Danas je Dan sjećanja na žrtve NATO bombardovanja. Odluka o početku napada na SRЈ donesena je bez odobrenja Savjeta bezbjednosti UN, a bombardovanje je okončano 78 dana kasnije, usvajanjem Rezolucije 1244.
Navršava se 14 godina od kada su počeli vazdušni napadi NATO snaga na tadašnju SRЈ, u kojima je za 78 dana ubijeno najmanje 2.500 ljudi, a ranjeno više od 12.500. U svim hramovima SPC biće danas služen molitveni pomen za žrtve bombardovanja. U Banjaluci će u 11 časova i 30 minuta u Hramu Hrista Spasitelja biti služen pomen.
Za 78 dana bombardovanja poginuo je 1.031 pripadnik vojske i policije, a teže i lakše ranjeno oko 6.000 civila, među njima 2.700 djece. Ranjena su 5.173 vojnika i policajca, a desetak osoba se i dalje vode kao nestali.
Ukupna materijalna šteta procijenjena je na više deseta milijardi dolara. Ratni gubici NATO u ljudstvu i tehnici nikada nisu objelodanjeni.
Odluka o bombardovanju SRЈ donesena je, prvi put u istoriji, bez odobrenja SB UN, a naredbu je tadašnjem komandantu savezničkih snaga, američkom generalu Vesliju Klarku izdao generalni sekretar NATO Havijer Solana. Klark je u svojoj knjizi "Moderno ratovanje" napisao da je planiranje te vazdušne operacije NATO intenzivirano sredinom juna 1998. i da je završeno krajem avgusta te godine. SRЈ je napadnuta pod izgovorom da je krivac za neuspjeh pregovora u Rambujeu i Parizu o budućem statusu pokrajine Kosovo i Metohija.
Nakon što je odluku o neprihvatanju stranih trupa potvrdila Skupština Srbije, koja je predložila da snage UN nadgledaju mirovno rješenje sukoba na Kosovu, NATO je 24. marta 1999. u 19.45 časova počeo vazdušne udare krstarećim raketama i avijacijom, na više područja Srbije i Crne Gore. Devetnaest zemalja Alijanse, počele su bombardovanje sa brodova u Јadranu, iz četiri vazduhoplovne baze u Italiji, podržane strateškim bombarderima koji su letjeli iz baza u zapadnoj Evropi, a kasnije i iz SAD. Najprije su gađane kasarne i jedinice protivvazdušne odbrane Vojske SRЈ, u Batajnici, Mladenovcu, Prištini i drugim mjestima. Skoro da nema grada u Srbiji koji se tokom 11 nedjelja napada bar nekoliko puta nije našao na meti.
U bombardovanju je uništeno i oštećeno 25.000 stambenih objekata, onesposobljeno 470 kilometara puteva i 595 kilometara pruga. Oštećeno je 14 aerodroma, 19 bolnica, 20 domova zdravlja, 18 dječjih vrtića, 69 škola, 176 spomenika kulture i 44 mosta, dok je 38 razoreno. Tokom bombardovanja izvršeno je 2.300 vazdušnih udara na 995 objekata širom zemlje, a 1.150 borbenih aviona lansiralo je blizu 420.000 projektila ukupne mase 22.000 tona. NATO je lansirao 1.300 krstarećih raketa, izručio 37.000 kasetnih bombi od kojih je poginulo oko 200 osoba, a ranjeno više stotina, i upotrebio zabranjenu municiju sa osiromašenim uranijumom. Uništena je trećina elektroenergetskog kapaciteta zemlje, bombardovane su rafinerije u Pančevu i Novom Sadu, a NATO je koristio i tzv. grafitne bombe za onesposobljavanje elektroenergetskog sistema.
Posle više diplomatskih pritisaka, bombardovanje je okončano potpisivanjem Vojno-tehničkog sporazuma u Kumanovu 9. juna 1999. da bi tri dana potom počelo povlačenje snaga SRЈ sa Kosmeta. Pošto je generalni sekretar NATO-a 10. juna izdao naredbu o prekidu bombardovanja, posljednji projektili pali su na području sela Kokoleč u 13.30 sati. Tog dana je SB UN usvojio Rezoluciju 1244, a u pokrajinu je upućeno 37.200 vojnika Kfora iz 36 zemalja, sa zadatkom da čuvaju mir, bezbjednost i povratak više stotina hiljada albanskih izbjeglica dok se ne definiše najširi stepen njene autonomije.