Naučnici sa Harvarda su iskoristili relativno novu tehniku spajanja gena kako bi efikasno kreirali žive “hard-diskove”.
Tim naučnika koje su predvodili genetičari Set Šipman i Džef Nivala uspjeli su da postave približno 100 bajtova podataka u žive ćelije eksploatišući imuni odgovor bakterija.
Oni su koristili nedavno razvijenu (i pomalo kontroverznu tehnologiju) poznatu pod imenom CRISPR kako bi prevarili ćelije i ubacili u njih podatke, pretvarajući na taj način bakterije u nosioce kompjuterskog koda.
CRISPR omogućava naučnicima da pronađu i modifikuju ili zamjene genetske defekte, što je neke navelo na zabrinutost da bi na taj način u budućnosti mogle i da se stvaraju bebe po narudžbini.
Kako bi proželi ćelije željenim informacijama, naučnici su stvorili lažne viruse koji su potom upoznati s bakterijama. Kao odgovor na okupatora, bakterije su isključile DNK segment lažnog virusa koji je ostao zaglavljen između dva dijela DNK stvarnog virusa.
U normalnim okolnostima, to se radi kako bi bakterija mogla da registruje virus u slučaju da bude u situaciji da se ponovo bori protiv njega. Međutim, u ovom slučaju, on će nastaviti da nosi podatke (ili lažni virus) pa čak i da ga proslijeđuje budućim ćelijama.
U ovom trenutku postoji nekoliko praktičnih primjena ovog metoda koje su i dalje nesavršene. Međutim, naučnici vjeruju da bi se oni mogli iskoristiti za borbu protiv mnogih bolesti, a jedna od njih je i HIV