Kupovina preduzeća zapalih u probleme od strane Vlade RS je logična i ima puno opravdanje, jer je iskustvo pokazalo da je proces privatizacije veoma često bio vezan za spekulativne namjere. Često su se kao kupci preduzeća pojavljivali ljudi koji su htjeli njegovo zemljište ili objekte ili suštinski izmijeniti proizvodnju.
Mislim da Vlada u takvom ambijentu kupovinom tih preduzeća pokušava da spasi u prvom redu one firme koje se nalaze u nerazvijenjijim dijelovima zemlje i čija je proizvodnja bazirana na neki od lokalnih resursa. Tipičan primjer za to su svakako Drvna industrija Sokolac i "Mermer" iz Šekovića. Postupci kupovine preduzeća od strane Vlade RS imaju opravdanje prije svega u siromašnim opštinama, sa posebnim naglaskom da ta vrsta proizvodnje posjeduje neki resurs ili veoma dugu tradiciju.
Vlada RS ne ulazi u ovakve kupovine rado, ali bi gašenjem tih preduzeća neke od malih opština ostale bez ičega. Ovakve kupovine ne bi trebalo da postanu masovna pojava, a prilikom kupovine ovakvih preduzeća potrebno izvršiti dobru procjenu. Bojim se da uskoro ne bude stvorena praksa da opštine, kako bi spasile preduzeća i sačuvale socijalni mir, vrše pritisak na Vladu da kupuje preduzeća na njihovoj teritoriji.
Vlada nema namjeru da trajno ostane vlasnik ovih preduzeća, jer ona na ovaj način odlaže probleme u situacijama kada stečajni postupak ili likvidacija preduzeća ne prolaze kroz pošten i zakonit tok, te na ovaj način pokušava dobiti na vremenu i za ova preduzeća pronaći pravog partnera.