LONDON,VAŠINGTON - Tri od šest najvećih svjetskih privreda moglo bi do sredine januara sljedeće godine da imaju ženske lidere, ocjenjuju svjetski mediji.
Njemačku kancelarku Angelu Merkel već neko vrijeme nazivaju najmoćnijom ženom Evrope, Velika Britanija je juče dobila prvu ženu premijera još od Margaret Tačer - Terezu Mej, a i SAD bi na predsjedničkim izborima krajem godine mogle da dobiju prvu ženu predsednika - Hilari Klinton, navodi Rojters.
Ukoliko najverovatniji kandidat Republikanaca za predsjednika SAD Donald Tramp u kratko vrijeme ne dobije značajnije na popularnosti, Klintonova bi mogla da zadrži aktuelnu prednost u trci za Bijelu kuću, koja prema anketama iznosi čak 11 procentnih poena.
Konzervativka Tereza Mej, koja je juče preuzela funkciju premijera velika Britanije od Dejvida Kamerona, bila bi, da Britanci nisu odlučili na referendumu 23. juna da podrže Bregzit, na čelu pete po veličini svjetske privrede, ali je posle referenduma došlo do sunovrata funte pa je Britanija pala na šesto mesto, iza Francuske.
Kad je riječ o britanskoj opozicionoj Laburističkoj stranci, favorit da zamjeni nepopularnog predsjednika Džeremija Korbina je opet žena, Anđela Igl.
Uprkos raširenom nezadovoljstvu liberalima u britanskoj javnosti, Igl je jedina iskazala spremnost da stane na čelo te posrnule stranke, a pošto Korbin nije voljan da ode sa mjesta predsjednika, predstoji im oštra borba.
Pomenute dame su isplivale na površinu dosad najbrutalnije borbe za vlast u britanskoj politici, a nijedna od njih se nije našla na mjestu na kojem se sad nalazi samo da bi se formalno ispunili zahtjevi za većim učešćem žena u policiti, ocenjuje Rojters.
Poslije referenduma 23. juna, na kojem je većina Britanaca podržala Bregzit, čitava jedna generacija britanskih muških političara je pala u velikom stilu, a jedino su žene ostale na nogama, navodi britanska agencija.
Mej, bivši ministar unutrašnjih poslova, mogla bi, međutim, zbog nekih svojih stavova da podjeli britansku javnost jednako kao što je u svoje vrijeme činila prva žena na čelu vlade te zemlje, Margaret Tačer.
Dok je bila ministar, Mej je izazivala kontroverze svojim oštrim stavom prema migrantima, a nedavno je šokirala čak i zadrte pristalice Bregzita izjavom da državljanima EU koji trenutno žive u Britaniji ne bi trebalo da se dozvoli da ostanu.
Čak i njeni kritičari, međutim, priznaju da Terezu Mej, zbog njenog čvrstog stava, nije teško zamisliti na čelu svjetske diplomatije.
SAD možda nikad nisu imale ženu za predsjednika, ali je isti slučaj i sa Francuskom, Kinom i Rusijom, preostale tri od šest najvećih svjetskih privreda.
Lideri tih zemalja, Vladimir Putin, Fransoa Oland i Si Ðinping bi, međutim, uskoro mogli da se nađu u društvu Mej, Merkelove i vjerovatno Klintonove, navodi Rojters.
Postignuća tih žena su još upečatljivija s obzirom na to koliko su žene slabo zastupljene u politici njihovih zemalja.
U Njemačkoj tako žene čine 37 odsto poslanika Bundestaga, u Ujedinjenom Kraljevstvu taj procenat iznosi 29 odsto, a u SAD tek 19 odsto.
Sa Merkelovom na čelu Njemačke i Mej na čelu Britanije, dok je Klintonova favorit za pobjedu na predsjedničkim izborima u SAD u novembru, 2016. bi mogla da bude upamćena kao dosad najvažnija "godina žena".
(Rojters)