Među mesnim prerađevinama posebno mjesto zauzimaju kobasice koje mogu biti svježe, barene ili sušene. Važno mjesto u pripremi zauzima upotreba crijeva u koja punimo mesnu smjesu. Postoji nekoliko različitih vrsta, a svaka ima različitu primjenu i odlikuje se određenim karakteristikama.
Zavisno o namjeni, koristimo: prirodna, kolagenska, vlaknasta i plastična.
Iz grupe prirodnih se koriste crijeva od tri životinjske vrste i mogu biti: ovčija, svinjska i goveđa. Dobijamo ih nakon klanja životinja. Obično se koriste tanka crijeva koja se prethodno dobro očiste i operu.
Odlikuju se visokom propusnošću za dim i vlagu te dobrom kvalitetom nakon termičke obrade. Najčešće se primjenjuju u domaćinstvima za pripremu kobasica i drugih mesnih prerađevina.
Mana je što imaju kratak rok tokom kojeg se moraju iskoristiti, maksimalno do pet dana, i što mogu sadržavati bakterije.
Ovčija su izuzetno cijenjena, posebno za kobasice manjeg obima. Svinjska se najlakše obrađuju i najotpornija su na pucanje.
U grupi umjetnih se koriste: kolagenska, vlaknasta i plastična.
Kolagenska su najbliža prirodnim, jer se izrađuju od prirodnih proteina iz unutrašnjosti goveđe kože. Proces izrade obuhvata sušenje, uklanjanje masnoće, otapanje i formiranje crijeva.
Prednost im je što ne sadrže bakterije, ujednačene su debljine i mogu se praviti za određen obim kobasica. Koristi se u domaćinstvima i industriji za izradu polusuvih i suvih te kobasica većeg obima. Jestiva su, ali se skidaju s gotovog proizvoda zbog žilavosti, navodi "AgroKlub". U svojoj unutrašnjosti omogućavaju stvaranje mikroklime koja osigurava ravnomjerno otpuštanje vlage i formiranje arome gotovog proizvoda.
Vlaknasta ili celulozna se najčešće koriste za pripremu polusušenih i sušenih, a plastična za izradu barenih i kuvanih kobasica i narezaka.
U ponudi su i crijeva od biljnih i sintetičkih materijala za vegetarijanske i veganske kobasice, .