Zoran Đinđić ubijen je u Beogradu na stepeništu zgrade Vlade Srbije 12. marta 2003. u 12.23, a četiri godine kasnije pripadnici "zemunskog klana", koje terete za atentat, osuđeni su na ukupno 378 godina zatvora.
Nekadašnji premijer Srbije pogođen je jednim metkom u grudi, koji je probio njegovo srce, a njegov tjelohranitelj Milan Veruović takođe je bio teško ranjen u stomak. Oba metka je iz snajpera, sa 130 metara udaljenosti, ispalio Zvezdan Jovanović, zvani Zveki i Zmija.
U policijskoj akciji "Sablja", koja je izvedena 25. marta 2003. godine, uhapšeni su Jovanović, inače bivši pomoćnik komandanta JSO-a, njegovi pomagači i još nekoliko pripadnika JSO-a, kao i većina pripadnika "zemunskog klana" i drugih kriminalnih grupa u zemlji.
Optužnica protiv 44 osobe kojima je na teret stavljeno učešće u ubistvu Đinđića podignuta je 21. avgusta 2003, a Milorad Ulemek Legija, prvi na listi okrivljenih, inače bivši komandir "crvenih beretki", predao se srbijanskim vlastima 2. maja 2004. godine.
Suđenje za ubistvo Đinđića počelo je 22. decembra 2003. godine u Okružnom sudu u Beogradu. Uhapšeni su 23. maja 2007. proglašeni krivima i prvostepenom presudom osuđeni na ukupno 378 godina zatvora.
Za organizovanje ubistva premijera na 40 godina zatvora osuđen je bivši komandant "crvenih beretki" Milorad Ulemek Legija. Na istu kaznu osuđen je i Zvezdan Jovanović, neposredni izvršilac ubistva i bivši Ulemekov zamjenik. Te presude potvrdio je i Vrhovni sud Srbije 29. decembra 2008. godine.
I većini ostalih pripadnika "zemunskog klana" presude su potvrđene, dok su pojedincima preinačene, odnosno ublažene. Inače, Vladimir Milisavljević Budala, Sretko Kalinić, Milan Jurišić, Ninoslav Konstatinović i Miloš Simović osuđeni su u odsustvu, jer su bili u bjekstvu.
Deset godina nakon ubistva Đinđića postavlja se pitanje da li je on mogao da ostane živ. Ali, Mile Novaković, bivši načelnik POSKOK-a, kaže da je Legija bio mozak otmica "zemunskog klana" i da policija nije mogla mnogo toga da uradi prije ubistva Đinđića.
Novaković, koji je vodio istragu o ubistvu premijera, kaže da je važno napomenuti da je neposredno prije atentata formirano Specijalno tužilaštvo za organizovani kriminal sa specijalnim tužiocem na čelu. "Zemunci" su se, podsjeća on, tada sakrili i pritajili, a kasnije se ispostavilo baš zbog toga što su pripremali ubistvo Đinđića.
Atentat je, smatra Novaković, možda mogao biti spriječen da je policija bolje uradila istragu u vezi s ranijim pokušajem atentata na Đinđića kod hale "Limes", kada su "zemunci" htjeli da ispale zolju na automobil u kojem se vozio tadašnji premijer.
Godine zatvora
40 - Milorad Ulemek Legija, Zvezdan Jovanović
35 - Aleksandar Simović, Vladimir Milisavljević Budala, Ninoslav Konstantinović
30 - Sretko Kalinić, Miloš Simović, Milan Jurišić Jure, Branislav Bezarević
20 - Dušan Krsmanović
15 - Željko Tojaga Žmigi
8 - Saša Pejaković