Građevinske kompanije u RS, vođene sitnim ličnim interesima i naoružane sujetom, ne mogu da se dogovore o zajedničkom nastupu, iako je svima jasno da samo udružene mogu prevazići ova krizna vremena.
Naime, da bi ispunile uslove iz tendera raspisanog za gradnju autoputa Prnjavor - Doboj, građevinske kompanije mora da se ujedine, naprave konzorcijum i da se prijave, jer nijedna od njih pojedinačno uslove ne ispunjava.
Niti jedna od njih nema godišnji promet u vrijednosti najmanje 125 miliona evra, niti jedna od njih u kalendarskoj godini nema 1,4 miliona metara kubnih zemljanih radova. Takođe, nijedna od domaćih građevinskih kompanija godišnje ne postavi 280.000 metara kubnih asfalta... Zajednički ispunjavaju sve potrebne uslove, ali problem su lični interesi, privatni kapital i želja za dominacijom u eventualnom konzorcijumu.
Niko iz tih kompanija, upravo zbog svoje, pa rekao bih čiste sujete, ne želi da se povuče, da malo spusti loptu i da zarad nacionalnog interesa spusti ljestvicu svojih zahtjeva.
Manje građevinske kompanije treba razumjeti u potpunosti, jer koji je njihov interes biti u konzorcijumu u kojem će samo jedna kompanija imati pravo veta, koja će pokupiti više od 50 odsto sredstava nakon što eventualno prođu na tom tenderu i koja bi da pokupi "kajmak", a da se ne oznoji.
Možda te iste kompanije, uprkos nastojanjima Vlade RS, koja je na jedvite jade uspjela spustiti uslove iz tenedera, ne žele da dobiju posao, jer, k'o vele, bolje biti podizvođač, uzeti koji dinar, a ne imati nikakvu odgovornost.