Makadamske ulice, nepostojanje kanalizacione mreže, neuređene fasade... Nažalost, to su samo neke od slika velikog broja opština u RS.
Jasno je, para za obnovu i izgradnju nema, ali postavlja se pitanje odakle pare za plate načelnika takvih opština na kojima bi im pozavidjeli i menadžeri u uspješnim firmama.
Možda zvuči utopistički, ali zar je nemoguće da niko osim časnog izuzetka načelnika Ljubinja, čija je plata 1.000 KM, ne kaže: "Dobro, situacija je teška i svojim primjerom ću pokazati da se mora štedjeti i to prvenstveno zbog ljudi koji su me izabrali."
Ovo posebno važi za čelnike opština koje su u teškom stanju, jer nevjerovatno zvuči da na primjer načelnici nekih krajnje nerazvijenih opština imaju veća mjesečna primanja od prvog čovjeka Banjaluke, koja ima nekoliko desetina puta veći budžet od tih opština.
Kada se na primanja dodaju još i "indirektni" prihodi načelnika kroz službeni automobil, telefon i prezentacije, dolazi se do zaključka da je istinita priča da je bolje biti načelnik neke male opštine nego biti ministar.
Na kraju krajeva, niko ne bi ni zamjerio na platama čija visina nije primjerena trenutku u kojem se nalazimo da je slika u tim opštinama drugačija od one s početka.