Promocija knjige pjesama “Lija pandemija“ Nenada Grujičića, promovisana je u Arhivu Vojvodine, u izdanju Instituta za dečju književnost u Beogradu. Ilustracije za četrdeset pet pjesama u knjizi uradila je jedanaestogodišnja pjesnikova kćerka, Danica Grujičić, učenica petog razreda OŠ “Nikola Tesla“ u Novom Sadu.
O knjizi su govorili Milutin Đuričković, predsednik Instituta – urednik i recenzent knjige, i Rastko Lončar, pjesnik i književni kritičar, a pjesme čitala Danica Petrović, mlada dramska umjetnica.
Na kraju programa znatiželjnoj publici obratio se autor Nenad Grujičić.
U ime Arhiva publiku i goste pozdravila je Sanja Demirović.
Rastko Lončar istakao je značaj ove knjige u svakom dobu koje ugrožava ljudsku slobodu i smisao života, knjigu kao manifest normalne egzistencije i pretrajavanja u vremenu.
“To je knjiga koja slika porodicu kao osnovnu ćeliju društva, u ovom slučaju tročlanu porodicu samoga pesnika koji je u vreme zatvaranja u kućni prostor zbog pandemije virusa korona odlučio da svoju porodicu brani pesmom. Poezija mu je poslužila kao štit od planetarne napasti sa svim njenim fenomenološkim enigmama i medijskim manipulacijama i posledicama”, istakao je Lončar.
Grujičić je objasnio je način stvaranja „Lije pandemije“ ustvari njegov kreativni princip u procesu nastajanja svih dosadašnjih knjiga, počev od prvenca „Maternji jezik“, da on životno osjeća potrebu da se poezijom kao sabljom dimiskijom, kao, kako je objasnio, najvišim oblikom književne pismenosti suprotstavi anksioznosti i pometenosti savremenog čovjeka i mase u pandemijskim uslovima i drugim neprirodnim prilikama.
“Otuda su pjesme i šaljive i ozbiljne i za decu i mlade, ali i za odrasle čitaoce, one su ovojevrsna odbrana sveta i ljudske normalnosti”, zaključuje Milutin Đuričković.