Hapšenje jednog od najbližih Mladićevih saradnika Zdravka Tolimira i vjeruje se, mozga njegovog skrivanja ne predstavlja samo puko ispunjavanje preostalih haških obaveza. Iz tog hapšenja, indirektno, može da se izvuče osjetna politička korist. Ona, a to ćemo brzo vidjeti, znatno relaksira poziciju Beograda i Banjaluke, suočenih sa međunarodnim pritiskom u pogledu ispunjavanja uslova za dalji put ka Evropskoj uniji.
Nadalje, od akcije korist neće imati samo službena Banjaluka već i Sarajevo, jer haški uslovi, iako nisu toliko glasno ponavljani ovih dana, predstavljaju, ipak jedan od ključnih uslova za nastavak pregovora sa EU, uz policiju i javni RTV servis.
Slučaj `Tolimir`, ipak, nije priča samo o ostvarivanju koristi. U moralnom smislu hapšenje Tolimira ima izuzetan značaj, jer je riječ o generalu optuženom za srebrenički genocid i jednom od najbližih Mladićevih saradnika.
Ovo je, treba naglasiti, prva uspješna potraga za haškim bjeguncima, u kojoj su hapšenje izveli pripadnici policije RS. Nakon što je, jedno vrijeme, vrlo uspješan koncept dobrovoljnih predaja doživio svoj logičan kraj hapšenja su preostala kao najzahtjevniji i jedini mogući izbor.
Međutim, obaveze se ovim hapšenjem ne zatvaraju, ali će sigurno dobiti drugačiju dimenziju.