Još od 1889. cijeli svijet zna koliko teži kilogram zahvaljujući metalnom cilindru koji se čuva ispod stakla u Francuskoj.
Međutim nedavno je otkriveno da cilindar, poznat kao internacionalni prototip kilogram (IPK), polako gubi na svojoj masi. Lakši je za oko 50 mikrograma, što možda zvuči zanemarivo za nas, ali u naučnom svijetu to ne samo da je zapanjujuće, već je i veoma problematično.
Labaratorijama širom svijeta je potrebna ultraprecizna i nepromenjiva mjera, pa za njih smanjenje težine kilograma može djelovati kao prava katastrofa.
Stabilnost IPK je značajna jer od kilograma zavise mnoge vrijednosti u međunardonom sistemu jedinica. Na primjer njutn je definisan kao sila neophodna za ubrzanje jednom kilogramu po metru kroz sekundu na kvadrat.
Ukoliko bi se težina kilograma promijenila, mijenjao bi se i njutn, a samim tim i paskal koji određuje njutn.
Iako je cilindar mali tako da staje na dlan, naučnici su sada u potrazi za još manjim načinom mjerenja pravog kilograma - u svijetu kvantne fizike.
Cilindar, 90 odsto napravljen od platine, a 10 odsto od iridijuma, sa ponosom je označen kao nepromenjiv krajem 19. vijeka.
“Do promjene je možda došlo uslijed površinskih efekata, gubitka gasa iz metala ili eventualne kontaminacije”, rekao je Alen Pikar, upravnik odjeljenja na kom se cilindar čuva.
Za sada će biti zamijenjen Plankovom konstrantom, nazvanom po Maksu Planku, koja predstavlja najmanji paket energije, odnosno kvanta, koji dva djela mogu da razmjene.