Andova arhitektura je lišena svih elemenata koji nisu suštinski, uostalom i njegov stav je: "Ne mislim da arhitektura treba previše da priča"
Generalno gledano kroz istoriju umjetnosti, nama Evropljanima kultura Istoka je prilično daleka i nekako distancirana, što svakako ne znači da je u inferiornom položaju u odnosu na evropsku. Naprotiv, u njihovoj umjetnosti imamo primjere koji su briljantna refleksija ljudskog uma.
Jednostavno, drugačiji su principi poimanja čovjeka i prostora i svakako nedovoljno zastupljeni na studijskim programima fakulteta u Evropi koji bi trebalo da vladaju umjetnošću u globalu, kao što su slikarstvo, vajarstvo i arhitektura. Definitivno jedan od pionira azijske kreacije koja je došla u centar pažnje na svjetskom nivou je Tadao Ando, čovjek koji nam je približio duh Japana i pomogao da shvatimo kakvi su principi tretiranja i čovjeka i prostora, odnosno čovjeka u prostoru.
Ljudima sa naših prostora je možda i nepojmljivo da je tehnološki vjerovatno i najnaprednija zemlja na planeti, monarhija, to jest carevina, ali upravo se to ogleda i u njihovom pristupu životu. Postoji jasna društvena hijerarhija i piramida koja se poštuje i upravo iz tog reda se rađa i smislenost u oblikovanju, bez viška poteza i stremljenja u neukus.
Takva je i Andova arhitektura, koja je lišena svih elemenata koji nisu suštinski. Uostalom, i njegov stav je: "Ne mislim da arhitektura treba previše da priča."
U materijalizaciji se uglavnom radi o armiranom betonu, koji je zadržan u svom koloritu i nije dodatno obrađivan, a sve to u kombinaciji sa staklenim segmentima, dakle moderni materijali u sprezi s minimalističkim oblicima specifičnim za japansku kulturu, što rezultuje da se takav pravac u arhitekturi naziva kritičkim regionalizmom.
Ando je rođen 1941. godine i ono što je specifično je da se radi o samoukom arhitekti, koji je, između ostalog, egzistenciju obezbjeđivao kao profesionalni vozač kamiona i bokser. Na sedmogodišnjem proputovanju po Evropi i Americi, proučava objekte velikana arhitekture poput Rajta, Alta, Misa, ali na njega poseban uticaj ostavlja Le Korbizje, zbog koga se, kako kaže, ponajviše zainteresovao za arhitekturu. Nakon povratka u 28. godini osniva projektantski biro, koji se u početku bavi drvenim kućama i enterijerima, ali vremenom izrasta u jednog od najboljih japanskih neimara, što je uostalom i kapitalizovano na svjetskom nivou Prickerovom nagradom iz 1995. godine, odnosno najvećim priznanjem koje arhitekta može dobiti, a čiji je novčani dio od 100.000 dolara odmah proslijedio za žrtve razornog zemljotresa u Kobeu nekoliko mjeseci ranije.
U suštini riječ je o autoru čija djela, i pored složenosti funkcije koja se odvija u njima i nametnutih normi, zadržavaju tu jednostavnost, koja biva naglašena kombinacijom praznih prostora i svjetlosti, stvarajući u svakom smislu jedinstvene prostorne cjeline.
PROJEKTANTSKI SAVJETI - arhitekta rješava vaše nedoumice
- Vaša pitanja šaljite na e-mail nezavisneblŽgmail.com
Dragan Čampara dipl.ing.arh
- Projektant-Studio PROSTOR
- studioprostor1Žgmail.com
