Osim pravih virusa koji haraju u ovo poluzimsko vrijeme, glavobolje vam mogu izazvati i računarski virusi. Donosimo vam pregled najopasnijih virusa u računarskoj istoriji.
CIH - CIH se proširio s Tajvana davne 1998. godine. Bilo je to doba Windowsa 98 i još starijih Windowsa 95, čije je izvršne datoteke napadao. Virus je imao sposobnost zadržavanja u memoriji računara, pa je i odande napadao druge izvršne datoteke. Vrlo kratko nakon zaraze CIH bi izvršio svoju malicioznu zadaću, a to je bilo brisanje i prepisivanje podataka na disku. Virus je poznat po tome što se čak uspio ubaciti u izvršnu datoteku demo verzije tada popularne igre Sin, pa se i tako širio. Poznat je i pod imenom Chernobyl zbog podudarnosti datuma aktivacije nekih verzija s datumom poznate nuklearne katastrofe. Danas CIH nije ozbiljna prijetnja zbog nekompatibilnosti s novijim operativnim sistemima Windows 2000 i XP, ali i spremnosti antivirusnog softvera.
Melissa - Word makro skripta nazvana Melissa zarazila je 15 do 20 odsto svih poslovnih računara u svijetu. Virus Melissa se širio tako brzo da su neke od najvećih firmi koje su koristile Outlook kao e-mail klijent bile prisiljene ugasiti sisteme za razmjenu elektronske pošte. Virus je koristio Microsoft Outlook da sam sebe pošalje na 50 imena koja je našao u imeniku spomenutog programa. Poruke su sadržavale rečenicu `Here is that document you asked for… don't show anyone else. ;)`. Čini se da je kraj te rečenice bio previše za znatiželju korisnika, koji su masovno otvarali priloženi Wordov dokument.
ILOVEYOU - Virus poznat i kao Loveletter i The Love Bug mamio je korisnike računara obećanjima ljubavi. Radi se o Visual Basic skripti koja je dolazila e-mail porukom naslovljenom ILOVEYOU. Privitak je nosio ime Love-Letter-For-You.TXT.vbs. Slično kao i Melissa, virus je sam sebe slao na adrese pronađene u e-mail klijentu. Nakon izvršavanja ILOVEYOU je prepisivao muzičke datoteke, slike i druge datoteke kopijom samog sebe, dakle, uništavao ih je. Ali, daleko opasnije je bilo to što je pretraživao računar tražeći podatke o korisniku i lozinke te ih slao elektronskom poštom piscu virusa.
Code Red - Code Red računarski je crv čije su mete bile serveri sa softverom Microsoft Internet Information Server. Crv je iskorištavao specifičnu ranjivost samog softvera, tzv. sigurnosni propust. Zanimljivo je da je propust uočen u junu 2001. godine i promptno je napravljena i izdana zakrpa. U manje od sedam dana zaraženo je oko 400.000 servera. Virus je nakon 20 dana širenja zaraze sa zaraženih servera lansirao DoS napade na određene IP adrese, među kojima je bila i ona web servera Bijele kuće.
SQL Slammer - Slammer je još jedan crv čija meta su serveri, a ne korisnički računari. Sigurnosni propust u Microsoft SQL server Desktop Engineu omogućavao mu je širenje. Zbog svog načina širenja pri kojem crv nasumično generiše IP adrese i onda se šalje na njih u samo deset minuta Slammer je zarazio 75.000 računara.
Blaster - Virus je iskorištavao sigurnosni propust u operativnim sistemima Windows 2000 i XP te je računar bez zakrpe bio zaražeo nekoliko sekundi nakon što bi se spojilo na Internet. Rezultat je bio gašenje računara u roku od tri minuta. Zbog vrlo efikasnog načina širenja virus je doživio svoj vrhunac samo dva dana nakon što je pušten, što je vlasnike računara i administratore širom svijeta natjerao da očiste i zaštite svoje računare.
Sobig.F - Najopasnija verzija je Sobig.F, koji se proširio s više od milion kopija u prva 24 sata zaraze. Virus se širio elektronskom poštom i slao je sam sebe sa zaraženih računara. Zbog brzog širenja izazvao je vrlo velik mrežni saobraćaj na Internetu. Microsoft je raspisao nagradu od 250.000 dolara za hvatanje pisca virusa, ali on do danas nije poznat.
Beagle - Beagle se širi na klasičan način, putem elektronske pošte, pri čemu nakon zaraze nekog računara pretražuje na njemu nove adrese na koje će se poslati. Prava opasnost ovog virusa i njegovih gotovo 100 varijanti je otvaranje TCP porta, koji se može koristiti za neovlašten ulaz u računar. Prijavljeno je korištenje ovog virusa od strane proizvođača raznog reklamnog softvera.
MyDoom - MyDoom je zabilježen kao virus koji se najbrže širio po računarima korisnika. Metoda širenja je elektronska pošta, ali se MyDoom vješto kamuflirao kao poruka koju korisnik dobija kada njegova elektronska pošta ne bude dostavljena. U takvim slučajevima je originalna poruka uključena kao privitak, koji je u ovom slučaju bio virus. Osim elektronskom poštom, MyDoom se pokušao proširiti i putem tada popularnog p2p servisa Kazaa. Zaraza je bila tako uspješna da se procjenjuje da je jedna od 10 poslatih elektronskih poruka, poslatih u početku širenja zaraze, sadržavala virus.
Sasser - Sasser je još jedan virus koji se za svoje širenje oslonio na sigurnosni propust u operativnim sistemima Windows 2000 i XP. Zaraženi računari su se rušili ili radili vrlo nestabilno. Virus je bio toliko uspješan u širenju i onesposobljavanju rada računara da je uspio prekinuti satelitske komunikacije francuskih novinskih agencija i otkazati brojne letove firme `Delta Airlines`.