Strašno zvuči podatak da razlike plata, i to onih najnižih koje primaju policajci, sežu i do 700 KM. Za tu cijelu jednu prosječnu platu u FBiH razlikuju se primanja policijskih službenika u Posavskom kantonu i onih iz MUP-a FBiH. I mi se onda pitamo zašto sa 20 KM možeš proći bez kazne za prekoračenje brzine.
Ali, i među kantonima su vidljive razlike, pa tako ispada da policajac u Orašju nije isti kao policajac u, recimo, Goraždu, jer jedan prima 470 KM, a drugi 800 KM. Krivi su valjda što su rođeni tu gdje su rođeni.
Ono što je strašnije od ovih razlika je da policajac nije plaćen za noćni i prekovremeni rad, a od njih se traži da budu dostupni i na usluzi građanima u svako doba. Saobraćajne nesreće, pljačke, pucnjave, napadi na građane, bjekstva iz zatvora ne biraju vrijeme događanja niti policijski službenici imaju izbor da ne rade kada se dese.
Neko bi rekao da obim posla nije isti u Posavini i u Sarajevu, valjda misleći da ima manje kriminala u manjim gradovima. Ali, život je podjednako skup svugdje i 470 KM jedva stigne za račune, a svi rade bar tih osam sati dnevno.
Državni službenici za rad u kancelariji primaju više od prosjeka svih policija. Računaju im se i prekovremeni i noćni sati. Efekte rada administracije ne osjećamo kao što osjećamo efekte rada policije. I zato je potpuno opravdano, ako je već teško raditi na izjednačavanju primanja administracije i policije, pa i industrije, koja zarađuje mnogo i prima malo, da budu bar ujednačene plate među policijskim službenicima u istom entitetu.