Zastrašujući i neobjašnjiv zvuk koji dolazi iz dubina Tihog okeana već četvrt vijeka zbunjuje naučnike i podstiče brojne teorije zavjere. Riječ je o neobičnoj buci koju su mnogi opisali kao zvuk "ženskog glasa", a koja je prvi put zabilježena 1999. godine.
Zvuk je otkrila Nacionalna kancelarija za okeane i atmosferu Sjedinjenih Američkih Država (NOAA), koja ga je tada snimila pomoću autonomne mreže hidrofona postavljene u istočnom ekvatorijalnom dijelu Pacifika. Trajao je približno tri minute i bio je toliko glasan da se mogao detektovati s udaljenosti veće od 3.000 milja.
Iako je NOAA uspjela donekle lokalizovati područje iz kojeg je zvuk potekao - negdje između Bransfildovog moreuza i rta Adare, udaljenih stotinama kilometara jedan od drugoga - tačna lokacija i uzrok ostaju nepoznati.
"Julia": Tajanstveni naziv za zastrašujući zvuk
Zbog svog jezivog tona, zvuk je dobio nadimak "Julia", a mnogi su ga opisali kao "ženski glas koji pjevuši". Uprkos brojnim pokušajima naučnog objašnjenja, 25 godina kasnije porijeklo tog zvuka ostaje predmet rasprava i nagađanja.
U nedostatku konkretnih naučnih dokaza, Internet se ubrzo ispunio raznim teorijama zavjere. Neki korisnici Reddita tvrde da je riječ o tajanstvenom svemirskom brodu koji je putovao pod morem. Jedna posebno intrigantna tvrdnja povezuje "Juliju" s navodnim satelitskim snimkama NASA-ine misije Apollo 33A5. Prema toj teoriji, u trenutku kad je zvuk zabilježen, satelitske slike pokazivale su "veliku sjenu" koja se kretala jugozapadnim širom rta Cape Cadre.
Skepticizam i logičnija objašnjenja
Ali, nisu svi skloni vjerovati u vanzemaljske scenarije. Jedan korisnik Reddita skeptično je komentarisao: "Ako je to stvarno neko stvorenje, nikada nas nije napalo niti napravilo ikakvu štetu. Dakle, ništa se ne mijenja - plovidba okeanom ostaje ista."
Drugi pak dodaje: "Zapravo, postoji više slučajeva neidentifikovanih glasnih zvukova poput ovog, i svaki je završio nekom suludom teorijom zavjere. To je Internet, naposljetku."
Naučno objašnjenje: Ledenjak u pokretu?
Ipak, NOAA je s vremenom ponudila svoje objašnjenje za misteriozni zvuk. Prema njihovom izvještaju, objavljenom nedugo nakon snimanja zvuka, najvjerovatniji uzrok bio je veliki ledenjak koji se odlomio i nasukao kod Antarktike.
U službenom saopštenju stoji: "Ovaj zvuk zabilježen je 1. marta 1999. godine na autonomnoj mreži hidrofona u istočnom ekvatorijalnom Pacifiku. Najvjerovatniji izvor zvuka poznatog kao 'Julia' je veliki ledenjak koji se nasukao uz obalu Antarktike."
Dodali su i da, zbog neizvjesnosti u azimutu dolaska zvuka, moguće porijeklo se nalazi između Bransfildovog moreuza i rta Adare, s vremenom nastanka određenim kao 1999. JD60 21.05 po GMT-u.
Misterija koja i dalje fascinira
Uprkos racionalnim naučnim objašnjenjima, zvuk "Julia" ostaje jedan od najpoznatijih slučajeva podvodnih zvučnih anomalija. Mješavina neobičnog tonaliteta, velike udaljenosti i zagonetnog porijekla omogućila je da se razviju brojne fantastične priče, od podvodnih NLO-a do drevnih bića skrivenih u okeanima.
Bilo da se radi o prirodnom fenomenu ili nečem mnogo neobičnijem, "Julia" i dalje izaziva znatiželju, ali i nelagodu - kao zvučni podsjetnik na činjenicu koliko su okeani još uvijek neistraženi i puni misterija, prenosi "Klik".
