LONDON - Silazak predsjednika Zina el Abidin Ben Alija s vlasti označio je kraj jednog od najrepresivnijih arapskih režima, piše u subotu britanski "Guardian" povodom nereda i najnovijeg razvoja događaja u Tunisu, postavljajući pitanje - šta sada.
"Independent" i "Times" ocjenjuju da bi ovaj scenario mogao da se ponovi u mnogim drugim arapskim zemljama, dok "Daily Mail" opisuje pobunu u Tunisu kao prvu "WikiLeaks revoluciju", s obzirom da je u jednoj od američkih diplomatskih depeša predsjednička porodica upoređena s mafijašima, prenosi BBC.
"Times" piše da su Tunišani naročito ogorčeni na predsjednikovu drugu suprugu Lejlu, bivšu frizerku, čija je porodica poslije njene udaje zadobila nevjerovatno bogatstvo i moć.
Predmet mržnje je naročito njen brat, u čijem su ličnom vlasništvu, pored ostalog, jedna aviokompanija, nekoliko hotela, jedna od dvije privatne radio stanice u zemlji i nekoliko fabrika automobila.
U svom uredničkom komentaru, "Times" upoređuje nagli i dramatičan pad predsjednika Ben Alija - koji je proveo na čelu zemlje 23 godine, kao drugi predsjednik od dobijanja nezavisnosti od Francuske - sa padom rumunskog predsjednika Nikolae Čaušeskua.
Uprkos dugoj vladavini, Ben Ali je, van Bliskog istoka, bio potpuno nepoznata ličnost, pa milioni stranih turista koji su proveli dane na plažama Tunisa ne znaju njegovo ime, piše ovaj list.
Ben Ali je namjerno održavao ovakav imidž, ne privlačeći pažnju sa strane, oslanjajući se na Francusku i istovremeno gradeći reputaciju pragmatičnog, prozapadnog arapskog lidera koji neće tolerisati islamski radikalizam, konstatuje "Times".
Što se tiče unutrašnje politike, nudio je bezbjednost i stabilnost, zapadne investicije i uspješan turizam u zamjenu za dugu neprekinutu vlast.
Ova autokratska uprava se pokazala uglavnom dobra za većinu Tunišana, čiji je životni standard dramatično skočio. Ulaganja u obrazovanje stvorila su generaciju obrazovanih mladih Tunišana, sa skoro zapadnim aspiracijama i ambicijama, navodi list.
List naglašava da je ova Ben Alijeva vizija počivala na dvije iluzije - da će standard nastaviti da raste i da njegova uprava nikad neće doći u pitanje.
Ali, kao i sve klasične revolucije, bijes naroda zbog povećanja cijena hljeba (izazvanog globalnom ekonomskom krizom) izbacio je na površinu i mnoga druga nezadovoljstva - frustracije mladih diplomaca koji nemaju posla, bijes srednje klase zbog korumpiranosti zvaničnika i prezir čitave nacije prema predsjednikovoj pohlepnoj supruzi, tunišanskoj Imeldi Markos.
Ostali dugogodišnji arapski lideri, naročito egipatski predsjednik Hosni Mubarak, trebalo bi da iz situacije u Tunisa izvuku pouku za sebe, zaključuje "Times".
Vezane vijesti:
Premijer Tunisa pristao na koalicionu vladu
Najmanje 50 mrtvih u požaru u zatvoru u Tunisu