U rukovodstvo SDS-a vratili su se osnivači, bivši funkcineri koje su visoki predstavnici smjenjivali proteklih godina.
Nakon što je Valentin Incko, visoki predstavnik u BiH, ukinuo odluke svojih prethodnika i rehabilitovao oko 90 ljudi kažnjenih po raznim osnovama, iz SDS-a se povela polemika ko treba da obešteti njihove stranačke kolege. Odjednom se pojavila ideja da bi dio tereta trebalo da padne na pleća Vlade Republike Srpske, ali niko iz SDS-a nije dao jasnu argumentaciju zbog čega, kad niti ih je ova vlada smjenjivala niti je mogla uticati na odluke visokih predstavnika, posebno kod sankcija koje su izricane uz obrazloženje saradnje s haškim optuženicima.
Čini se da ni rukovodećim ljudima SDS-a nije baš sasvim jasno šta bi htjeli i kako obezbijediti da se obeštete stranačke kolege do kojih im je još stalo.
Na veb stranici SDS-a u izvještaju sa sjednice Glavnog odbora ove stranke ne navodi se ko je od bivših stranačkih funkcionera vraćen u ovaj odbor, ali se u zaključcima osvrću na rad Vlade RS, od koje neki ezdeesovci očekuju pomoć. Zaključeno je tako da Vlada RS daje obećanja koja su neostvariva, da nema strategiju kako izaći iz ekonomske krize, a budžet je u deficitu.
"Srpska demokratska stranka podsjeća da su iza vlade SDS-a 2005. godine ostali suficit od 150 miliona KM, javna preduzeća 'Željeznice' i 'Šume RS', koja su poslovala sa dobiti, stabilni fondovi i pripremljena privatizacija 'Telekoma RS'. Stoga tražimo da se pokrene pitanje odgovornosti i sankcionisanja svih onih koji su doveli do urušavanja fiskalne i socijalne stabilnosti RS, a javna preduzeća i fondove uništili", piše u saopštenju SDS-a nakon sjednice Glavnog odbora, održane u Prnjavoru 10. jula ove godine.
Čudno je samo kada je već cvjetalo cvijeće te 2005. godine zašto Dragan Čavić, tadašnji predsjednik RS i SDS-a, predloži predsjednika SNSD-a Milorada Dodika za predsjednika Vlade RS i niko se ne pobuni. Tada se pričalo da je fiskalna i socijalna stabilnost na korak do provalije pa treba dati šansu opoziciji da što prije propadne pred predstojeće opšte izbore. Šta je bilo - bilo je. Kako su poslovale "Željeznice RS" sve ove godine vidjelo se odavno u revizorskim izvještajima, a sjećamo se i slika hapšenja rukovodstva većine javnih preduzeća, pa i pomenutih. Novac od privatizacije "Telekoma RS" išao je, kako-tako, i u opštine gdje vladaju SDS-ovi načelnici pa su se znali zakititi tuđim perjem. Možda je greška što nema dovoljno novca od svega što SDS pobraja da se sad iz budžeta RS obeštete njihovi funkcioneri, koji su, vidi čuda (!), živjeli bez posla od svoje ušteđevine po sedam-osam godina jer im je visoki predstavnik oduzeo sva prava. Bilo je i vrijeme da SDS presavije tabak i tuži međunarodnu zajednicu zbog toga što su im godinama podnosili finansijske izvještaje o poslovanju stranke, što su im "skidali glave" rukovodstvu i pomeli ih iz svih važnijih institucija. To su, valjda, trebali davno da urade, a ne da iz prikrajka čekaju šta će se desiti u Strazburu s privatnim tužbama njihovih istaknutih članova svih ovih godina. Zaboravljaju u SDS-u da su visoki predstavnici sklanjali i članove drugih stranaka, uglavnom njihovih koalicionih partnera, a nije čudo da zaborave jer im je teško upratiti s kim su i gdje trenutno u koaliciji iliti partnerskim odnosima. U nekim su opštinama zajedno sa SNSD-om, u nekima s PDP-om, pa su u RS opozicija, a na nivou BiH pozicija.
"GO SDS-a ističe da je, zbog neformiranja vlasti na nivou BiH, BiH došla u stanje samoizolacije, i političke i ekonomske, zbog čega štetu trpe i građani RS i BiH", piše u istom saopštenju SDS-a, koje uz lektorsku intervenciju može pretrpjeti i druge vrste analiza.
Nisu li upravo poslanici SDS-a bili incijatori formiranja oba doma Parlamentarne skupštine BiH i izbora rukovodstva Predstavničkog doma, čime su počeli teći rokovi za izbor mandatara Savjeta ministara BiH bez dogovorene skupštinske većine? Odgovornost time jeste prebačena na stranke u Federaciji BiH, ali znalo se da neće samo na tome ostati.
U ovom saopštenju, dakle, nema imena šestorice ljudi koji su vraćeni u Glavni odbor SDS-a, ali su već očigledna različita viđenja "starih" i "novih" ezdeesovaca. Tako Mirko Šarović, smijenjeni i rehabilitovani funkcioner SDS-a, smatra da odšteta treba ali ne od RS, dok Dragan Ćuzulan, generalni sekretar SDS-a, izjavljuje da ova stranka očekuje od Vlade RS da jasno kaže "kakav odnos ima prema tim ljudima".
I javnost očekuje jasan stav od SDS-a da vidi s kim su, gdje su i na kom nivou. Očekuje i da se predsjednik SDS-a, a možda i ojačani Glavni odbor, izjasne o načelniku iz njihovih redova koji koristi poništenu diplomu i lažno se predstavlja kao diplomirani ekonomista, a uz to je zadužio opštinsko preduzeće. Ovdje ista očekivanja treba pripisati i Opštinskom odboru SNSD-a u Istočnom Novom Sarajevu, koji prstom ne mrda da politički profitira od ovog skandala. Slažu li se to stranački prvaci, od lokalnog do državnog nivoa, samo kad imaju neke skrivene zajedničke interese? Ima li iko principijelan stav zbog kojeg je ušao u politiku i da li je ikome opšti interes i na kraj pameti? Da jeste, ne bi državotvorni SDS tražio rješenje kojim opterećuje građane svoje RS da im ni krivi ni dužni plaćaju odštetu, a i sami tvrde da je u budžet u deficitu, a fondovi uništeni.