Opština Doboj, a ni njeni građani nemaju koristi od stanova i poslovnih prostora što ih u zamjenu za izmirenje duga nudi građevinska firma.
Te nekretnine, doduše dugoročno, možda imaju neku vrijednost, jer će se kada jednog lijepog dana prođe ova kriza moći debelo unovčiti.
Trenutno u situaciji kada je punjenje budžeta samo 60 odsto, dva stana i dva poslovna prostora vrijednosti oko 238.000 KM ništa ne znače mještanima zabačenih sela čiji su makadamski putevi puni rupa ili Dobojlijama na čijim se ulicama zbog nedostatka novca u budžetu više ni ne naziru pješački prelazi, kao ni druga horizontalna signalizacija.
Građevinske firme koje su pred kolapsom zbog smanjene potražnje stanova koje su sagradile sada se hvataju za slamku, odnosno nastoje da svoja dugovanja umanje na bilo koji način, zbog čega nude nekretnine u zamjenu za dug, jer gotovog novca nemaju na svojim računima.
Prihvatanje tih nekretnina je prevelik ustupak jer su rentu i uređenje gradskog građevinskog zemljišta te iste firme morale platiti prije nego što je prva mašina izašla na teren i iskopala temelje neke zgrade.
Po dobrom starom običaju u Doboju su te firme praktično gradile nelegalno, izmirivanje dugovanja odlagale što je moguće više, a inspekcijski organi su ih zaobilazili tokom rijetkih kontrola na terenu.
Kada je u sveopštoj krizi na red konačno došla naplata dugova, opština je odlučila da pomogne firmama, kao da se radi o socijalnim ustanovama, a ne preduzećima koja su do nedavno obrtala milione KM, a nisam čula da su nekom mladom bračnom paru koje očekuje dijete besplatno dali stan.
Opravdane sumnje o "dilu" lokalne vlasti i građevinskih firmi upravo potvrđuje posljednji slučaj, koji bi od izuzetka mogao postati pravilo.