Raj za mačke, gdje je - naravno - zabranjen pristup psima, a ljudi ih toliko poštuju, hrane i paze kao da su kraljevi, zaista postoji na Zemlji.
Sve bi mačke voljele da žive na japanskom ostrvu Taširodžima, na kojem boravi više mačaka nego ljudi. Imaju čak i hram, a pseća šapa nije kročila pola vijeka.
Tačnije, na tom malom ostrvu živi oko hiljadu mačaka, koje se smatraju svetim životinjama i skoro stotinu ljudi.
Naziv Taširodžima u prevodu znači ostrvo mačaka i to ne bi bilo čudno da se nalaze u drevnom Egiptu, gdje su ove životinje posebno poštovali kao boginje.
Nijedna mačka nema vlasnika: Mačke koje su u početku bile lutalice, s vremenom su se pripitomile i navikle na suživot sa ljudima.
Ovdje nema nijednog vlasnika mačke s obzirom na to da se na ostrvu držanje kućnih ljubimaca smatra neprikladnim, ali i pored toga, mačke ovdje žive kao kraljevi. Mještani ih redovno hrane, liječe i brinu se o njima.
Stanovnici Taširodžime vjeruju da mačja ljubav može samo biti uzvraćena. Još od davnina su smatrali da mačke donose sreću jer njihovo malo ostrvo sve više posjećuju turisti upravo zbog ovih umiljatih životinja.
Njihovo vjerovanje o tome da im hranjenje mačaka donosi sreću i zdravlje posebno se uvriježilo nakon stravičnog cunamija od 8,9 stepeni po Rihteru koji je 11. marta 2011. godine pokosio sjeveroistočnu obalu Japana i koji je odnio veliki broj žrtava, a njihovo ostrvo je nekim čudom ostalo gotovo netaknuto.
Cunami zaobišao njihovo ostrvo: Zemljotresi u Japanu stresli su cijelu planetu i ostavili za sobom smrt i paniku. Veliki talasi koji su slijedili su učinili da se svi osjete kao presitna i nemoćna bića u bašti Majke Prirode, osim mještana tog ostrva.
Naime, tragične posljedice cunamija skoro su u potpunosti zaobišle ostrvo Taširodžimu u gradu Išinomaki, koji je tada bio među najteže pogođenima. Prirodna katastrofa je "zaobišla" ljude i mačke koje na njemu žive. Nijedna osoba nije poginula niti je povrijeđena u naletu cunamija. Takođe se vjeruje da nijedna mačka tom prilikom nije nastradala.
Od tada ljudi još više poštuju mačke i brinu se o njima.
Stanovnici Taširodžime su donijeli mačke na svoje ostrvo, očekujući da ih one spase mišje napasti. Naime, na ostrvu su se nakotili glodari, koji su ugrožavali glavnu djelatnost od koje su malobrojni ostrvljani živjeli - proizvodnju svile. Miševi su napadali i jeli svilene bube, sve dok na ostrvo nisu naseljene mačke.
Mačke kao boginje: Ostrvljani su svojim spasiocima, mačkama, uzvratili beskrajnom ljubavlju, pretvorivši ostrvo u raj za njih. Na njemu su mačke ponovo postale boginje, čija sloboda je bila ograničena samo Tihim okeanom koji okružuje Taširodžimu. Broj ljudi na ostrvu se godinama smanjivao. Mladi su odlazili na kopno, u gradove, u potrazi za poslom. Na Taširodžimi je ostalo samo stotinak starijih mještana sa po bar deset mačaka po glavi stanovnika. To malo preostalih stanovnika ostrva mačaka bavi se ribolovom, vjerujući da im posmatranje ponašanja mačaka daje znakove hoće li ribarenje biti uspješno ili ne.
Zbog toga, ali i iz zahvalnosti za sreću koju im mačke donose, širom ostrva su im podigli male oltare i svetilišta, ali i jedan pravi mačji hram.
Dobile kapele i spomenike: Uostalom, to su oduvijek radili i okolni ribari, koji su na ostrvu smjeli da prenoće i poprave svoje mreže. Za to vrijeme su se njihove ribarske mačke slobodno šetale ostrvom. One koje su, sticajem prirodnih ili nesrećnih okolnosti, na ostrvu umrle, dobile su male kapele i spomenike.
Turisti koji dođu na Taširodžimu mogu da spavaju u hotelima, izgrađenim, naravno, u obliku mačaka. Osim hotela, na ostrvu se mogu pronaći i druge brojne građevine koje liče na ova umiljata i tvrdoglava stvorenja.
