Šesnaest godina po završetku Drugog svjetskog rata, u Jerusalimu je 11. aprila 1961. godine počelo suđenje Adolfu Ajhmanu.
Na klupi za optuženike našao se tako jedan od ključnih arhitekata holokausta, čovjek odgovoran za organizaciju masovnog transporta Jevreja u koncentracione logore.
Ajhman je uhvaćen 1960. godine u Argentini gdje se pod lažnim imenom krio pred krivičnim progonom.
Nakon toga, izručen je Izraelu. Njegovo suđenje postalo je simbolom pravde i odgovornosti za zločine protiv čovječnosti, privlačeći međunarodnu pažnju.
Ajhman je tvrdio da je samo izvršavao naredbe, što je pokrenulo važne rasprave o moralnoj odgovornosti pojedinaca.
Tokom suđenja, prezentovani su dokazi o strašnim zločinima, a Ajhman je na kraju osuđen i pogubljen vješanjem 1962. godine.
Ovo suđenje ostavilo je trajan uticaj na percepciju holokausta i pravdu za ratne zločine.