LAZAREVAC - Vera Ivanić iz sela Burovo, pored Lazarevca, primarijus u penziji, godinama čuva čaršav u koji je nakon atentata u julu 1817. godine umotana Karađorđeva glava.
Ona ga je naslijedila od svoje prababe Stamene Aleksić, kod čije su se svekrve skrivala dvojica zavjerenika koji su voždovu glavu nosili u Beograd.
Kaže da je u ono vrijeme bilo uobičajeno da se putnici prime na konak, jer je kroz Burovo prolazio karavanski put koji je povezivao Beograd i unutrašnjost Srbije. Tako je i svekrva njene prababe, koja je tada bila još mlada djevojka, primila dvojicu neznanaca da se odmore u vajatu koji se nalazio u dvorištu odmah pored kuće.
Malo joj je bilo sumnjivo, objašnjava Vera, to što cijelo poslijepodne nisu izlazili, ali se uplašila tek kada je iz jedne od konjskih bisaga počela da prokapava krv. Odmah su tražili da im donese nov čaršav i da nabere svježe koprive. Kada su ih otvorili, iz bisaga je ispao čaršav natopljen krvlju, u kojem se nalazila odsječena ljudska glava. Prije nego što su je ponovo umotali u koprive i čist laneni čaršav, prababina svekrva prepoznala je žrtvu. Bio je to vožd Karađorđe. Tako je čaršav u koji je bila umotana voždova glava u Verinoj porodici postao svetinja.