Danas se prilikom gradnje ne samo u primorskim krajevima, nego i u kontinentalnom području, izvode krovovi od betonskih ploča umjesto drvenih krovišta.
Po konstrukciji, betonsko krovište je izdržljivije, trajnije i bolji je zvučni izolator od drvenog krova. Ovo posljednje je posebno važno u slučaju kad je kuća u blizini puteva, a još više ako je kuća nižeg nivoa od autoputa, isto tako, kuće koje su u blizini aerodroma i poletno-slijetnih staza za avione. Takav krov nije bez pokrova, na njega ide pokrov od crijepa, kojim se odvode atmosfske padavine.
Postoje dva načina stavljanja pokrova na kosi betonski krov. Postavljanje dasaka, letvi i bitumenskih traka, te crijep vezan mortom direktno na betonsku oplatu. Prednost ima i jedna i druga kombinacija.
Prednost pri polaganju na drvene nosače, je mogućnost izmjene polomljenog ili nevremenom oštećenog crijepa. Prednost pri polaganju crijepa direktno je što je takav crijep trajno učvršćen i ne podliježe oštećenju od vjetra i oluja. Toplinsku izolaciju treba izvesti iznutra s tvrdim stiroporom od 50 mm, s parnom branom.
Nedostatak je što se taj crijep nakon dotrajalosti mora razbijati i nije više upotrebljiv. Međutim, kvalitet današnjeg crijepa je vrlo visok i takav crijep može izdržati od 50 do 80 godina.
Dakle, preporuka je da kosi betonski krov treba izvesti s dodatkom aditiva zbog vodootpornosti, izvesti betoniranje s markom 450, te na krovište cementnim mortom položiti kvalitetan crijep. Takvo krovište trajaće vam doživotno.