Nekada kralj, potom uspješan biznismen, te predsjednik Vlade Bugarske, a danas najčešće imenovan kao car Simeon Drugi od Bugarske, ostaće zapamćen u istoriji kao prvi monarh koji je svoju vlast, nakon što je jednom sišao s trona, vratio ni manje ni više nego putem demokratskih izbora.
Simeon Sakskoburgotski rođen je 16. juna 1937. godine u Sofiji, kao sin bugarskog kralja Borisa Trećeg (iz loze Sakskoburgotski ) i kraljice Đoane (loza Savojska). Rođenje princa Simenona bugarski narod dočekao je s velikim oduševljenjem, a sa jednakim žarom prihvatili su i njegovo imenovanje za kralja Simeona Drugog, nakon što je njegov otac iznenadno preminuo 28. avgusta 1943. godine.
Mladi kralj, koji je djetinjstvo proveo s roditeljima i starijom sestrom Marijom Luizom u palati nedaleko od Sofije, vladao je uz nadzor svoga strica princa Kirila tek nešto više od godinu dana, kada u Bugarskoj na vlast dolaze komunisti i sva vlast iz nje biva uklonjena.
Kralj je, međutim, nastavio da vlada sve do 1946. godine, kada, bez abdikcije, kraljevska porodica napušta Bugarsku i preko Istanbula plovi u Aleksandriju.
Tokom svih tih godina boravka u raznim zemljama, kralj Simeon bio je aktivan u svemu što se tiče Bugarske. Kralj je, zbog svojih mnogih međunarodnih aktivnosti često putovao. I jednom je rekao: `Egzil je najbolja škola za kralja koji treba da se vrati na tron.`
Godine 1962. kralj se oženio pripadnicom španske aristokratije Margaritom Gomez Acebo Cehuela i imaju petoro djece (Kardam, Kiril, Kubrat i Konstantin, te kćer Kalina).
Kralj Simeon Drugi prvi put od svoga djetinjstva vratio se u Bugarsku 1996. i tamo je dočekan s ogromnim oduševljenjem. Godine 1998. Ustavni sud Bugarske odlučio je da vrati porodici imovinu koja im je oduzeta tokom komunizma.
U aprilu 2001. Simeon Drugi vratio se u Bugarsku i osnovao novu političku partiju nazvanu Nacionalni pokret Simeona Drugog, čiji su cilj `reforme i političko jedinstvo`.
Samo nekoliko mjeseci nakon što je prvi put u javnosti iznio svoju namjeru da se `umiješa` u politiku, bivši bugarski kralj Simeon Drugi postao je prvi svrgnuti monarh koji je ikada izabran za predsjednika vlade u svom bivšem kraljevstvu.
Domaći i međunarodni posmatrači, koji su se otvoreno pitali kako bi šezdesetčetvorogodišnji biznismen koji bugarski jezik govori tečno, ali sa neobičnim, staromodnim akcentom, mogao da postigne svoj cilj o `uvođenju Bugarske u 21. vijek`, zapanjeno su posmatrali kako je njegov nacionalni pokret odnio ubjedljivu izbornu pobjedu. Nakon više od 50 godina provedenih u inostranstvu, Simeon je stupio u svijet visoke politike u Bugarskoj.
Mada je zagovarao uspostavljanje `novog morala` u politici, ipak su se u njegovoj vladi našli neki sumnjivi likovi povezani s onim krugovima koji se u Bugarskoj obično nazivaju `domaćom mafijom`.
Mada je javno obećao da će značajno poboljšati životni standard običnih građana Bugarske `u roku od 800 dana`, ipak nije jasno naznačio na koji način namjerava da sprovede privredne reforme koje su zacrtali njegovi ekonomski savjetnici.
Simeonova pobjeda i postizborno manevrisanje koje je pratilo formiranje njegove vlade doveli su do pravog političkog zemljotresa. U stranci koja je do izbora vladala Bugarskom Udruženim demokratskim snagama došlo je do rascjepa između onih koji žele savez sa Simeonom i struje koju predvodi bivši premijer Ivan Kostov, a koja bi radije ostala u opoziciji.
Sofijski analitičari su ubrzo ukazali na sličnosti između Simeonovog ponašanja i postupaka njegovog oca, kralja Borisa Trećeg, koji je tokom tridesetih godina ovog vijeka marginalizovao stare političke partije i uspostavio sopstvenu autoritarnu vlast.