Stotine, ako ne i više od hiljadu radnika u RS, koji su na teretu budžeta, mogli bi da, s ciljem uštede, ostanu bez posla.
Samo u Univerzitetskom kliničkom centru Banjaluka posao će da izgubi njih oko 200, koji su radili na određeno. Dakle, iako su se vjerovatno nadali suprotnom, ugovor im neće biti produžen. To svakako nije popularan potez uprave, ali sigurno jeste neizbježan.
Slično je, po svemu sudeći, i u brojnim drugim zdravstvenim i ostalim javnim ustanovama, te u opštinskim upravama, gdje je zaposleno više kadra nego što je potrebno.
Rezovi su već počeli i ispostavilo se da se u nekim lokalnim zajednicama zapošljavalo i kada za to nije bilo ni najmanje osnova. Postavlja se pitanje - kakvo su dobro prekobrojni službenici donijeli svima nama?
Kriza je odavno zakucala na vrata i alarm za uzbunu se oglasio, te upozorava da je neophodno da se izvrši "češljanje" u svim segmentima koji bi mogli da prouzrokuju uštede.
Ali, isto tako, nije ispravno da se tek tako ljudi pošalju na ulicu, već je potrebno da se napravi balans i uvidi ko je među njima (ne)radnik, odnosno, ko (ne) zaslužuje da ostane na radnom mjestu.
Istovremeno, potrebno je i utvrditi ko je, ali i zbog čega, napravio višak kadra. Utvrdilo bi se, vjerovatno, da je bilo onih koji su, radi vlastite dobiti, zapošljavali ljude koji su sada na grbači RS i svih nas.
Svaka mjera štednje istovremeno donosi lavinu podrške i negodovanja, pa tako i otpuštanje, ali su, nažalost, otkazi u javnom sektoru neminovnost.