PRIJEDOR - Muzej Kozare u Prijedoru ima tri originalna primjerka i nekoliko fotokopija "Prijedorskog nedjeljnog glasnika" iz 1932. i 1936. godine, koji su svojevrsna hronika nekadašnjeg života ovog grada.
Prijedorčanka Stana Marinović, sa skoro četiri decenije novinarskog staža, informaciju pod naslovom "Predsjednik opštine optužen", objavljen 25. februara 1936. godine - zna napamet.
Tekst glasi: "Ovdašnji sreski sud optužio je predsjednika opštine Vučena Štrpca državnom tužiocu kao odgovorno lice što gradska opština nije predložila biračke spiskove sudu na potvrdu do 5. ovog mjeseca nego je to učinjeno istom 6. Predsjednik će biti 2. marta preslušan i akt upućen državnom tužiocu u Banjaluci zbog odluke o daljem progonu. Za sad toliko."
"Poenta je u tome što je tadašnji predsjednik opštine Vučen Štrbac bio i vlasnik i direktor i glavni urednik novina u kojima je objavljena ta informacija. To pokazuje kakav je bio odnos lokalne vlasti i uopšte vlasti prema prema javnosti, građanima i javnoj riječi", pojašnjava Marinovićeva Srni.
Novine su izlazile na četiri strane, koštale su jedan dinar, štampane su ćirilicom uz pokoji latinični tekst u svakom broju. Nisu imale fotografija niti nadnaslova, potpisivani su samo autori pjesama, ali ne i tekstova, a umjesto impresuma na dnu posljednje, četvrte strane stajalo je: "List izlazi tri puta mjesečno. - Izdavač, urednik i štampar Vučen Štrbac, Prijedor."
Sadržaj novina povremeno je svrstavan u rubrike: grad, društvo, zabava, a jedina stalna i redovna rubrika bila je "Šala" i zauzimala je ili cijelu posljednju stranu ili njene dvije trećine.
Udarna strana novina bavi se problemima od kojih su mnogi jednaki današnjima, a među njima na prvom mjestu slabo punjenje gradske kase. Tekst pod naslovom "Povišenje opštinske trošarine" od 10. decembra 1932. završava se izdvojenom rečenicom kojom se opravdava odluka o povećanju nameta: "Opština se morala spašavati."
U istom broju objavljen je i apel građanima da prijavljuju krijumčare robe koji izbjegavaju plaćanje trošarine, za šta su propisane veoma visoke novčane kazne. Takođe je propisano da je jedna trećina te kazne nagrada potkazivaču, te se pozivaju pošteni građani da se na ovaj način okoriste.
Broj koji mu prethodi govori o posjeti gradonačelnika Prijedora banu Vrbaske banovine Svetislavu Milosavljeviću 10. novembra 1932. godine, gdje Štrbac traži banovu urgenciju kod državne hipotekarne banke u Beogradu, od koje Prijedor traži kredit za oporavak budžeta, a predlaže se i prodaja započete zgrade gimnazije banovini ili državi.
Kustos istorijske zbrike u Muzeju Kozare Vedrana Adamović rekla je Srni da se na osnovu sačuvanih primjeraka novina može veoma autentično rekonstruisati kulturni i zabavni život Prijedorčana prije osam decenija, s obzirom na to da je znatan dio svakog broja bio posvećen takvim sadžrajima, a najviše proslava bilo je u decembru.
"Slavio se Dan ujedinjenja Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, kako svjetovno tako i u pravoslavnim i muslimanskim bogomoljama, krsna slava Kola srpskih sestara, dan Sokolskog društva i gotovo svaki svetac; organizovani su koncerti, kostimirane zabave, maskenbali za djecu, pozorišne predstave, operete i izbor za mis, a ključne lokacije bile su hotel `Balkan` i Sokolski dom", navodi Adamovićeva.
U izdanju od 25. februara 1936. godine stoji: "Došle su i Poklade i učinile, bar za pravoslavne, kraj zabavama koje su ove godine prevršile svaku mjeru. Stranci pričaju da nigdje u manjem mjestu nema ovoliki broj zabava."
Iako nije imao svoje pozorište, u Prijedor je tih tridesetih godina osnovan Pozorišni odbor na čijem čelu je bio - Vučen Štrbac, a imao je zadatak da popularizuje teatar, da uspostavi saradnju sa Narodnim pozorištem Vrbaske banovine iz Banjaluke, organizuje redovna gostovanja banjalučkog ansambla u gradu na Sani i da obezbijedi finansijsku isplativost tih gostovanja.
"Odbor je već za prvu predstavu `Mala komedija` prodavao karte i uspjeh prodaje bio je zadovoljavajući, jer je na blagajni palo 1.850 dinara dok troškovi pozorišta iznose oko din 1000", piše u izdanju od 20. novembra 1932. godine.
Tri puta mjesečno gostovali su banjalučki glumci u Prijedoru, uvijek četvrtkom, a, osim repertoara za odrasle, igrane su i prve predstave za djecu.
Po numeraciji, koja je i 1932. i 1936. počinjala od broja jedan, ne da se zaključiti da li je list izlazio i u drugim godinama. Direktor Muzeja Kozare Milenko Radivojac rekao je Srni da je moguće da je list i štampan samo ta dva godišta i da vjeruje da bi bio sačuvan još poneki broj da je list još izlazio.