Informacija da većina opština u BiH izdvaja više para za plate svojim zaposlenima u godini krize i recesije, kada imamo više od pola miliona nezaposlenih, kada plate kasne mjesecima, a osiguranje veliki broj radnika uopšte nema i kada bi svi trebalo da štede, običnog čovjeka nije iznenadila.
Niko sigurno nije ni očekivao da će bilo koja opština, ma kakva kriza nas zadesila, smanjenjem plata ili raznih paušala ili drugih naknada, koje svaka opština ima podosta, oštetiti svoje činovnike i službenike jer je naš narod navikao i pomirio se s tim da zaposleni u javnoj upravi žive kao bubreg u loju.
Odbornici u Skupštini Doboj su na ime paušala u 2008. godini dobijali čak 1.500 maraka mjesečno, da bi nakon negodovanja javnosti i kampanje CCI smanjili taj paušal, pa sad dobijaju "samo" 890, a ni u Tuzli se opštinski činovnici ne mogu požaliti, pa mjesečno dobiju minimalno 950 maraka.
Ovi iznosi koji su veći od jedne prosječne plate u BiH, za koju jedan građevinac "rinta od sedam do sedam", svakako nisu jedini izvor primanja odbornika jer svako od njih ima još neko radno mjesto, tako da običnom čovjeku ostaje samo da zamišlja koliko oni mjesečno zarade.
Iako su preporuke da se plate u administraciji smanje koliko je god to moguće, kako bi se uštedjelo što više para i pomoglo socijalno ugroženom stanovništvu kojeg je sve više, nijedna opština u BiH to nije uradila.
Nasuprot tome, većina opština sada izdvaja više para za svoje službenike iz budžeta nego što je to bio slučaj ranije, što još jednom pokazuje da je BiH zemlja onih koji žive veoma dobro i na drugoj strani, onih koji sastavljaju kraj s krajem. U sve većem broju slučajeva, i to - jedva.