SARAJEVO - Veselin Vlahović, zvani Batko, pred Odjelom I za ratne zločine Suda BiH za svirepe zločine koje je izvršio nad nesrpskim stanovništvom osuđen je na maksimalnu kaznu od 45 godina zatvora!
To je najviša kazna koju je ovaj sud do sada izrekao za ratne zločine.
Čitanje optužnice Vlahoviću trajalo je više od 90 minuta, kada su opisivana brutalna ubistva, silovanja, odvođenja u zarobljeništvo i druga nedjela koja je počinio nad civilima nesrpske nacionalnosti u naselju Grbavica u Sarajevu.
On je osuđen po 60 tačaka optužnice, a oslobođen po šest tačaka, prenosi Agencija Beta.
Vlahović je osuđen za zločine počinjene u sarajevskim naseljima Grbavica, Vraca i Kovačići, počinjene 1992. godine.
U optužnici se, između ostalog, navodi da je optuženi Vlahović kao pripadnik paravojnih snaga Republike Srpske, vršio progon civilnog nesrpskog stanovništva na nacionalnoj, etničkoj i vjerskoj osnovi.
Osuđen je za ubistva najmanje 30 osoba, silovanje žena, premlaćivanje, maltretiranje i pljačkanje građana nesrpske nacionalnosti tokom 1992. i 1993. godine.
U optužnici se pored ostalog navodi da je Vlahović bez imalo milosti tukao građane, silovao žene i ubijao iz zadovoljstva.
Izneseni su brojni detalji monstruoznih ubistava, a pored ostalih i svjedočenje o ubistvu braće Emira i Amira Balvanovića, koji su zaklani pred majkom, a ona je kasnije, takođe, ubijena. Njihove supruge su potom silovane.
Suđenje Vlahoviću počelo je 29. aprila 2011. godine.
On je u okviru progona na nacionalnoj, etničkoj i vjerskoj osnovi počinio ubistva, odvođenja u ropstvo, silovanja, protupravna zatvaranja, fizička i psihička zlostavljanja (nečovječna postupanja), pljačke, te prisilne nestanke civilnog nesrpskog stanovništva.
Veselin Vlahović, zvani Batko, Sarajlijama je poznat kao "monstrum s Grbavice“ je, prema navodima optužbe koja je današnjom presudom i dokazana, tokom 1992. i 1993. godine u ovom sarajevskom naselju kao pripadnik srpskih oružanih formacija ubijao, mučio i nečovječno postupao sa civilnim stanovništvom, silovao, uzimao taoce, kolektivno kažnjavao, protizakonito zatvarao i pljačkao ljude.
Kao prenosi Dnevni avaz uhapšen je početkom marta 2010. godine u španskom gradu Alikanteu.
Veselin Vlahović Batko je u ratnim godinama stanovnicima naselja Grbavica ulijevao strah i zbog kojeg su bili zatočenici u vlastitom domu. Rijetki su oni koji su preživjeli susret s njim, jer mnogi koje je odveo nikada se nisu vratili.
Bijeli Anđeli
Batkova grupa se formalno vodila kao dio jedinice "Bijeli anđeli“, kojom je do svoje pogibije, juna 1992. godine, komandovao Zoran Vitković, a kasnije Predrag Jovančić, zvani Peđa.
Prema izjavama preživjelih, Veselin Vlahović je izvršio ili saučestvovao u ubistvima preko stotinu građana nesrpske nacionalnosti. Učestvovao je i u protjerivanju više hiljada građana Grbavice i Vraca. Ubijao je iz vatrenog oružja, klao nožem... Pored ubistava, Vlahović je silovao žene i djevojke nesrpske nacionalnosti.
Na Vracama je formirao javnu kuću gdje je dovodio i silovao starice, ali i trinaestogodišnje djevojčice... Lično je učestvovao i u formiranju privatnih zatvora...
Batko je rođen 1969. godine u Nikšiću, a u Sarajevo je došao 1986. godine, kao bokser lake kategorije i boksovao u Bokserskom klubu Željezničar. Uporedo s tim angažmanom, Veljko Cerović je "dugogodišnjeg beskućnika iz Nikšića“ zaposlio kao izbacivača u popularnoj Slogi, dok je jedno vrijeme radio i na obezbjeđenju hotela "Bristol“ i diskoteke "BB“ u okviru tadašnjeg hotela Beograd.
Do početka rata u Bosni i Hercegovini bio je stalno nastanjen u Trebevićkoj ulici na Grbavici. Od ranije je bio poznat organima gonjenja zbog više počinjenih razbojničkih krađa i krivičnih djela u Sarajevu.
O ratnim zločinima, koje je počinio Vlahović u BiH, postoje brojna svjedočenja. Mnoge Bošnjake je ubio u prostorijama firmi Drvo-Rijeka i Digitron, te garažama ispod ovih firmi, zatim u neboderima u Lenjinovoj ulici, garažama Šopinga... Batko nikad nije ratovao, niti je učestvovao u operacijama Vojske Republike Srpske. Isključivo je klao i pljačkao.
Najbliži saradnici su mu bili Saša Baričanin sa Koševskog Brda i izvjesni "Krompir" sa Vraca. "Krompir" je, krajem rata misteriozno nestao, a među sarajevskim Srbima se priča da su ga ubili ljudi bliski tadašnjem vrhu Republike Srpske, jer je previše znao o ratnim zločinima na Grbavici, a posebno o tome pod čijom su se komandom dešavali.
Ubistvo rukometaša
"Monstrum sa Grbavice“ ubio je i Gorana Čengića, nekadašnjeg člana rukometne reprezentacije SFRJ.
Čengić je ubijen u junu 1992. godine, a njegovo tijelo je, nakon devet godina, pronađeno i pokopano. Čengić je bio član Rukometnog kluba Bosna, a igrao je u generaciji sa Nožicom, Mostarcem, Pilićem, Janjićem, Šarenkapom, Rebićem, Metikošom, Vukovićem i Miloševićem.
Sredinom šesdesetih godina prošlog vijeka bili su jedna od najboljih rukometnih ekipa Starog kontinenta.
Po završetku rata Vlahović se obreo u Podgorici. U gradu se vrlo rijetko pojavljivao, a kada bi se to i desilo, bilo je to uglavnom noću. Nešto kasnije, 1999. godine Vlahović je zbog razbojništva i nasilničkog ponašanja završio u zatvoru u Spužu. Odatle je pobjegao 18. juna 2001. godine upravo u vrijeme kada je u Podgorici, na sastanku predstavnika ministarstava pravde Crne Gore i BiH postignut dogovor po kome bi zvanično Sarajevo Podgorici ustupilo dokumentaciju na osnovu koje bi se moglo suditi Vlahoviću.
Tužilaštvo BiH je istragu protiv Vlahovića, kojeg sumnjiče za 54 krivičnopravne radnje počinjene na Grbavici, preuzelo 2005. godine. Do tada je Vlahović bio u nadležnosti Kantonalnog tužilaštva u Sarajevu, koje je od crnogorskih vlasti više puta tražilo Vlahovićevo izručenje.
Hapšenje u Španiji
Vlahovića su španske vlasti uhapsile u sklopu akcije o organizovanoj grupi državljana istočne Evrope koja je umiješana u nasilne pljačke kuća.