Sredozemne vrste bosiljka imaju intenzivno biljni, blago sladak okus sličan biberu, a miris svježeg bosiljka pomalo podsjeća na aromu klinčića. Tajlandski bosiljak ima sladak ukus sličan anisu, a postoje i vrste s citrusnim mirisom i pikantnim ukusom. Bosiljak sadrži samo oko 1% eteričnog ulja, no ono sadrži mnoštvo sastojaka koji uvelike variraju ovisno o vrsti.
Bosiljak u kuhinji
* U talijanskim i drugim mediteranskim jelima poput pesta, paradajza s mozzarellom (insalata caprese), salata, umaka za tjesteninu, pizze
* S povrćem poput patlidžana, crvenih paprika i tikvica
* U supama i jelima s gljivama
* S ribom, školjkama, rakovima, piletinom, teletinom, janjetinom, govedinom i jajima
* U začinskom maslacu, hladnim umacima i preljevima
* Također u sorbetima, sladoledu, panna cotti i sirupima
* Azijski bosiljak u vijetnamskim i tajlandskim salatama, supama, curryju i jelima iz woka
* Bosiljak se ne smije dodavati jelima tokom kuhanja jer tako uvelike gubi svoj okus.
Porijeklo bosiljka
Čini se da bosiljak potiče iz Afrike iako se prije više od 3000 godina uzgajao u Egiptu i Indiji.
Naziv potiče od grčke riječi basileus, što znači kralj, a odnosi se na fini miris te biljke. Prema Ajurvedi, bosiljak ima ljekovita svojstva, a u Indiji ga smatraju svetim.
U Njemačkoj je poznat od 13. vijeka. Danas se bosiljak uzgaja ne samo na Sredozemlju i u Aziji, nego i svugdje gdje to klima omogućava.