PRIŠTINA - Na Kosovu, kuda idu izbjeglice potisnute iz Evropske unije, vri kotao u kojem su i nevoljnici, i oni koji vrbuju ljude u varvarski kalifat, i narko-dileri, i specijalne službe raznih zemalja, i ko zna ko još, navodi se u reportaži ruskog novinara Antona Ljadova prikazanoj na tv kanalu Rusija.
Maršruta kojom većina izbjeglica dospijeva na teritoriju Kosova veoma je teška i vodi kroz planine. Ipak, na Kosovu nema nikakvih ograda, zbog čega je za njih ovo najjednostavniji i najrealniji način da se domognu Evrope.
Neizvjestan put kroz planine
Pošto je u planinama veoma hladno, i dalje ima snijega, kretanje je izuzetno teško. Izbjeglice se zaustavljaju na neko vrijeme da se odmore, razapinju šatore. Oni čak i ne shvataju. Ne samo što ima medvjeda, nego i je i cijela ova teritorija pod kontrolom albanskih boraca-vehabista. Ovde ne zalaze čak ni lokalni žitelji.
Rečeno im je da ne idu iznad 500 metara visine jer odatle počinju kampovi za obuku ekstremista. Terorističke organizacije na Šar-planini postoje još od kosovskog rata 1999. godine.
Cvetko Stojčetović, lokalni poljoprivrednik, priča da izbjeglica u posljednje vrijeme ima sve više. One se spuštaju s planina znajući da će im u kampu dati sve što im treba.
Do migracionog centra ima oko 60 kilometara. Dalje su kontrola i bodljikava žica. Novinare izbjeglicama ne puštaju. Zabranjeno je snimanje kamerom i foto-apratom, čak i diktafonom.
„Idem u Englesku preko Kosova zbog toga što je ovo slaba država, gotovo bez kontrole. Zar ovdje mogu da uhvate sve nas, da saznaju moje pravo ime? Ja sam, na primjer, proveo tri mjeseca u Saudijskoj Arabiji. Tamo mnoge optužuju za vezu s teroristima. U migracionom centru ne znaju da sam bio u zatvoru. Ali ipak me ne puštaju u Evropu. Pri kraju sam s novcem. A ovakvih poput mene u posljednjih devet mjeseci ima više od stotinu. Ni normalne hrane, ni novca. Naravno, ljudi su u očajanju. Šta preostaje? Puštaju nas od sedam ujtru do deset uveče i mnogi izlaze i traže drugi život. Ovdje ima organizacija koje obećavaju momcima dobar život, ali ih primoravaju da rade strašne stvari. Ako stupiš u njihove redove, dobijaš sve. Takvih mjesta ima mnogo“, priča Zaki, jedan od izbeglica.
Balkanska prestonica džihadizma
Gradić Vitina. Dva kilometra od granice. Oblast nazivaju prestonicom džihadizma na Balkanu. Ovdje se nalazi džamija u koju dolazi većina izbjeglica. Ovu oblast potpuno kontrolišu albanske grupacije. Džamija se proslavila time što su prije nekoliko godina u njoj bile okačene fotografije Osame bin Ladena.
„U posljednje vrijeme ovde je mnogo mladića koji su došli iz Alžira, Maroka. Oni prvo žive u migracionim centrima, a potom dolaze kod nas. Mnogi ih primaju u svoje stanove, kuće“, priča imam džamije.
Ovakve džamije na izbjegličkom putu od Grčke ka sjeveru Evrope nemoguće je prebrojati.
Radikalni islamizam na Balkanu napreduje geometrijskom progresijom
Skoplje. Prestonica Makedonije. Na jednoj od zgrada je zastava, simbol terorističke organizacije Nusra, ogranka Al Kaide na teritoriji Sirije i Iraka. Na duši terorista su hiljade nevinih.
„Broj sljedbenika radikalnog islamizma na Balkanu raste geometrijskom progresijom. Organizacije stalno dobijaju svježu krv, formirana je dobro organizovana religiozna mreža koja povezuje Kosovo, Makedoniju, Albaniju, Federaciju Bosne i Hercegovine, dobro je organizovana i opremljena za izvođenje terorističkih napada. U oblasti u kojima vrbuju uglavnom mlade, snage Kfora rijetko zalaze. I to, bez obzira na ogromnu vojnu infrastrukturu koju oni imaju na teritoriji Kosova“, naglašava Milovan Drecun, šef delegacije parlamenta Srbije u Parlamentarnoj skupštini Organizacije za kolektivnu bezbjednost i saradnju.
Vođa terorista obučavan u Bondstilu
Američka baza Bondstil. Najveća američka baza na Balkanu. Da bi se obišli makar prvi poligoni, potrebno je prepješačiti kilometre, ali, sudeći po navigatoru, ovdje je cijeli grad.
Kasarne za 7.000 ljudi, streljane, platforme za helikoptere. Ovo mjesto je poznato po tome što je upravo ovdje radio čovjek koji se preziva Muhadžeri u sastavu NATO odreda Kfora. Ovaj čovjek u Siriji predvodi albanski ogranak DAEŠ-a.
Novinari su ga sahranjivali nekoliko puta – 2013, 2014, ali prema podacima kosovske televizijske kompanije RTK, on ne samo što je živ – postoje njegove fotografije na Tviteru iz decembra 2015. godine – nego periodično izvozi nove borce s Kosova na teritoriju Iraka i Sirije.
„Borci ovdje rade šta god žele, pred očima NATO-a. Amerikanci čak i ne pokušavaju da ih prate. Pogledajte moju ruku! Izlazio sam sa službe, sjeo u automobil i počeli su da pucaju na mene albanski dželati, samo zbog toga što nisam bio u traci. Moja glava je bila na 15 centimetara od cijevi pištolja. Meci su mi razdrobili kost, izbili vilicu. Sakupljao sam ostatke po putu i jedva sam se domogao bolnice. Natovci su bili pored i pravili se da nisu ništa primetili, a sljedećeg dana su prišli i pitali šta se dogodilo. Kao da nisu bili tu. Stid i sram! Nažalost, izbjeglice koje idu danas na Kosovo ne shvataju da i njima isto to može da se desi“, priča pravoslavni sveštenik Dragan.
Svuda samo ne u Tursku
Sudeći po plakatima na grčko-makedonskoj granici, to malo koga zaustavlja.
„Prodao sam sve što sam imao da bih došao dovde. A sada mi predlažu da se vratim u Tursku, zemlju u kojoj se stalno dešavaju teroristički napadi? Bolje da se ubijem“, uznemiren je jedan od sirijskih izbjeglica.
Koliko ljudi je na isti način reagovalo na odluku samita Evropske unije i Turske, teško je izračunati.
U šumi je formiran čitav kamp izbjeglica. Tu živi nekoliko stotina ljudi. Isjekli su stari namještaj koji su pronašli u obližnjim zgradama da bi mogli da se ogriju. Ljudi su razapeli šatore. Pale vatru, pripremaju hranu.
„Spremamo sami ono što pronađemo. U kampu je opasno, policija proverava dokumente. Šta da radimo u Turskoj? Tamo vlada nezaposlenost, ljudi se plaše da idu ulicom. Veoma je opasno. Ne, bolje je ovdje“, priznaju izbjeglice.
„Turska neće rješavati probleme migranata, nego će se zalagati za svoje geopolitičke interese. Erdogan otvoreno predstavlja islamističku ideologiju. Turske specijalne službe mogu od nekoliko miliona ljudi koji su na njihovoj teritoriji da regrutuju ljude i da ih upućuju u Siriju, Irak, a i u Evropu – radi tajnog obavještajnog rada – kao legalne migrante. Erdoganu je stupanje u Evropsku uniju koje pokušava da postigne nužno ili da bi skrenuo pogled, ili da bi podrio EU iznutra“, uvjeren je Milovan Drecun.
(NN/sputnik)