Sasvim opravdano je da iz državnog vlasništva komunalna preduzeća pređu u vlasništvo opština jer dosadašnja praksa je pokazala da država nije sposobna da njima upravlja na pravi način. Da li su opštine sposobne pokazaće vrijeme, jer nije lako od firmi koje godinama propadaju napraviti profit. Trebaće vremena, stručnosti i, naravno, para.
Sva krivica u slučaju poremećaja na komunalnom tržištu svaljivana je na opštine, bez obzira što nisu bile u mogućnosti da imenuju i postavljaju kadrove, nego je to rađeno "odozgo" po stranačkoj poslušnosti.
Gubici komunalnih preduzeća rastu iz godine u godinu, vozni parkovi stari preko 30 godina (čast izuzecima) se ne obnavljaju, vodovodna infrastruktura propada, zelene površine prepuštene same sebi, a divlje deponije i komunalni otpad oko naselja su najbolji pokazatelj njihove uspješnosti i poslovanja.
Dosadašnje upravljanje i praksa su pokazali da u komunalnoj industriji nešto ne štima, jer država koja ima pravo vlasništva ne želi da se zadužuje za razvoj, a opštine iako su željele i apelovale da se nešto mora raditi nisu mogle dobiti kredite upravo zato što nisu vlasnici.
Krediti za razvoj komunalne infrastrukture se najlakše odobravaju, ali banke hoće da znaju ko je vlasnik, ko s tim projektima upravlja i ko će vraćati novac. Do sada je bilo država se zadužuje, opštine upravljaju projektima, a kredit se zajedno vraća. Pa ko koga namagarči u svemu tome.
I na kraju bolji dani za komunalna preduzeća doći će kada zaživi Zakon o javno-privatnom partnerstvu, a možda su prvaci opština upravo zbog tog zakona požurili da prihvate gubitaše, jer trebaće podijeliti koncesije i privatnicima podijeliti reone za odvoz smeća iz naše zemlje.