Kasnih 1700-ih, škotski pronalazač po imenu Džejms Vat, proizveo je novu učinkovitu parnu mašinu.
U potrazi za načinom da kontekstualizuje poboljšanja motora, Vat je smatrao da će poređenje rada njegovog motora s radom konja omogućiti kupcima da shvate vrijednost novog izuma.
Vat je radio s konjima u rudniku uglja. Procijenio je da prosječna životinja može pomjeriti 100 kilograma uglja na udaljenosti od 30 metara u jednoj minuti.
Vat je procijenio i da njegova parna mašina može izvoditi isti posao kao deset konja i kao takav tvrdio je da ima deset konjskih snaga. To je značilo da bi njegov motor mogao u osnovi premjestiti 1.000 kilograma, duž rudarskog okna, 30 metara svake minute ili 100 kg duž 300 m, ako je to ono što je trebalo učiniti.
To je dobro odjeknulo kod kupaca, a Vatove tvrdnje o performansama motora činile su osnovu za poređenje sa suparničkim inženjerima.
Ubrzo su svi počeli mjeriti u konjskim snagama.
Upravo po Džejmsu Vatu danas imamo mjernu jedinicu SI (Međunarodni standard) – Vat, dok jedna konjska snaga iznosi tačno 746 vata, prenosi Revijahak.
