Postoji jedan dan u istoriji naše planete koji se s pravom može nazvati najgorim. To nije dan obilježen ljudskim sukobom ili prirodnom katastrofom kakvu pamtimo, već trenutak kosmičkih razmjera koji je zauvijek promijenio tok života na Zemlji. Dogodio se prije otprilike 66 miliona godina i iako je donio uništenje neviđenih razmjera, paradoksalno je omogućio uspon čovječanstva, piše "IFC Science".
Tog kobnog dana, asteroid veličine planine, obima oko 10 kilometara, udario je u Zemlju brzinom dvadeset puta većom od brzine metka. Mjesto udara danas je poznato kao poluostrvo Jukatan u Meksiku. Oslobođena energija bila je nezamisliva, jednaka snazi milijardi atomskih bombi bačenih na Hirošimu.
Udarni val koji je promijenio svijet
Trenutak udara pokrenuo je pakleni scenario. Prvo je uslijedio zasljepljujući bljesak, a zatim toplotni val koji je spržio sve u radijusu od stotina kilometara. Potresi magnitude veće od 11 na Rihterovoj skali potresli su cijelu planetu, a udar je pokrenuo globalne megatsunamije čiji su valovi bili viši od današnjih najviših nebodera, brišući obale kontinenata.
Vatrena stihija progutala je šume, a golema količina stijena, prašine i krhotina izbačena je visoko u atmosferu, obavijajući čitavu planetu gustim, neprobojnim velom.
Svijet uronjen u tamu
Posljedice koje su uslijedile bile su možda i gore od samog udara. Prašina i čađ u atmosferi blokirale su sunčevu svjetlost, gurnuvši Zemlju u dugi period tame i hladnoće, poznato kao "udarna zima". Temperature su drastično pale, a bez sunca je zaustavljena fotosinteza. Biljke su prve umirale, a s njima i dinosaurusi biljojedi koji su zavisili o njima. Ubrzo je glad stigla i mesožderde, čime je pokrenut potpuni kolaps hranidbenog lanca.
Kao da to nije bilo dovoljno, hemijski spojevi u vazduhu miješali su se s vodom, stvarajući kisele kiše koje su zatrovale okeane, jezera i tlo, uništavajući preostale oblike života. Procjenjuje se da je tog dana i u godinama koje su uslijedile izumrlo oko 75 odsto svih vrsta na Zemlji, uključujući i gotovo sve dinosauruse koji nisu letjeli.
Zora novog doba
Ipak, u sjenci ove globalne katastrofe, preživjeli su malobrojni. Među njima su bila mala, prilagodljiva stvorenja koja su živjela skriveno - naši daleki preci, sisari.
U svijetu oslobođenom od dominacije divovskih gmizavaca, za njih se otvorila jedinstvena prilika. Tokom miliona godina evolucije, iskoristili su prazne ekološke niše, razvili se i na kraju doveli do pojave vrste koja je u stanju čitati i razumjeti priču o ovom najgorem danu u istoriji.
Tako je dan koji je donio kraj jednom svijetu istovremeno postao početak drugog - svijeta u kojem će, mnogo kasnije, svoje mjesto pronaći i čovjek, prenosi "Index".
