broj vojnika, 1400. godine Peking je izgradio veliko skladište hrane koju je uzimao kao porez iz regije.
Takva je praksa pomogla u kontroli cijena te je spriječila inflaciju sve dok grad nije postao najveći na svijetu, a njegova potražnja prerasla snadbijevanje. Stanovnici su tada bili prisiljeni koristiti se drvima iz okolnih šuma za grijanje, zbog čega je promijenjen ekološki sistem čitave regije.
Ajutaja (1700. godina): Još jedan grad koji je imao milion stanovnika je grad Ajutaja. Bio je glavni grad Tajlanda 400 godina i često se spominjao kao najljepši grad na svijetu. Bio je toliko privlačan da su ga opljačkali Burmanci, nakon čega je glavni grad Tajlanda postao Bangkok.
London (1825. godine): Kada je preuzeo vođstvo među najvećim gradovima, London je imao oko 1.335.000 stanovnika. U to vrijeme Britansko carstvo je grabilo po svijetu donoseći ogromno bogatstvo malom dijelu Engleske, a u Londonu je cvjetao kriminal. To je trajalo do 1829. godine, kada je Vlada aktivirala policiju u punom radnom vremenu. Njih danas zovemo bobiji, po tadašnjem premijeru Robertu Pilu.
Njujork (1925. godine): Njujork je moderan grad od 1914. godine, kada mu je dodan Bronks. Grad je gradio nebodere i planirao graditi još veće nebodere. Imao je oko 7.774.000 stanovnika. Njujork je nastavio rasti usprkos Velikoj depresiji.
Tokio (1968. godine): Drugi svjetski rat uzeo je svoj danak u vidu loše ekonomske situacije u Japanu pedesetih godina prošlog vijeka. Ali do 1968. japanska ekonomija i populacija raste i to se prenosi i u 21. vijek. U periodu od 1950. do 1990. godine na Japan se gledalo kao ekonomsko čudo. Bilo je to najprosperitetnije vrijeme u japanskoj istoriji.
