Kada se spominje high-tech arhitektura, sigurno jedan od sinonima za istu i čovjek koji je kanalisao put takvog razmišljanja na planetarnom nivou je Norman Foster, Britanac rođen 1935. godine u Mančesteru, gdje je i studirao arhitekturu da bi nastavio studij na američkom "Jejlu".
Interesantno je i da je vojni rok služio u Britanskom vazduhoplovstvu te da je strastveni pilot. Vjerovatno spada među najskuplje autore u svijetu arhitekture, ali njegovi projekti su zastupljeni na svim meridijanima i definitivno je riječ o arhitekti čija će djela sigurno dovesti i grad i državu na svjetsku pozornicu. Vjerovatno iz tog razloga imamo njegove objekte od Kalgarija i Njujorka pa sve do Astane u Kazahstanu i Hong Konga.
Generalno napredak tehnologije koja je prisutna u svim sferama je i te kako osjetljiva u svim Fosterovim djelima, jer na njegovim projektima uvijek imamo rješenja koja su korak ispred vremena u tehničkom smislu. Ono na šta polaže mnogo pažnje je i energetska efikasnost objekata i korištenje energije Sunca u svrhu zagrijavanja objekata, s tim da su svi ti tehnološki dodaci uklopljeni na taj način da ne predstavljaju vizuelnu smetnju, već naprotiv akcenat u prostoru, definišući vizuelni identitet prostora.
Kada je riječ o formi na objektima, neka zajednička crta jeste da se radi o čistim geometrijskim oblicima koji su materijalizovani u staklu koje uglavnom biva naglašeno čeličnom konstrukcijom. Bez ikakvog ustručavanja priznaje da mu je arhitektonski uzor Brazilac Oskar Nimajer, koji je takođe bio avangarda svog vremena i imao kristalno čiste forme, a, osim toga, stvarao je do duboko u starost, čemu svakako teži i Foster.
On intenzivno projektuje i u svojoj 81. godini s obrazloženjem: "Uostalom, ja i ne bih znao stati, sve i da želim". Njegov doprinos se ne ogleda samo u projektovanju, već i u izradi urbanističkih planova, naročito za zemlje Bliskog istoka, koje su imale naglu akumulaciju kapitala plasmanom energenata. Između brojnih nagrada svakako se izdvaja ona najrelevantnija u svijetu arhitekture - Prickerova nagrada 1999. godine, a iste godine dobio je i priznanje od britanske kraljice titulom lorda i kao ličnost ima ogromno uvažavanje, ne samo stručne, već cjelokupne britanske javnosti, što se, između ostalog, očitava i u tome što je vizuelni identitet današnjeg Londona u dobroj mjeri njegovo djelo. Nema sumnje da je riječ o jednoj snažnoj ličnosti u arhitekturi, koja je svojim radom usmjerila mnoge druge stvaraoce u pravcu u kome je danas oblikovana većina svjetskih metropola.
PROJEKTANTSKI SAVJETI - arhitekta rješava vaše nedoumice
- Vaša pitanja šaljite na e-mail [email protected]
Dragan Čampara dipl. inž. arh.
- Projektant-Studio PROSTOR
- [email protected]
