TOKIO - Sumo rvanje, nacionalni ponos Japana, ovih dana je dotakao samo dno i proživljava dane najveće sramote.
Nakon što je prošle godine jedan trener priznao da je održavao kontakte sa članom bande, novi udarci već narušenom ugledu tog tradicionalnog i u Japanu jako popularnog sporta, koji su dugo čuvali od spoljnog uticaja, dolaze svakodnevno kako na površinu isplivavaju detalji o namještanju mečeva.
U četvrtak su tri sumo rvača prvi put javno priznala da su namjestili mečeve, što je Vlada Japana okarakterisala kao izdajnički čin prema drevnom sportu koji je sada postao sinonim za skandale.
Otkriveno je da su namještaljke već dugo prisutne u ovom drevnom sportu koji svoje korijene vuče još od prije 1.500 godina iz Šinto religije, ali da do sada nijedan borac nije priznao da je učestvovao u kriminalnim radnjama i nečemu što bi bacilo ljagu na sport kojim su se Japanci nekada ponosili.
Sad se Zemlja izlazećeg sunca crveni od stida. Japanski ministar obrazovanja i sporta Jošiaki Takaki rekao je da su su od Sumo asocijacije Japana (SA) informisani da su tri sumo rvača priznala da su namjestili rezultate, a sve je došlo samo dan nakon što se Hanaregoma, predsjednik SA, izvinio naciji za sve više skandala koji se vežu uz sumo.
Degradacija suma je počela 2000. godine kada je penzionisani sumo borac Keisuke objavio da je dok je on bio aktivan od 1978. do 1991. bilo namještenih mečeva. Keisuke se ubrzo nakon toga ućutio i nije više ni riječ rekao o toj temi, a vlasti i SA su se napravile da su gluve.
U 2007. godini imidž ovog sporta je dobio veliki udarac. Kada je mladi početnik u sumo rvanju Takahaši Saito preminuo, otkriveno je da je podlegao nasilnim obredima inicijacije koje su izvodili stariji borci, a daljom istragom je otkriveno da borci koriste drogu i da su povezani sa kriminalnim grupama.
Godinu dana kasnije policija je u februaru uhapsila poznatog borca Juničija Jamamota i još tri sumo rvača koji su brutalno tukli Saita. Jamamoto je osuđen na šest godina zatvora jer je preminulog mladića tukao bambusovim štapom. U 2010. otkriveno je da su se borci kladili na mečeve američke bejzbol lige, ali i svoje borbe. Dva borca su kažnjena jer su japanskoj mafiji pomagala da dođu do ekskluzivnih mjesta na borbama, a kako vrijeme odmiče, sve više prljavog veša iz svijeta sumo borbi izlazi na vidjelo. Ljudi u Japanu su razočarani.
"Željela bih da izrazim podršku jer zaista dugo pratim i volim borbe, ali više ne znam koliko vjerujem u to da treba da budem ponosna na sumo", kazala je sedamdesetdvogodišnja Ruriko Vada, inače strastveni navijač ove borilačke vještine.
Koliko su Japanci ponosni, pokazuje i podatak da je sumo šampionima bilo zabranjeno putovanje istim avionom. Sumo šampion je jedna vrsta nacionalnog dobra i cijela nacija pazi na njega. Tako je bilo nekada, ali posljednja dešavanja prijete da ugroze i ovaj kutak japanskog ponosa.
Bez kopanja očiju, molim!
U sumo sportu zabranjeno je kopati oči, hvatati za kosu i udarati šakom. Sve ostalo je dozvoljeno.
Sumo borbe održavaju se najmanje jednom mjesečno. Stadioni su ispunjeni do posljednjeg mjesta i primaju oko 12.000 ljudi. Svaki meč u prosjeku posmatra i 12 miliona televizijskih gledalaca. Turnir traje 15 dana, a borbe se vode od devet ujutru do šest uveče.
U Tokiju postoji kvart u kome žive samo sumo rvači. Putnici namjernici koji svrate da ga obiđu izgledaju kao patuljci pored viskokih ljudi teških između 200 i 300 kilograma.
Izvan borilačke scene život sumo rvača nije ništa manje surov. Treninzi počinju u pet sati ujutru. Svi zahtjevi trenera koji nosi neizbježnu bambusovu palicu moraju biti bezuslovno ispunjeni. U suprotnom, na leđa učesnika svali se bujica udaraca palicom.
Od iskusnog sumo borca gore je biti samo sumo početnik. Stariji borac može da udara novajliju koliko god puta hoće. Novi su dužni da sve trpe, da starijima spremaju hranu, da im čiste leđa i bokove, pošto sumo borac ne može sam sebe da obuhvati.
Šampion sa Havaja
Iako je sumo sport rođen u Japanu, sve više je svjetskih šampiona rođenih u drugim zemljama. U 2.000 godina dugoj istoriji sumo rvanja pobjednik na nacionalnom takmičenju postao je urođenik sa Havaja, težak 300 kilograma, Akebono Taro ili pravim imeno Čad Haeo Rouen. Oni najkonzervativniji ljubitelji sporta u Japanu teško su prihvatili da im šampion bude neko ko nije iz njihove zemlje.
Četiri tone hrane
Na kraju svakog turnira sumo šampioni dobijaju vrijedne nagrade. Pored novca oni dobiju i četiri tone neophodnih namirnica, u kojima je tona ostriga, ali i bala zelenog čaja teška koliko i sam borac. Ove muškarčine svakog dana moraju da pojedu lonac hrane koja sadrži 7.000 kalorija.
Ukaljan ugled suma
Nakon mnogih skandala, težak udarac za japanski ponos nakon što je otkriveno da su mečevi namještani
Jun 2007: Sedamnaestogodišnji Takahaši Saito umro je nakon što su ga stariji borci izmaltretirali do smrti
Februar 2008: Policija je uhapsila bivšeg šampiona Juničija Jamamota i tri rvača zbog premlaćivanja Saita
Maj 2008: Sumo asocijacija Japana (SA) kaznila je još jednog rvača jer je jednog početnika premlatio bambusovim štapom
Maj 2009: Jamamoto je proglašen krivim i dobio šest godina zatvora jer je do smrti premlatio Saita
Maj 2010: SA je kaznila dva rvača jer su japanskoj mafiji pomagala da dođu do ekskluzivnih mjesta na takmičenjima
Jun 2010: Desetine sumo rvača umiješane u ilegalna klađenja na bejzbol mečeve. Otkrivene veze sa mafijom
Jul 2010: SA je otjerala jednog šampiona i visokorangiranog sumo borca zbog klađenja na bejzbol i veza sa mafijom
Februar 2010: Policija je pronašla SMS poruke koje su rvači razmjenjivali, a koje se tiču namještanja borbi
Februar 2011: Ministar obrazovanja i sporta Jošiaki Takaki rekao je da su od SA saznali da su tri sumo rvača priznala namještanje