U svijetu filma, glumci dolaze iz raznih sfera života. Neki su oduvijek sanjali o filmskoj karijeri, neki su slučajno otkriveni, dok su neki prvo gradili karijeru u potpuno drugačijim profesijama. Posebno je zanimljiva veza između sporta i glume – mnogi sportisti su nakon uspješnih sportskih karijera pronašli novo utočište pred kamerama.
Ovaj fenomen nije slučajan, jer sportisti često posjeduju harizmu, fizičku spremu i disciplinu koje mogu biti izuzetno korisne u glumačkom pozivu.
Od ringa do velikog platna
Kada govorimo o sportistima koji su postali glumci, nemoguće je ne spomenuti Dvejna Džonsona, poznatijeg kao "The Rock". Njegova transformacija iz profesionalnog rvača u jednog od najplaćenijih glumaca današnjice predstavlja pravi primjer uspješne tranzicije. Džonson je svoju karijeru započeo kao igrač američkog fudbala na Univerzitetu u Majamiju, ali nakon neuspijeha da uđe u NFL, okrenuo se profesionalnom rvanju.
U WWE (World Wrestling Entertainment) izgradio je lik "The Rock" koji je plenio harizmom i scenskim nastupom. Upravo te karakteristike omogućile su mu da se kasnije prirodno prebaci u filmsku industriju. Od sporedne uloge u filmu Povratak mumije (2001), preko glavne uloge u Kralju škorpiona, došao je do statusa jedne od najvećih akcionih zvezda Holivuda. Danas ga publika prepoznaje po ulogama u franšizama poput Paklene ulice (Brzi i žestoki), Džumandži i brojnim drugim blokbasterima.
Džonsonov uspjeh nije izolovan slučaj. Drugi profesionalni rvači poput Džona Sine i Dejva Batiste takođe su ostvarili zapažene glumačke karijere. Sina se pokazao kao odličan komičar u filmovima poput Haos u najavi (Trainwreck) i Igranje s vatrom (Playing with Fire), dok je Batista impresionirao publiku svojom ulogom Draksa u Marvelovim Čuvarima galaksije.
Borilačke vještine kao ulaznica za Holivud
Borilačke veštine oduvijek su bile dobar temelj za akcione filmske zvijezde. Džejson Stejtam, prije nego što je postao prepoznatljiv po ulogama u filmovima Transporter i Mehaničar, bio je profesionalni skakač u vodu i član britanske reprezentacije. Malo ko zna da je ovaj britanski glumac predstavljao svoju zemlju na Svjetskom prvenstvu 1992. godine, gdje je završio na 12. mjestu.
Stejtam nije jedini koji je iz svijeta borilačkih vještina ušao u filmsku industriju. Džeki Čen je zahvaljujući svojim borilačkim vještinama i nevjerovatnoj fizičkoj spremi postao jedna od najvećih akcionih zvezda svih vremena. Njegova kombinacija borilačkih vještina, komičarskog talenta i spremnosti da sam izvodi opasne scene učinila ga je jedinstvenim u svijetu filma.
Od bodibildera do filmskih ikona
Kada govorimo o impresivnim tranzicijama iz svijeta sporta u svijet filma, Arnold Švarceneger je nezaobilazno ime. Ovaj austrijski bodibilder, koji je sedam puta osvojio titulu Mr. Olympia, postao je jedna od najvećih akcionih zvijezda osamdesetih i devedesetih godina. Njegova fizička pojava, harizmatičnost i prepoznatljiv akcenat učinili su ga savršenim za uloge u filmovima poput Terminator, Predator i Komandos.
Što je još fascinantnije, Švarceneger je nakon uspješne filmske karijere ušao i u svijet politike, postavši guverner Kalifornije od 2003. do 2011. godine, što dodatno pokazuje koliko daleko sportisti mogu stići nakon svoje prvobitne karijere.
Ono što je manje poznato jeste da je i Šon Koneri, legendarni glumac koji je odigrao ulogu Džejmsa Bonda, prije svoje glumačke karijere takođe bio bodibilder. Iako nije dostigao slavu Švarcenegera u tom sportu, njegova fizička sprema pomogla mu je u dobijanju prvih filmskih uloga.
Timski sportovi kao put do Holivuda
Nije samo individualni sport dobar temelj za glumačku karijeru. Mnogi timski sportisti takođe su napravili uspješan prelaz u svijet filma. Vini Džouns, nekadašnji profesionalni fudbaler koji je igrao za klubove poput Vimbldona, Lidsa i Čelsija, danas je prepoznatljiv po ulogama u filmovima Gaja Ričija kao što su Dvije čađave dvocjevke (Lock, Stock and Two Smoking Barrels) i Sneč (Snatch).
Teri Kruz, koji je započeo karijeru kao igrač američkog fudbala u NFL-u, postao je poznat po ulozi u humorističkoj seriji Svi mrze Krisa, kao i po ulogama u akcionim filmovima poput Plaćenika sa Silvesterom Staloneom. Njegova fizička građa, ali i iznenađujući komičarski talenat, omogućili su mu raznovrsne uloge.
Kurt Rasel, koga mnogi znaju po klasičnim filmovima kao što su Stvor i Bekstvo iz Njujorka, takođe je imao sportsku karijeru prije glume. Malo je poznato da je Rasel bio talentovani igrač bejzbola koji je igrao u nižim ligama prije nego što je povreda zaustavila njegovu sportsku karijeru i usmjerila ga ka glumi.
Zašto sportisti postaju uspješni glumci?
Postoji nekoliko faktora koji sportistima olakšavaju prelazak u svijet glume. Najprije, mnogi sportisti već posjeduju prepoznatljivost i fanove koji će ih pratiti i u novim poduhvatima. To je posebno izraženo kod sportista iz popularnijih sportova, poput profesionalnog rvanja, gdje je granica između sporta i zabave već prilično tanka.
Drugo, sportisti su navikli na disciplinu, naporan rad i stalno usavršavanje – karakteristike koje su neophodne i u glumačkom poslu. Spremnost da se posvete učenju novih veština omogućava im da savladaju glumačke tehnike, čak i ako nemaju formalno obrazovanje iz te oblasti.
Treće, fizička sprema koju sportisti posjeduju čini ih idealnim za akcione uloge koje zahtijevaju atletske sposobnosti. Sposobnost da sami izvode opasne scene (kao u slučaju Džekija Čena) ili jednostavno impozantna fizička pojava (kao kod Švarcenegera) daju im prednost u odnosu na druge glumce.
Sportisti glumci u srpskoj kinematografiji
I na našim prostorima postoje primjeri uspješne tranzicije iz sporta u film, iako možda ne toliko brojni kao u Holivudu. Mnogi bivši sportisti oprobali su se u manjim ulogama, a neki su izgradili i respektabilne glumačke karijere.
Posebno je zanimljivo da su sportisti često angažovani za uloge koje zahtijevaju fizičku spremu, kao što su akcione scene ili uloge tjelohranitelja i kriminalaca, gdje njihova fizička pojava doprinosi uvjerljivosti likova koje tumače.
Izazovi sa kojima se sportisti suočavaju u glumačkoj karijeri
Uprkos prednostima, sportisti koji postaju glumci suočavaju se i sa specifičnim izazovima. Jedan od najvećih je stereotip da su sportisti "jednodimenzionalni glumci" koji mogu da igraju samo određene tipove uloga. Mnogi od njih moraju da ulože dodatni napor kako bi dokazali svoju glumačku svestranost.
Primer uspješnog prevazilaženja ovih stereotipa je Dvejn Džonson, koji je od tipičnog akcionog glumca evoluirao do raznovrsnih uloga koje uključuju i komediju. Slično tome, Dejv Batista se trudio da izbegne tipične uloge "mišićavog tipa" birajući različite projekte koji pokazuju njegovu glumačku dubinu.
Drugi izazov je prelazak iz sporta, gdje je fizička sposobnost primarna, u profesiju koja zahtijeva emotivnu ekspresiju i ranjivost. Za neke sportiste, pokazivanje emocija pred kamerama predstavlja veći izazov od fizički zahtjevnih scena.
Novi talas sportista glumaca
Trend sportista koji postaju glumci nastavlja se i danas. MMA borci poput Ronde Rauzi i Žorža Sen Pjera dobijaju sve značajnije uloge u Holivudu, nastavljajući tradiciju koju su postavili njihovi prethodnici. Čini se da će veza između sportskog i filmskog svijeta ostati snažna i u budućnosti.
Možda je najvažnija lekcija koju možemo naučiti iz ovih uspješnih tranzicija to da granice između različitih karijera nisu toliko čvrste koliko ponekad mislimo. Sportisti koji postaju glumci pokazuju nam da je moguće uspješno promeniti karijerni put i ostvariti se u potpuno drugačijoj oblasti.
Bilo da su bili bodibilderi, rvači, fudbaleri ili borci, ovi sportisti pokazali su da posjeduju kvalitete koji prevazilaze granice sportskih terena i koji su podjednako vrijedni na filmskom platnu. Njihove priče inspirišu ne samo buduće glumce već i sve one koji razmišljaju o promijeni karijere i novim profesionalnim izazovima.
