Objavljena studija o sivoj ekonomiji u BiH je kroz korištenje naučne metodologije na neki način potvrdila razmjere te pojave koje smo pretpostavljali.
Prezentovani podaci, naravno, nisu egzaktni, ali sigurno daju bliži uvid u obim sredstava koji prođe kroz sivu ekonomiju i zaobiđe budžete, te pružaju dobru osnovu za preduzimanje mjera za smanjivanje te pojave na najmanju moguću mjeru.
Nije objektivno očekivati da se procijenjeno učešće sive ekonomija u BDP-u BiH od 26,5 odsto uskoro smanji na prihvatljivih 10 odsto imajući u vidu naš mentalitet, navike, neefikasnu javnu administraciju i izražen stepen korupcije u kontrolnim organima na svim nivoima. Pozitivan je podatak da je nivo sive ekonomije u RS niži u odnosu na prosjek u BiH, odnosno za devet odsto u odnosu na FBiH.
Jedan od mogućih razloga je uvođenje fiskalnih kasa u RS koje su, uz neke negativne strane, pokazale i svoju dobru stranu u povećanju finansijske discipline. Siva ekonomija, pored toga što smanjuje prihode javnom sektoru, destimuliše privrednike koji plaćaju svoje obaveze i dovodi ih u neravnopravan položaj s onima koji rade u neformalnom sektoru, što je, zapravo, i jedna od najtežih posljedica te pojave.
Što se tiče potrebnih mjera za suzbijanje te pojave, ne treba da izmišljamo toplu vodu, već da djelujemo na dva načina. Prvi je rasterećenje legalnog sektora, ne samo kroz smanjenje poreza, već i kroz pojednostavljivanje i skraćivanje procedura, a sa druge strane pojačati aktivnosti inspekcijskih i drugih kontrolnih organa u naplati javnih prihoda i poštivanja zakonskih propisa u ovoj oblasti.