Šezdesetdevetogodišnji Bijeljinac Refik Hrustić je najstariji brico na području kompletne Semberije, a tokom 54godišnjeg radnog staža brijao je i šišao mnoge poznate ličnosti, između ostalog, pet gradonačelnika Bijeljine i brojne Titove admirale.
Hrustić nije samo najpoznatiji i najstariji bijeljinski brico, već je i jedino kumče pokojnog kralja Aleksandra Karađorđevića sa područja Bijeljine i RS. U vrijeme kada je rođen bila je praksa da svakom desetorođenom djetetu u nekoj porodici kum bude kralj.
Tako su tada u Bijeljinu stigli i kraljevi izaslanici da bi bebi Refiku darovali poklone od kralja, uz prisustvo tadašnjih predstavnika opštine Bijeljina. Hrustiću je, kako ističe, žao što od tada nema nikakav kontakt s kraljevskom porodicom.
Krenuo je na zanat 1952. godine u jednoj bijeljinskoj frizerskoj zadruzi, koja je tada imala ukupno desetak brijačnica u gradu, pa sve do 1955. godine. Iz tog perioda, kako kaže, učio je zanat pored stolica koje su stigle u Bijeljinu iz SAD 1912. godine, a koje su proizvedene 1895. godine u firmi `Koken berbers Ko.` u Sent Luisu. Refikove mušterije sjedile su na tim stolicama punih 20 godina.
`U to vrijeme Bijeljina je bila lijep i pitom grad sa dosta zanatlija, poput sarača, opančara, limara, krojača i mnogih drugih`, istakao je Hrustić.
Prema Hrustićevim riječima, među najpoznatijim tadašnjim majstorima u ovoj branši bio je njegov rođeni brat, sada pokojni Mujo Hrustić, koji je radio u Zagrebu, a potom u Bijeljini. Hrustićev bratić nastavio je porodičnu tradiciju i sada je poznati brico. On je i naslijedio starinske stolice i sada ih koristi u svojoj brijačnici u Sanskom Mostu.
`Duži niz godina, do 1980. godine, radio sam i u tzv. gradskom kupatilu, gdje su, između ostalog, bili poznata brijačnica, kupalište, javni tuševi. Bilo mi je žao kada je jednog dana srušen taj objekat, koji se nalazio na mjestu današnje zgrade Fonda PIO RS`, kaže Refik, poznatiji kao brico Reka.
Od kada je prestao raditi u gradskom kupatilu, brijačkim zanatom bavi se kod kuće, u svojoj radionici u bijeljinskom naselju Galac. Taj period, kako kaže, bio je veoma tužan u njegovom životu, jer je te 1980. godine tragično nastradao njegov sin u saobraćajnoj nesreći, prije nego što je trebalo da krene na odsluženje vojnog roka.
`Od tada već 26 godina ne idem u grad. Maksimalno sam se povukao i uglavnom sam kod kuće. Radim pomalo, jer mi godine ne dozvoljavaju da mnogo stojim i budem aktivan u poslu kao nekada`, rekao je Hrustić.
Prema njegovim riječima, u njegovoj brijačnici, u kojoj trenutno brije samo dugogodišnje mušterije, se mogu čuti sve lokalne aktuelnosti, od priča o fudbalu, košarci pa do svakodnevnih gradskih dešavanja.
Tokom njegovog višegodišnjeg brijačkog i frizerskog radnog staža, brijao je mnoge poznate Bijeljince, između ostalog pet gradonačelnika. Danas u brijačkoj radionici kod kuće brije dugogodišnje mušterije, kao npr. braću - doktore Dragu i Milana Novakovića, te doktore Mladena Popovića, Dragišu Lopandića i mnoge druge. Među njegovim mušterijama, kako kaže, bilo je nekoliko generacija jedne porodice - djed, sin, unuk...