Hemijske supstance koje ulaze u sastav pesticida mogle bi predstavljati veći rizik po zdravlje nego što se ranije pretpostavljalo.
Šta je otkrilo istraživanje o pesticidima i raku dojke?
- Naučnici su izdvojili 485 jedinjenja prisutnih u pesticidnim preparatima koja zahtijevaju dodatno ispitivanje zbog moguće povezanosti sa rakom dojke.
- Među njima je 145 aktivnih supstanci, dok su posebnu pažnju privukli pomoćni sastojci pesticida.
- Čak 84 hemikalije sa izdvojene liste već su otkrivene u ljudskom organizmu prema američkim podacima.
- Istraživanje nije dokazalo da svih 485 jedinjenja izaziva rak dojke, već ukazuje na potrebu za dodatnim istraživanjima.
- Naučnici pozivaju na detaljniju procjenu bezbjednosti svih sastojaka pesticidnih preparata.
Novo istraživanje američkog instituta Silent Spring identifikovalo je 485 jedinjenja prisutnih u pesticidnim preparatima za koja postoje naučni nalazi koji ukazuju na moguću povezanost sa rakom dojke. Posebnu pažnju privukli su pomoćni sastojci, koji često ne prolaze jednako detaljne bezbjednosne provjere kao aktivne supstance, navodi SciTech Daily. Rezultati, objavljeni u naučnom časopisu Environmental Health Perspectives, ukazuju na nedostatke u procjeni bezbjednosti pesticida i otvaraju pitanje izloženosti hemikalijama koje mogu dospjeti u hranu, vodu i proizvode za svakodnevnu upotrebu.
Naučnici su se oslonili na raniju analizu u kojoj je izdvojeno više od 900 hemikalija koje bi mogle biti povezane sa nastankom raka dojke. Na toj listi našle su se supstance koje su u eksperimentima na životinjama izazivale tumore mliječnih žlijezda ili uticale na hormone i druge biološke procese značajne za nastanak ove bolesti.
Pomoćni sastojci pesticida pod lupom naučnika
U novom istraživanju uporedili su postojeće nalaze sa podacima iz više od deset američkih državnih baza i izdvojili 485 jedinjenja koja se koriste u pesticidnim preparatima, a čiji mogući uticaj na nastanak raka dojke zahtijeva dodatno ispitivanje.
Među njima je 145 aktivnih supstanci registrovanih kod američke Agencije za zaštitu životne sredine (EPA). One su namijenjene suzbijanju insekata, korova, gljivica i drugih organizama koji mogu nanijeti štetu poljoprivrednim kulturama. Ipak, istraživače su posebno zainteresovali takozvani inertni, odnosno pomoćni sastojci. Oni se dodaju pesticidima kako bi poboljšali njihovu stabilnost, rastvorljivost, raspoređivanje po tretiranoj površini ili druga svojstva.
Naziv „inertni“ može stvoriti pogrešan utisak da su ove materije bezopasne. U propisima o pesticidima on označava sastojke koji nisu namijenjeni neposrednom suzbijanju štetnih organizama, a ne supstance za koje je dokazano da ne mogu negativno uticati na zdravlje.
Upravo u tome naučnici vide važan nedostatak postojećeg sistema kontrole. Dok se bezbjednost aktivnih sastojaka detaljnije procjenjuje, pomoćnim materijama ne posvećuje se uvijek jednaka pažnja, iako im ljudi mogu biti izloženi zajedno sa glavnom supstancom.
Vodeća autorka istraživanja, dr Dženifer Kej iz instituta Silent Spring, upozorava da se prilikom procjene bezbjednosti mora uzeti u obzir čitav sastav pesticidnog preparata, a ne samo njegov aktivni sastojak. Pojedine pomoćne materije mogu imati biološke efekte koji još nisu dovoljno ispitani. Zabrinutost povećava i činjenica da se neka od identifikovanih jedinjenja koriste i izvan poljoprivrede. Mogu se naći u različitim proizvodima široke potrošnje, farmaceutskim preparatima i građevinskim materijalima, dok je njihovo prisustvo zabilježeno i u hrani i vodi.
Hemikalije iz pesticida otkrivene i u ljudskom organizmu
To znači da ljudi mogu dolaziti u dodir sa istim supstancama iz više izvora. Ipak, njihovo prisustvo u određenom proizvodu ne znači automatski da je izloženost dovoljno velika da izazove zdravstvene probleme.
Naučnici su pronašli i pokazatelje da kontakt sa pojedinim jedinjenjima nije samo teorijska mogućnost. Prema američkim podacima o analizama bioloških uzoraka stanovništva, 84 hemikalije sa izdvojene liste već su otkrivene u ljudskom organizmu. Posebno se izdvajaju organofosfatni pesticidi, grupa kojoj pripada i malation, insekticid koji se koristi u poljoprivredi. Podaci o praćenju izloženosti stanovništva ukazuju na to da su pokazatelji kontakta sa ovim jedinjenjima zabilježeni kod više od 90 odsto američke populacije obuhvaćene odgovarajućim procjenama.
Posebno je zanimljiv primjer DDT-a, nekada široko korišćenog insekticida čija je upotreba u Sjedinjenim Američkim Državama zabranjena prije više decenija. Uprkos tome, tragovi ovog postojanog jedinjenja ili proizvoda njegovog razlaganja zabilježeni su kod više od 40 odsto stanovništva obuhvaćenog odgovarajućim analizama.
Ovi nalazi ukazuju na dugotrajno prisustvo pojedinih hemikalija u životnoj sredini i ljudskom organizmu. Međutim, njihovo otkrivanje u krvi ili drugim uzorcima ne znači da će osoba razviti određenu bolest.
Kako hemikalije iz životne sredine mogu uticati na rizik od raka dojke
Rak dojke je složeno oboljenje na čiji nastanak utiču brojni faktori, uključujući godine, nasljedne predispozicije, hormonske promjene i životne navike. Sve više pažnje posvećuje se i mogućoj ulozi zagađujućih materija iz životne sredine, naročito onih koje mogu poremetiti normalno djelovanje hormona. Pojedina jedinjenja mogu uticati na hormonsku ravnotežu i procese u ćelijama mliječne žlijezde. Ipak, za utvrđivanje njihovog doprinosa razvoju raka kod ljudi potrebna su dodatna istraživanja koja će obuhvatiti količinu hemikalija, trajanje izloženosti i njihovo moguće zajedničko djelovanje.
Jedan od problema jeste i to što se rak dojke može razvijati godinama, pa je teško precizno utvrditi kojim je materijama osoba bila izložena tokom života i u kojoj mjeri su one mogle doprinijeti nastanku bolesti.
Da li je dokazano da 485 jedinjenja izaziva rak dojke?
Važno je naglasiti da nova studija nije pratila učestalost raka dojke među stanovništvom niti je dokazala da svih 485 izdvojenih jedinjenja izaziva ovo oboljenje. Istraživači su identifikovali supstance za koje postoje laboratorijski ili drugi naučni pokazatelji da bi mogle imati značaj u njegovom razvoju. Autori zato smatraju da procjene bezbjednosti pesticida treba proširiti kako bi obuhvatile sve sastojke preparata. Posebnu pažnju trebalo bi posvetiti poljoprivrednim radnicima i stanovništvu područja u kojima se pesticidi intenzivno koriste, jer ove grupe mogu biti više izložene pojedinim hemikalijama.
Rutan Rudel, direktorka istraživanja u institutu Silent Spring i jedna od autorki studije, ističe potrebu da se mogući uticaj pesticida na rak dojke ozbiljnije razmatra prilikom odobravanja novih proizvoda. Praćenje prisustva potencijalno štetnih materija i smanjivanje nepotrebne izloženosti važni su koraci u zaštiti javnog zdravlja.
Rezultati istraživanja zato predstavljaju upozorenje da se bezbjednost pesticida ne može procjenjivati samo na osnovu njihovih aktivnih sastojaka. I pomoćne supstance zahtijevaju pažljivo ispitivanje, posebno kada postoje naučni pokazatelji da mogu uticati na procese povezane sa nastankom ozbiljnih bolesti, prenosi Telegraf.
Možda vas zanima:
Rak dojke ne počinje uvijek kvržicom, šta još može biti rani znak upozorenja