Iako je ekonomska kriza uveliko zakoračila u BiH i osjeti se u svim oblastima života, ništa ne opravdava činjenicu da većina opština kasni s uplatom javnim kuhinjama. Nažalost, živimo u takvoj državi da javne kuhinje uzimaju namirnice na veresiju kako bi prehranili one koji bi trebalo da budu briga te iste države.
Da jedan problem nikad ne ide sam govori i činjenica da broj onih kojima je potrebna pomoć javnih kuhinja iz dana u dan raste, pa su prinuđeni i da odbijaju one koji su gladni, ali za njih jednostavno nema tanjir više.
Pojedinim kuhinjama sredstva koja dobijaju od opštine nisu povećana godinama, uprkos tome što su osnovne životne namirnice stalno poskupljivale, pa su se morali snalaziti na razne načine.
Stanovništvo koje je ugroženo do te mjere da je prisiljeno dolaziti u javnu kuhinju po bar taj jedan, besplatan obrok, ne bi smjelo ni u jednoj zemlji ispaštati zbog bilo kakvih razloga, ali, nažalost, u BiH je tako.
Možda je ohrabrujuće to što, uprkos manjem prilivu sredstava u budžet u odnosu na prošlu godinu u skoro svim opštinama, javnim kuhinjama za razliku od ostalih organizacija opštine nisu smanjila sredstva, ali to svakako ne smije biti opravdanje za kašnjene s uplatom.
U svakom slučaju, socijalno ugroženi ne smiju strahovati da li će dobiti jedan besplatan obrok, a to bi trebalo da obezbijede opštine.