Dolaskom Margaret Tačer u Velikoj Britaniji i Ronalda Regana u SAD na vlast početkom osamdesetih godina prošlog vijeka započeo je proces liberalizacije globalnih ekonomskih tokova. Krupni finansijski kapital (Wall Street) dobio je mnogo veću važnost i moć nego do tada. Od tada do danas, kreirano je izuzetno jako globalno finansijsko tržište. Ovo tržište je dosad bilo skoro potpuno neregulisano. Sada je toj eri došao kraj.
I prije ove finansijske krize, pojavljivale su se krize koje su ukazivale da su neregulisana finansijska tržišta isuviše nestabilna, da bi obezbijedila stabilan okvir za visoku stopu privrednog rasta i zaposlenosti. Međutim, neki uticajni krugovi, pogotovo na Wall Streetu, su nastavili da traže druga objašnjenja za te krize. U slučaju Azijske krize mnogo toga je pripisivano specifičnostima azijske ekonomije - istim specifičnostima koje su nekoliko godina ranije doprinijele azijskom čudu.
Međutim, sada, kad je zemljotres prodrmao sam epicentar svjetske ekonomije - Wall Street - konačno je svima jasno da međunarodni finansijski sistem, dok god je konstituisan kao sad, ne funkcioniše. On ne igra svoju istorijsku ulogu stimulisanja realnog sektora ekonomije tj. proizvodnje robe i usluga. Umjesto toga, njegova nestabilnost često rezultuje opštim usporavanjem privrednog rasta i rasta zaposlenosti širom svijeta.
Izgleda da odgovor treba tražiti u djelimičnom kontrolisanju ovih tržišta, s očuvanjem svih prednosti koje pruža liberalizacija finansijskih tržišta dok se, istovremeno, smanjuju negativni efekti koje ona proizvodi. Po svemu sudeći, pred nama je vrijeme koje će nam donijeti mnogo toga novog.