Preveo: Kolja Mićević
Još u detinjstvu ja ne bejah
drugima sličan - niti gledah
drugima slično - nije htela
duša da pije s istog vrela -
s izvora istog nisam pio
ni svoju tugu - zanos čio
ne mogah srcu svom da dam -
i sve što voleh - voleh sam.
Tad - u detinjstvu - u dan prvi
burnog života mog, povrvi
iz svih dubina dobra i zla
ta tajna što me večno grizla -
iz bujica, iz gorskog zdenca,
iz planinskog crvenog venca -
iz sunca što sli vrh mene
u jesen boje pozlaćene -
iz munje čija plamna strela
kraj mog je puta proletela -
iz bure kojom sav se oblih
i oblaka što dobi oblik
(ne muteć plavet tu visoku)
demona nekog u mom oku.