Ured za reviziju budžeta FBiH pozitivno je ocijenio poslovanje "Elektroprivrede HZ HB" iz Mostara, koja je na kraju 2005. godine imala dobit oko pet miliona KM, a kredita i dugova oko 270 miliona KM, od čega više od 30 tih dugujućih miliona KM "otpada" na tekuće obaveze! Ovo bi značilo da neko nije platio drugima sve račune, isporuke i usluge, ali je sebi ipak ostavio pet miliona KM!
Isto ovo preduzeće, koje koristi prirodne resurse, dakle opšte dobro ove države, da pravi opšte potrebnu struju i koje je 90 odsto u vlasništvu države, nije naplatilo potraživanja, odnosno isporučenu stuju u iznosu oko 200 miliona KM. Zbog zastare svake godine `otpiše` više od 15 miliona duga, a na sudu su samo za jednu godinu izgubili sporove u protuvrijednosti oko 1,5 milion KM. I to opet zbog zastare duga. Ovo `zastara` bi se komotno moglo pisati i `nemar`, jer kako dug drugačije zastari nego što se ne naplati na vrijeme jer neko ne vodi računa o tome. Istina, ostaće nejasno i kako se ovoliki dug nagomila i ne naplati, ako samohranoj majci bez posla isključe struju zbog duga od osam KM, ali desilo se.
Bilježe revizori i neke pozajmice drugim preduzećima, od kojih EP HZ HB ponekad i sama posudi struju, ali kažu da se razlike u posuđenoj struji ne evidentiraju, pa postoji mogućnosti da neki kojima je posuđivano duguju oko milion KM.
No nisu posudbe, dugovi i nenaplaćivanje potraživanja jedino za šta su revizori `dali peticu`. Oni su utvrdili da 19 uposlenika Uprave redovno dobiva stimulaciju na platu, bez ikakvog kriterija kojim se jasno određuje za šta se daje stimulacija. Piše da su posebne naknade dobivali i oni koji nemaju menadžerske ugovore. To znači da ovi prvi imaju i menadžerske ugovore koji u našim uslovima znače i više hiljada KM (pominje se i šest i osam hiljada KM), ali i stimulaciju. Istovremenu su, pišu revizori, članovi Nadzornog odbora, koji su tokom 2005. godine održali 17 sjednica, dobijali po 1.900 KM mjesečno, uz poseban dodatak za dolazak na svaku sjednicu. U izvještaju stoji i da je te iste godine 360.000 KM, predviđenih za reklamu, dato raznim sportskim klubovima, udruženjima građana i školama na osnovu odluka direktora EP HZ HB, ali bez jasnih pokazatelja da su ta davanja donijela i ekonomsku korist preduzeću, što je osnovna zadaća reklame.
Sve pobrojano liči na opšte rasipništvo, nedomaćinsko trošenje državnog novca, a sam izvještaj i sve što su revizori napisali liči na nešto što je daleko od logike. I sada ima i onih koji se smiju i kažu `da nema logike ni kada nastavnica iz razreda istjera Pericu, a djecu ostavi u smradu koji je Perica napravio, ali se dešava`. Tačno je, dešava se, ali Perica nije državno preduzeće koje zbog objektivnih okolnosti ne može proizvesti dovoljno struje za svoje potrošače i koje se priprema da uđe u niz skupih razvojnih projekata.
I sad... Potpuno je nejasno ko je u ovoj priči lud: Uprava koja radi kako radi, revizori koji su napisali što su napisali, nakon što su utvrdili što su utvrdili, ili pak direktor preduzeća, koji kaže da su revizori sve ovo stavili u izvještaj jer nisu imali šta drugo napisati?! Jasno je samo da su sasvim zbunjeni građani, koji strahuju od novog poskupljenja struje kojim prijete, najviše iz ove EP. Uostalom i treba poskupjeti struju, jer valja nakupiti po dvije hiljade KM za svakog člana NO koji dođe na po dvije sjednice. Jer ako uspijevaju da rade ovako kako rade i niko ne snosi nikakve posljedice - treba im dati i platu i stimulaciju i čistu peticu!